پيامبر اکرم صلي الله عليه و آله به طواف کعبه مشغول بود، مردي را ديد که پرده مکه را گرفته و مي گويد:
خدايا به حرمت اين خانه مرا بيامرز.

حضرت پرسيد: گناهت چيست؟ او گفت: من مردي ثروتمند هستم. هر وقت فقيري به سوي من مي آيد و چيزي از من مي خواهد، گويا شعله آتشي به من رو مي آورد.

پيامبر صلي الله عليه و آله به او فرمود: از من دور شو! و مرا به آتش خود نسوزان.

سپس فرمود: اگر تو بين رکن و مقام (کنار کعبه) دو هزار رکعت نماز بگزاري و آن قدر گريه کني که از اشکهايت نهرها جاري گردد، ولي با خصلت بخل بميري، اهل دوزخ خواهي بود. [1] .



[1] جامع السعادات، علامه نراقي، ج 2، ص 153.