اين عرفان دو خصيصه دارد: اول آنكه از خدا تهی است و انسان در اين عرفان به‌جای خدا نشسته است. اگوست كنت فيلسوف و جامعه‌شناس فرانسوی قرن 19 برای اولين بار اين نظر را مطرح كرد كه چرا بايد به اميد فرضيه‌ای به‌نام خدا بنشينيم و پس از او نيچه فرضيه مرگ خدا را مطرح كرد.
 دومين ويژگی عرفان سكولار اصالت دنيا و دنيا گرايی آن است، در عرفان‌های سكولار گاه از خدا و معاد نيز اسمی به‌ميان می‌آيد، اما اصالت ندارد و اصالت حقيقی با انسان است؛ يعنی خداوند و هرچه در اين جهان است در خدمت بشر است. در اين گونه از عرفان‌های سكولار مطرح می‌شود كه انسان بايد در اين جهان به آرامش دست يابد، پس بايد راهكارهای آن را كشف كرد. به‌همين جهت در راستای روش‌های شاد زيستن، كسب ثروت و هر آنچه موجب آرامش و رفاه اين جهانی است، كتاب تأليف می‌شود و تمام داشته‌های درونی و بيرونی انسان بر اساس تكنيك‌های اين جهانی شكل می‌گيرد.

منبع :خبرگزاری بین المللی قرآن