ابعاد و ويژگيهاي حکومت امام زمان(عج)

[تسنیم]

ضابطۀ تفسير و تأويل

همان گونه كه تفسير، ضابطه دارد، تأويل هم ضابطه دارد. ضابطه اين است كه آن خصوصيات و ويژگى‏هايى كه آيه را فرا گرفته، طبق قانون «سبر و تقسيم» از آيه جدا كنيم؛ سپس آنچه از دلالت آيه به دست آمد، آن بطن آيه است؛ مثلاً در آيۀ شريفۀ "وَمَآ أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ إِلَّا رِجَالاً نُّوحِي إِلَيْهِمْ فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لَاتَعْلَمُونَ"(و پيش از تو نفرستاديم جز مرداني را که به ايشان وحي مي­کرديم، پس اگر نمي­دانيد از اهل ذکر [و آگاهان] بپرسيد)/ سورۀ مبارکۀ نحل؛ آيۀ شريفۀ 43؛ مخاطب آيه، مشركين است و مورد سؤال، مسئلۀ نبوّت. آيا بشر مى‏تواند پيغمبر بشود يا نه؟ كسانى كه بايد از آنها اين سؤال بشود، علماى اهل كتاب به ويژه يهود هستند كه در يثرب و حجاز ساكن بودند.