اما برای جمله «قالُوا هذَا الَّذِي رُزِقْنا مِنْ قَبْلُ» مفسران احتمالاتی را مطرح کرده‌اند:
1. چون ميوه‏‌هاى بهشت هر چند از درخت چيده شوند خداوند آن‌را دوباره سر جايش بر می‌گرداند، روى اين اصل اهل بهشت وقتى كه ميوه‌‌اى را می‌خورند و همان را در جايش می‌بينند به اشتباه می‌افتند و با تعجب می‌گویند اين همان است كه قبلاً نصيب و روزى ما شده بود.[3]
2. مراد آيه اين است كه اينها قبلاً (در دنيا) روزى آنان بوده است.[4]
3. معناى آن اين است كه: اين ميوه‌ها شبيه ميوه‌هايى است كه قبلاً در بهشت از آن بهره‌مند بوديم، به عبارتی می‌دانند كه این میوه‌های جدید غير میوه‌های گذشته است، ولی چون مانند آنها از رنگ، بو، طعم و نيكويى وصف ناشدنی برخوردارند ، میوه‌های جدید را به میوه قدیم تشبیه می‌کنند.[5]
البته هيچ مانعى ندارد كه همه اين مفاهيم و تفاسير منظور باشد؛ چرا كه الفاظ قرآن داراى بطون و معانی مختلف است. و در بحث استعمال لفظ در اكثر از معنا ثابت شد كه اين امر به هيچ وجه اشكال ندارد.[6]
جمله «وَ أُتُوا بِهِ مُتَشابِهاً» نيز به چند وجه تفسير شده است.
1. ميوه‌هاى بهشت از نظر رنگ شبيه و مثل هم بوده ولى طعم و مزه آنها فرق دارد.[7]
2. همه ميوه‌هاى بهشت از حيث خوبى مثل و شبيه هم هستند و پست و نامرغوب در آن وجود ندارد.[8]
3. برخى از ميوه‌هاى بهشت مانند ميوه‌هاى دنيا هستند. اما ميوه‌هاى بهشتى بهتر و خوشبوتر است.[9]
4. به علت شباهت قسمتى از ميوه‌هاى بهشت از نظر خصوصيات و لذّت به قسمت ديگر؛ لذا كلمه «مُتَشابِهاً» گفته شد.[10]
5. به جهت سنخيّت و شباهت همه ميوه‌هاى بهشتى با هم، تعبير به «متشابه» شده است.[11]
   


[1]. بقره، 25.
[2]. ر. ک: جعفری، یعقوب، كوثر، ج ‏1، ص 101- 103، بی جا، بی تا.
[3]. طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، مقدمه، بلاغی‏، محمد جواد، ج ‏1، ص 162، تهران، ناصر خسرو، چاپ سوم، 1372ش.(این تفسیر از ابى عبيده و يحيى بن كثير نقل شده است).
[4]. همان.(ابن عباس و ابن مسعود چنین می‌گويند).
[5]. همان.(این نظر حسن بصرى و واصل بن عطا است).
[6]. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج ‏1، ص 140، تهران، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ اول، 1374ش
[7]. همان.(ابن عباس و مجاهد).
[8]. همان.(قتاده و حسن بصرى).
[9]. همان.(عكرمه).

[10]. همان.(ابى مسلم).
[11]. همان.
http://islamquest.net/fa/archive/question/en22441#