حادثه كربلا چنان در قلوب نفوذ كرد كه بـسيارى از بـزرگان اهل تسـنن آن را در قالب شعر مطرح سـاخـتـه, اندوه خـويش را ابـراز كردند. امام شافعى كه در دوستى اهل بـيت زبـانزد است.ـ دربـاره نهضت كربلا چنين سروده است:
قتــيل بلا جـرم كـان قميـصه
صبيغ بماء الارجوان خصيب
نصلى على المختار من آل هاشم
و نوذى بنيه ان ذاك عجيب
لئن كان ذنبى حب آل محمد(ص)
فذلك ذنب لست عنه اتوب
هم شفعائى يوم حشرى و موقفى
و بغضهم للشافعى ذنوب
حسين(ع) كشته اى بى گناه است كه پيراهن او به خونش رنگين شده و عجب از مـا مـردم آن اسـت كـه از يك طرف بـه آل پـيامـبـر درود مى فرستـيم و از سوى ديگر فرزندانش را بـه قتـل مى رسانيم و اذيت مى كنيم!
اگر گناه من دوستى اهل بيت پـيامبـر است, پـس من هيچ گاه از آن توبه نمى كنم.
اهل بـيت پـيامبـر(عليهم السلام)در روز محشر شفيعان من هستند و اگر نسبـت بـه آنان دشمنى داشتـه بـاشم, گناهى نابـخشودنى است.
سایت تربیت
نقل قول
شبکه های اجتماعی
لینک های مهم
درباره ما
پست الکترونیکی مدیریت سایت : info@shahrequran.ir