دعای جوشن کبیر

[گل مريم]

دعاى جوشن كبير

اين دعا در كتابهاى بلد الامين و مصباح كفعمى آمده،از حضرت سيّد الساجدين عليه السّلام،از پدر ايشان از جدّ بزرگوارش حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله‏ روايت شده:

اين دعا را جبرئيل براى آن حضرت در يكى از جنگها فرود آورد،درحالى‏كه زره سنگينى بر تن آن جناب بود به گونه‏اى كه سنگينى‏ آن بدن مبارك آن حضرت را به درد آورده بود.جبرئيل عرضه داشت: يا محمّد پروردگارت به تو سلام ميرساند و ميفرمايد: اين جوشن(زره) را از تن خود بيرون كن و اين دعا را بخوان كه براى تو و امّتت موجب ايمنى است.

سپس شرحى در فضيلت اين دعا ذكر فرموده كه اينجا جاى بيان تمام آن نيست ولى به برخى از آن اشاره مى‏كنيم از جمله آنكه هركه آن را بر كفنش بنويسد، خدا به احترام آن او را به آتش نمى ‏افكند و و هركه آن را در اول ماه رمضان با نيّت خالص و دلى پاك بخواند،حق تعالى بهره‏ مندى را روزى او مى‏ كند، و براى وى‏ هفتاد هزار فرشته مى‏ آفريند كه خدا را تسبيح و تقديس كنند و ثوابش را براى او قرار دهند
. در ادامه نيز فضيلت زيادى‏ نقل كرده تا آنكه فرمود: هركه آن را در ماه رمضان سه بار بخواند، خدا بدن او را بر آتش جهنم حرام مى‏ كند، و بهشت را براى او واجب مى‏ گرداند، و دو فرشته را بر او مى‏ گمارد تا او را از گناهان حفظ كنند، و در طول زندگى خود در امان خدا باشد

و در پايان روايت آمده: امام حسين عليه السّلام فرمود: پدرم على بن ابيطالب عليه السّلام به حفظ اين دعا وصيّت كرد، و نيز اينكه آن را بر كفن ايشان بنيوسم و به اهل خود تعليم دهم و آنان را به خواندنش ترغيب نمايم. اين دعا مشتمل بر هزار نام از نامهاى خدا است و اسم اعظم نيز در آن است.

[گل مريم]

فقير گويد:از اين روايت دو نكته استفاده مى‏شود، اوّل: استحباب نوشتن اين دعا بر كفن چنان‏كه علاّمه بحر العلوم(عطر مرقده) در كتاب«الدرّة»به آن اشاره فرموده است:

وَسُنَّ اَنْ يُكْتَبَ بالاْكْفانِ شَهادَةُ الاِْسْلامِ وَالاِْيمانِ
{شد مستحب نوشتن بر اكفان#گواه بر اسلام و هم بر ايمان}

وَهكَذا كِتابَةُ الْقُرْانِ وَالْجَوْشَنُ المَنْعُوتُِ بِالاْمانِ
{و هم نوشتن كتاب قرآن#و جوشن آن دعاى امن و امان}

دومّ: استحباب خواندن اين دعا در اوّل ماه رمضان،

و امّا درباره قرائت آن در خصوص شبهاى قدر بايد گفت، ذكرى از آن در اين روايت نيامده است ولى علاّمه مجلسى قدس سره روحه در كتاب«زاد المعاد»آن را در ضمن اعمال شبهاى قدر ذكر نموده است و در پاره‏ اى از روايات نيز وارد شده كه دعاى«جوشن كبير»را در هر يك از شبهاى قدر بخوانند.
و براى ما در اين مقام فرمايش علاّمه مجلسى احلّه اللّه دار المقام كافى است.

