شرحی بر آیات 246 تا 252 سوره بقره از تفسیر مجمع البیان

[گل مريم]

پرتوى از آيات‏

آياتى كه تفسير آنها از نظرتان گذشت، بيانگر داستان درس ‏آموز و شگفت ‏انگيزى است، و پيامها و درسهاى انسان سازى دارد كه بطور گذرا به برخى از آنها اشاره مى ‏شود:

1. مرگ و زندگى تنها به‏ دست آفريدگار هستى است؛

بنابراين، بايد در اين فاصله آمدن و رفتن و عمر گرانمايه‏ اى كه او به ما ارزانى داشته است، به‏ گونه‏اى حركت كنيم و به سبك و شيوه‏ا ى عمل نماييم كه فرداى پايان زندگى و انتقال به جهان ديگر، ندامت و حسرت گريبان ما را نگيرد و پاسخ درستى به اين سؤال داشته باشيم كه عمر و جوانى و امكانات و نعمتهاى گران خدا را چگونه مصرف كرده ‏ايم، زيرا آيه شريفه نشان مى‏ دهد كه همانگونه كه آن هزاران نفر به خواست خدا مردند و به اراده او زنده شدند، مرگ انسانها و زنده ‏شدنشان نيز براى حساب و كتاب قطعى است.

2. در اداره جامعه و گزينش و انتخاب انسانها براى پستها و تصدّى مقامات و موقعيتها، نژاد و تبار و ثروت و امكانات و دجّال گرى و فريب كارى ملاك نيست، بلكه معيار، توانايى و كارآيى جسمى و علمى و آراستگى اخلاقى و انسانى يا تخصّص و امانت است: «انّ‏اللّه اصطفاه عليكم و زاده بسطةً فى‏العلم والجسم...».

3. اصل آزمون و آزمايش، يك اصل جهان شمول و از سنّت هاى آفريدگار هستى است؛ و او چنين خواسته است كه همه بندگانش آزمون شوند، تا استعدادها و تواناييها و هويت و حقيقت و گوهر وجود خويش را شكوفا سازند؛ و او هر فرد و گروهى را به گونه‏ اى خواهد آزمود.

و عجل فرجهم