آخرين آيه ‏اى كه فرود آمد

[سحر]

بسم الله الرحمن الرحیم

آخرين آيه ‏اى كه فرود آمد

قُلْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوحَى إِلَيَّ أَنَّمَا إِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ فَمَن كَانَ يَرْجُو لِقَاء رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَدًا

(الكهف/ 110)

شان نزول آیه

شخصي خدمت پيامبر (صلي الله عليه و آله) رسيد و عرض كرد: يا رسول اللَّه! من در راه خدا انفاق مى‏كنم و صله رحم بجا مى‏آورم، و اين اعمال را فقط به خاطر اللَّه انجام مى‏دهم، اما هنگامى كه مردم از اين اعمال من سخن مى‏گويند و ستايش مى‏كنند مسرور و خوشحال مى‏شوم، اين اعمال من چگونه است؟ پيامبر (صلي الله عليه و آله) سكوت فرمود و سخنى نگفت، تا اينكه آيه 110 نازل شد و به اين سؤال پاسخ داد (كه تنها عملى مقبول درگاه خدا است كه با اخلاص كامل همراه باشد).

به باور پاره‏ اى از قرآن‏ پژوهان، اين آيه آخرين آيه‏ اى است كه بر قلب مصفّاى پيامبر صلى الله عليه وآله مهر و عدالت فرود آمد و پس از اين ديگر آيه‏اى بر آن بزرگوار نازل نشد، چرا كه ديگر دين خدا كامل گرديده و همه آيات كتاب آسمانى‏ اش آمده بود.

از اميرمؤمنان عليه السلام آورده ‏اند كه فرمود: هر كس اين آيه را تلاوت كند و در بستر استراحت برود، از خوابگاه او فروغى تابناك به سوى خانه خدا درخشيدن مى‏كند؛ و اگر در «مكّه» باشد اين فروغ درخشنده به سوى «بيت ‏المقدس» مى‏تابد. ما من عبدٍ يقرأ: قل انّما انا بشر مثلكم... الاّ كان له نوراً فى مضجعه الى بيت اللّه...

از ششمين امام نور آورده‏ اند كه فرمود: ما من احدٍ يقرأ آخر الكهف عند النّوم الاّ يستيقظ فى الساعة الّتى يريد بها:
هر كسى آخرين آيه سوره كهف را به هنگامه رفتن به بستر استراحت تلاوت كند، در هر ساعتى كه بخواهد به خواست خدا از خواب بيدار مى‏ گردد.


تفسیر مجمع البیان