[گل مريم]

(33) یَا أَعْظَمَ مِنْ کُلِّ عَظِیمٍ یَا أَکْرَمَ مِنْ کُلِّ کَرِیمٍ یَا أَرْحَمَ مِنْ کُلِّ رَحِیمٍ یَا أَعْلَمَ مِنْ کُلِّ عَلِیمٍ یَا أَحْکَمَ مِنْ کُلِّ حَکِیمٍ یَا أَقْدَمَ مِنْ کُلِّ قَدِیمٍ یَا أَکْبَرَ مِنْ کُلِّ کَبِیرٍ یَا أَلْطَفَ مِنْ کُلِّ لَطِیفٍ یَا أَجَلَّ مِنْ کُلِّ جَلِیلٍ یَا أَعَزَّ مِنْ کُلِّ عَزِیزٍ
(33)اى بزرگ‏تر از هر بزرگ،اى كريم‏تر از هر كريم، اى مهربان‏تر از هر مهربان،اى داناتر از هر دانا،اى فرزانه‏ تر از هر فرزانه،اى ديرينه از هر ديرينه، اى بزرگ‏تر از هر بزرگ،اى لطيف‏تر از هر لطيف،اى باشكوه‏تر از هر باشكوه،اى عزيزتر از هر عزيز.

(34) یَا کَرِیمَ الصَّفْحِ یَا عَظِیمَ الْمَنِّ یَا کَثِیرَ الْخَیْرِ یَا قَدِیمَ الْفَضْلِ یَا دَائِمَ اللُّطْفِ یَا لَطِیفَ الصُّنْعِ یَا مُنَفِّسَ الْکَرْبِ یَا کَاشِفَ الضُّرِّ یَا مَالِکَ الْمُلْکِ یَا قَاضِیَ الْحَقِّ
(34)اى گذشت كريمانه،اى نعمتت بزرگ،اى خيرت بسيار،اى فضلت ديرينه،اى لطفت هميشگى، اى ضنعت چشم‏ن واز،اى گره ‏گشاى گرفتارى،اى بردارنده زيان،اى پادشاه هستى،اى داور بر حق،

(35)یَا مَنْ هُوَ فِی عَهْدِهِ وَفِیٌّ یَا مَنْ هُوَ فِی وَفَائِهِ قَوِیٌّ یَا مَنْ هُوَ فِی قُوَّتِهِ عَلِیٌّ یَا مَنْ هُوَ فِی عُلُوِّهِ قَرِیبٌ یَا مَنْ هُوَ فِی قُرْبِهِ لَطِیفٌ یَا مَنْ هُوَ فِی لُطْفِهِ شَرِیفٌ یَا مَنْ هُوَ فِی شَرَفِهِ عَزِیزٌ یَا مَنْ هُوَ فِی عِزِّهِ عَظِیمٌ یَا مَنْ هُوَ فِی عَظَمَتِهِ مَجِیدٌ یَا مَنْ هُوَ فِی مَجْدِهِ حَمِیدٌ
(35)اى آن‏كه در پيمانش وفادار است،اى آن‏كه در وفادارى‏اش پايدار است،اى آن‏كه در پايدارى‏ اش والاست،اى آن‏ كه در والايى ‏اش نزديك است،اى آن‏كه در نزديكى‏ اش با نرمى است،اى آن‏كه در نرمى‏ اش شريف است،اى آن‏كه در شرفش با عزّت است،اى آن‏كه در عزّتش بزرگ است،اى آن‏كه در بزرگى ‏اش شكوهمند است،اى آن‏كه در شكوهش‏ ستوده است.

(36) اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا کَافِی یَا شَافِی یَا وَافِی یَا مُعَافِی یَا هَادِی یَا دَاعِی یَا قَاضِی یَا رَاضِی یَا عَالِی یَا بَاقِی
(36)خدايا!از تو درخواست مى ‏كنم به نامت اى بسنده،اى درمان‏بخش،اى وفادار،اى تندرستى ‏ده‏ اى راهنما،اى به نيكى خوان،اى داور،اى خشنود،اى بلندمرتبه،اى ماندگار.

[گل مريم]

(72) یَا رَبَّ الْعَالَمِینَ یَا مَالِکَ یَوْمِ الدِّینِ یَا غَایَةَ الطَّالِبِینَ یَا ظَهْرَ اللاجِینَ یَا مُدْرِکَ الْهَارِبِینَ یَا مَنْ یُحِبُّ الصَّابِرِینَ یَا مَنْ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ یَا مَنْ یُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِینَ یَا مَنْ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ یَا مَنْ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِینَ
(72)اى پروردگار جهانيان،اى مالك روز جزا،اى مقصود جويندگان‏ اى پشت و پناه پناهندگان،اى دريابنده فراريان،اى آن‏كه شكيبايان را دوست دارد،اى آن‏كه توبه ‏كنندگان را دوست دارد اى آن‏كه پاكيزگان را دوست دارد،اى آن‏كه نيكوكاران را دوست دارد،اى آن‏كه اوست داناتر به راه‏ يافتگان

(73) اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا شَفِیقُ یَا رَفِیقُ یَا حَفِیظُ یَا مُحِیطُ یَا مُقِیتُ یَا مُغِیثُ یَا مُعِزُّ یَا مُذِلُّ یَا مُبْدِئُ یَا مُعِیدُ
(73)خدايا!از تو خواستارم‏ به نامت اى مهربان،اى همراه،اى نگهدار،اى فراگير،اى روزى‏ بخش،اى فريادرس،اى عزّت‏بخش،اى خواركن،اى آغازگر، اى برگرداننده.

(74) یَا مَنْ هُوَ أَحَدٌ بِلا ضِدٍّ یَا مَنْ هُوَ فَرْدٌ بِلا نِدٍّ یَا مَنْ هُوَ صَمَدٌ بِلا عَیْبٍ یَا مَنْ هُوَ وِتْرٌ بِلا کَیْفٍ یَا مَنْ هُوَ قَاضٍ بِلا حَیْفٍ یَا مَنْ هُوَ رَبٌّ بِلا وَزِیرٍ یَا مَنْ هُوَ عَزِیزٌ بِلا ذُلٍّ یَا مَنْ هُوَ غَنِیٌّ بِلا فَقْرٍ یَا مَنْ هُوَ مَلِکٌ بِلا عَزْلٍ یَا مَنْ هُوَ مَوْصُوفٌ بِلا شَبِیهٍ
(74)اى آن‏كه يكتاست و ضدّ ندارد،اى آن‏كه يگانه است و بى‏ مانند،اى آن‏كه بى‏ نياز و كاستى است، اى آن‏كه بى‏ همتاى بودن و چگونگى است،اى آن‏كه داورى دادگر است،اى آن‏كه پروردگارى بى‏ وزير است،اى آن‏كه‏ عزّتمندى بى‏ خوارى است،اى آن‏كه توانگرى بى‏ نياز است،اى آن‏كه پادشاهى عزل‏ ناپذير است،اى آن‏كه اوصافش‏ بى‏ مانند است.

(75) یَا مَنْ ذِکْرُهُ شَرَفٌ لِلذَّاکِرِینَ یَا مَنْ شُکْرُهُ فَوْزٌ لِلشَّاکِرِینَ یَا مَنْ حَمْدُهُ عِزٌّ لِلْحَامِدِینَ یَا مَنْ طَاعَتُهُ نَجَاةٌ لِلْمُطِیعِینَ یَا مَنْ بَابُهُ مَفْتُوحٌ لِلطَّالِبِینَ یَا مَنْ سَبِیلُهُ وَاضِحٌ لِلْمُنِیبِینَ یَا مَنْ آیَاتُهُ بُرْهَانٌ لِلنَّاظِرِینَ یَا مَنْ کِتَابُهُ تَذْکِرَةٌ لِلْمُتَّقِینَ یَا مَنْ رِزْقُهُ عُمُومٌ لِلطَّائِعِینَ وَ الْعَاصِینَ یَا مَنْ رَحْمَتُهُ قَرِیبٌ مِنَ الْمُحْسِنِینَ
(75)اى آن‏كه ذكرش براى ذاكران شرف است،اى آن‏كه شكرش براى شاكران رستگارى است،اى آن‏كه ستايشش‏ براى ستايشگران عزّت است،اى آن‏كه طاعتش براى مطعيان مايه نجات است،اى آن‏كه درگاهش گشوده است به روى جويندگان،اى آن‏ كه راهش براى توبه ‏كاران هموار است،اى آن‏كه نشانه‏ هايش براى بينندگان ليل قاطع است،اى آن‏كه كتابش براى پرواپيشگان مايه پند و يادآورى‏ است،اى آن‏كه روزى‏ اش همه مطيعان و گنهكاران را فراگيرد،اى آن‏كه رحمتش به نيكوكاران نزديك است.

[گل مريم]

در هر صورت اين دعا مشتمل بر صد بند است،و هر بندى مشتمل بر ده نام از نام‏هاى خداست كه در آخر هر بند بايد گفت:

سُبْحانَكَ يا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ خَلِّصْنا مِنَ النّارِ يا رَبِّ

و در كتاب «بلد الامين»آمده است كه در آغاز هر بند «بسم اللّه» بگويد و در آخرش:

سُبْحانَكَ يا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَ خَلِّصْنا مِنَ النّارِ يا رَبِّ يا ذَاالْجَلالِ وَالاِْكْرامِ يا اءرْحَمَ الرّاحِمينَ

منزّهى تو اى كه معبودى جز تو نيست، فريادرس فريادرس‏ بر محّمد و خاندانش درود فرست و ما را اى پروردگار از آتش رهايى بخش، اى سرچشمه هيبت و كرامت، اى مهربان‏ترين‏ مهربانان.

و آن دعا اين است:

[گل مريم]

(37) یَا مَنْ کُلُّ شَیْ‏ءٍ خَاضِعٌ لَهُ یَا مَنْ کُلُّ شَیْ‏ءٍ خَاشِعٌ لَهُ یَا مَنْ کُلُّ شَیْ‏ءٍ کَائِنٌ لَهُ یَا مَنْ کُلُّ شَیْ‏ءٍ مَوْجُودٌ بِهِ یَا مَنْ کُلُّ شَیْ‏ءٍ مُنِیبٌ إِلَیْهِ یَا مَنْ کُلُّ شَیْ‏ءٍ خَائِفٌ مِنْهُ یَا مَنْ کُلُّ شَیْ‏ءٍ قَائِمٌ بِهِ یَا مَنْ کُلُّ شَیْ‏ءٍ صَائِرٌ إِلَیْهِ یَا مَنْ کُلُّ شَیْ‏ءٍ یُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ یَا مَنْ کُلُّ شَیْ‏ءٍ هَالِکٌ إِلا وَجْهَهُ
(37)اى آن‏كه هرچيز برايش فروتن‏ است،اى آن‏كه هر چيز از او هراسان است،اى آن‏كه هستى هرچيز از او است،اى آن‏كه هرچيز به او پديدار است،اى آن‏ كه هرچيز به سوى او بازگشت كند،اى آن‏كه هرچيز از او ترسان است،اى آن‏كه هرچيز به او بر پاست،اى آن‏كه هر چيز به سوى او دگرگون مى‏ شود،اى آن‏كه هر چيز به ستايش او تسبيح گو است،اى آن‏كه هرچيز جز جلوه ‏اش نابود است

(38) یَا مَنْ لامَفَرَّ إِلا إِلَیْهِ یَا مَنْ لا مَفْزَعَ إِلا إِلَیْهِ یَا مَنْ لا مَقْصَدَ إِلا إِلَیْهِ یَا مَنْ لا مَنْجَى مِنْهُ إِلا إِلَیْهِ یَا مَنْ لا یُرْغَبُ إِلا إِلَیْهِ یَا مَنْ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِهِ یَا مَنْ لا یُسْتَعَانُ إِلا بِهِ یَا مَنْ لا یُتَوَکَّلُ إِلا عَلَیْهِ یَا مَنْ لا یُرْجَى إِلا هُوَ یَا مَنْ لا یُعْبَدُ إِلا هُوَ
(38) اى آن‏كه گريزگاهى نيست جز به بارگاهش،اى آن‏كه پناهى جز به درگاهش نيست،اى آن‏كه مقصدى جز به سوى او نيست،اى آن‏كه از خشمش‏ رهاى نيست جز به مهرش،اى آن‏كه جز به سوى او ميلى نيست،اى آن‏كه جنبش و نيرويى نيست جز به او،اى آن‏كه جز از او مدد نجويند،اى آن‏كه جز بر او توكلّ نشود،اى آن‏كه جز به او اميدى نيست،اى آن‏كه جز او پرستيده نشود.

(39) یَا خَیْرَ الْمَرْهُوبِینَ یَا خَیْرَ الْمَرْغُوبِینَ یَا خَیْرَ الْمَطْلُوبِینَ یَا خَیْرَ الْمَسْئُولِینَ یَا خَیْرَ الْمَقْصُودِینَ یَا خَیْرَ الْمَذْکُورِینَ یَا خَیْرَ الْمَشْکُورِینَ یَا خَیْرَ الْمَحْبُوبِینَ یَا خَیْرَ الْمَدْعُوِّینَ یَا خَیْرَ الْمُسْتَأْنِسِینَ
(39) اى بهترين هراس‏ان گيزان،اى بهترين شوق ‏آفرينان،اى بهترين جوياشدگان،اى بهترين پاسخ دهان،اى بهترين قصه‏ شدگان‏ اى بهترين يادشدگان،اى بهترين ستودگان،اى بهترين دلبران،اى بهترين خواندگان،اى بهترين‏ همدمان.

(40) اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا غَافِرُ یَا سَاتِرُ یَا قَادِرُ یَا قَاهِرُ یَا فَاطِرُ یَا کَاسِرُ یَا جَابِرُ یَا ذَاکِرُ یَا نَاظِرُ یَا نَاصِرُ
(40)خدايا!از تو خواستارم به نامت اى آمرزگار،اى پرده‏ پوش،اى توانا،اى چيره،اى آفريننده‏ اى شكننده،اى شكسته ‏بند،اى يادآور،اى بينا،اى ياور.

[گل مريم]

(76) یَا مَنْ تَبَارَکَ اسْمُهُ یَا مَنْ تَعَالَى جَدُّهُ یَا مَنْ لا إِلَهَ غَیْرُهُ یَا مَنْ جَلَّ ثَنَاؤُهُ یَا مَنْ تَقَدَّسَتْ أَسْمَاؤُهُ یَا مَنْ یَدُومُ بَقَاؤُهُ یَا مَنِ الْعَظَمَةُ بَهَاؤُهُ یَا مَنِ الْکِبْرِیَاءُ رِدَاؤُهُ یَا مَنْ لا تُحْصَى آلاؤُهُ یَا مَنْ لا تُعَدُّ نَعْمَاؤُهُ
(76) اى آن‏كه نامش خجسته است،اى آن‏كه عنايتش بس بلند است،اى آن‏كه معبودى جز او نيست،اى آن‏كه ستايشش والا است،اى آن‏كه نام هايش‏ مقدس است،اى آن‏كه هستى‏ اش پايدار است،اى آن‏كه بزرگى جلوه زيبايى اوست،اى آن‏كه بزرگمنشى پوشش اوست،اى آن‏كه عطاهايش در شمار نيايد،اى آن‏كه نعمتهايش شمرده نشود.

(77) اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا مُعِینُ یَا أَمِینُ یَا مُبِینُ یَا مَتِینُ یَا مَکِینُ یَا رَشِیدُ یَا حَمِیدُ یَا مَجِیدُ یَا شَدِیدُ یَا شَهِیدُ
(77)خدايا!از تو مى‏ خواهم به نامت اى مددرسان،اى امين،اى آشكار اى استوار،اى ارجمند،اى راهنما،اى ستوده،اى بزرگوار،اى سختگير(گنهكاران)،اى گواه.

(78) یَا ذَا الْعَرْشِ الْمَجِیدِ یَا ذَا الْقَوْلِ السَّدِیدِ یَا ذَا الْفِعْلِ الرَّشِیدِ یَا ذَا الْبَطْشِ الشَّدِیدِ یَا ذَا الْوَعْدِ وَ الْوَعِیدِ یَا مَنْ هُوَ الْوَلِیُّ الْحَمِیدُ یَا مَنْ هُوَ فَعَّالٌ لِمَا یُرِیدُ یَا مَنْ هُوَ قَرِیبٌ غَیْرُ بَعِیدٍ یَا مَنْ هُوَ عَلَى کُلِّ شَیْ‏ءٍ شَهِیدٌ یَا مَنْ هُوَ لَیْسَ بِظَلامٍ لِلْعَبِیدِ
(78)اى صاحب عرش پرشكوه،اى صاحب سخن استوار،اى صاحب كردكار برازنده،اى صاحب كوبش سخت،اى صاحب نويد و و تهديد،اى آن‏كه سرپرست ستوده است،اى آن‏كه به نيكى انجام دهد آنچه را خواهد،اى آن‏كه نزديك دورى ‏ناپذير است،اى‏ آن‏كه بر هر چيز گواه است،اى آن‏كه بر بندگان ستمكار نيست.

(79) یَا مَنْ لا شَرِیکَ لَهُ وَ لا وَزِیرَ یَا مَنْ لا شَبِیهَ [شِبْهَ‏] لَهُ وَ لا نَظِیرَ یَا خَالِقَ الشَّمْسِ وَ الْقَمَرِ الْمُنِیرِ یَا مُغْنِیَ الْبَائِسِ الْفَقِیرِ یَا رَازِقَ الطِّفْلِ الصَّغِیرِ یَا رَاحِمَ الشَّیْخِ الْکَبِیرِ یَا جَابِرَ الْعَظْمِ الْکَسِیرِ یَا عِصْمَةَ الْخَائِفِ الْمُسْتَجِیرِ یَا مَنْ هُوَ بِعِبَادِهِ خَبِیرٌ بَصِیرٌ یَا مَنْ هُوَ عَلَى کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ
(79)اى آن‏كه شريك و وزيرى‏ ندارد،اى آن‏كه مثل و مانندى ندارد،اى آفريننده خورشيد و ماه تابان،اى بى ‏نياز كننده درمانده تهيدست، اى روزى‏ دهنده كودك خردسال،اى مهرورز بر پير بزرگسال،اى پيونددهنده استخوان شكسته،اى پناه ترسان‏ پناه‏ جو،اى آن‏كه بر بندگانش آگاه و بيناست،اى آن‏كه بر هر چيز تواناست.

[گل مريم]

بِسم اللهِ الرَحمنِ الرَحیم
به نام خدا كه رحمتش بسيار و مهربانى‏اش هميشگى است

(1) اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ يا اَللّهُ يا رَحْمنُ يا رَحيمُ يا كَريمُ يا مُقيمُ يا عَظيمُ يا قَديمُ يا عَليمُ يا حَليمُ يا حَكيمُ سُبْحانَكَ يا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ خَلِّصْنا مِنَ النّارِ يا رَبِّ
(1) خدايا از تو خواستارم به نامت،اى خدا،اى بخشنده،اى مهربان،اى گرامى،اى پايدار،اى بزرگ،اى ديرينه‏ اى دانا،اى شكيفا،اى فرزانه،منزّهى تو اى كه معبودى جز تو نيست،فرياد رس فرياد رس،ما را از آتش برهان‏ اى پروردگار من.

(2) يا سَيِّدَ السّاداتِ، يا مُجيبَ الدَّعَواتِ يا رافِعَ الدَّرَجاتِ يا وَلِىَّ الْحَسَناتِ يا غافِرَ الْخَطيئاَّتِ يا مُعْطِىَ الْمَسْئَلاتِ يا قابِلَ التَّوْباتِ يا سامِعَ الاْصْواتِ يا عالِمَ الْخَفِيّاتِ يا دافِعَ الْبَلِيّاتِ
(2) اى سرور سروران،اى برآورنده دعاها،اى بلندى‏بخش جايگاهها،اى‏ سرچشمه نيكيها،اى درگذرنده از خطاها،اى عطابخش خواسته‏ها،اى پذيرنده توبه‏ها،اى شنونده‏ نداها،اى داناى رازها،اى دور كننده بلاها

(3) يا خَيْرَالْغافِرينَ يا خَيْرَ الْفاتِحينَ يا خَيْرَ النّاصِرينَ يا خَيْرَ الْحاكِمينَ يا خَيْرَ الرّازِقينَ يا خَيْرَ الْوارِثينَ يا خَيْرَ الْحامِدينَ يا خَيْرَ الذّاكِرينَ يا خَيْرَ الْمُنْزِلينَ يا خَيْرَ الْمُحْسِنينَ
(3) اى بهترين آمرزگاران،اى بهترين گشايشگران‏ اى بهترين ياوران،اى بهترين داوران،اى بهترين روزى دهان،اى بهترين وارثان،اى بهترين ستايشگران‏ اى بهترين يادآوران،اى بهترين عطابخشان،اى بهترين نيكوكاران،

(4) یَا مَنْ لَهُ الْعِزَّةُ وَ الْجَمَالُ یَا مَنْ لَهُ الْقُدْرَةُ وَ الْکَمَالُ یَا مَنْ لَهُ الْمُلْکُ وَ الْجَلالُ یَا مَنْ هُوَ الْکَبِیرُ الْمُتَعَالِ یَا مُنْشِئَ السَّحَابِ الثِّقَالِ یَا مَنْ هُوَ شَدِیدُ الْمِحَالِ یَا مَنْ هُوَ سَرِیعُ الْحِسَابِ یَا مَنْ هُوَ شَدِیدُ الْعِقَابِ یَا مَنْ عِنْدَهُ حُسْنُ الثَّوَابِ یَا مَنْ عِنْدَهُ أَمُّ الْکِتَابِ
(4) اى آن‏كه شكوه و زيبايى تنها از آن اوست‏ اى آن‏كه توانايى و برازندگى تنها از آن اوست،اى آن‏كه فرمانروايى و شوكت تنها از آن اوست،اى آنكه اوست بزرگ و برتر،اى‏ پديدآورنده ابرهاى پرباران،اى آن‏كه نيرومند،و پرتوان است،اى آن‏كه حسابرسى چالاك است،اى آن‏كه‏ كيفرش سخت و شديد است،اى آن‏كه پاداش نيك تنها نزد اوست،اى آن‏كه دفرت هستى پيش روى اوست

[گل مريم]

(41) یَا مَنْ خَلَقَ فَسَوَّى یَا مَنْ قَدَّرَ فَهَدَى یَا مَنْ یَکْشِفُ الْبَلْوَى یَا مَنْ یَسْمَعُ النَّجْوَى یَا مَنْ یُنْقِذُ الْغَرْقَى یَا مَنْ یُنْجِی الْهَلْکَى یَا مَنْ یَشْفِی الْمَرْضَى یَا مَنْ أَضْحَکَ وَ أَبْکَى یَا مَنْ أَمَاتَ وَ أَحْیَا یَا مَنْ خَلَقَ الزَّوْجَیْنِ الذَّکَرَ وَ الْأُنْثَى
(41)اى آن‏كه آفريد پس متناسب نمود،اى آن‏كه اندازه نهاد پس رهنمون شد اى آن‏كه بلا را برگيرد،اى آن‏كه زمزمه نهان را بشنود،اى آن‏كه غرق‏ شدگان را برهاند،اى آن‏كه از نابودى رهايى بخشد،اى آن‏كه بيماران را شفا دهد. اى آن‏كه خنداند و گرياند،اى آن‏كه ميراند و زنده كند،اى آن‏كه دوگونه مرد و زن آفريد.

(42) یَا مَنْ فِی الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ سَبِیلُهُ یَا مَنْ فِی الْآفَاقِ آیَاتُهُ یَا مَنْ فِی الْآیَاتِ بُرْهَانُهُ یَا مَنْ فِی الْمَمَاتِ قُدْرَتُهُ یَا مَنْ فِی الْقُبُورِ عِبْرَتُهُ یَا مَنْ فِی الْقِیَامَةِ مُلْکُهُ یَا مَنْ فِی الْحِسَابِ هَیْبَتُهُ یَا مَنْ فِی الْمِیزَانِ قَضَاؤُهُ یَا مَنْ فِی الْجَنَّةِ ثَوَابُهُ یَا مَنْ فِی النَّارِ عِقَابُهُ
(42) اى آن‏كه در خشكى و دريا راه اوست،اى آن‏كه در كرانه‏ هاى هستى نشانه‏ هاى اوست،اى آن‏كه در نشانه‏ هايش برهان روشن اوست،اى آن‏كه‏ در مرگ آفريدگان قدرت‏نمايى اوست،اى آن‏كه در قبرها پندآموزى اوست،اى آن‏كه در رستاخيز فرمانروايى بى‏ حدّ اوست،اى آن‏كه در حسابرسى‏ اعمال شكوه اوست،اى آن‏كه در سنجش كردارها داورى اوست،اى آن‏كه د ربهشت پاداش اوست،اى آن‏كه در دوزخ كيفر اوست

(43) یَا مَنْ إِلَیْهِ یَهْرُبُ الْخَائِفُونَ یَا مَنْ إِلَیْهِ یَفْزَعُ الْمُذْنِبُونَ یَا مَنْ إِلَیْهِ یَقْصِدُ الْمُنِیبُونَ یَا مَنْ إِلَیْهِ یَرْغَبُ الزَّاهِدُونَ یَا مَنْ إِلَیْهِ یَلْجَأُ الْمُتَحَیِّرُونَ یَا مَنْ بِهِ یَسْتَأْنِسُ الْمُرِیدُونَ یَا مَنْ بِهِ یَفْتَخِرُ الْمُحِبُّونَ یَا مَنْ فِی عَفْوِهِ یَطْمَعُ الْخَاطِئُونَ یَا مَنْ إِلَیْهِ یَسْکُنُ الْمُوقِنُونَ یَا مَنْ عَلَیْهِ یَتَوَکَّلُ الْمُتَوَکِّلُونَ
(43)اى آن‏كه هراسندگان به درگاه او گريزند،اى آن‏كه گنهكاران به سوى او پناه برند،اى آن‏كه پشيمانان آهنگ‏ او كنند،اى آن‏كه پارسايان به او ميل نمايند،اى آن‏كه سرگشتگان به او پناه برند،اى آن‏كه ارادتمندان به‏ او انس گيرند،اى آن‏كه شيفتگان به او افتخار كنند،اى آن‏كه خطاكاران در عفوش طمع ورزند،اى آن‏كه يقين‏ي افتگان‏ به سوى او آرام گيرند،اى آن‏كه توكّل‏ كنندگان بر او توكّل كنند.

[گل مريم]

(80) یَا ذَا الْجُودِ وَ النِّعَمِ یَا ذَا الْفَضْلِ وَ الْکَرَمِ یَا خَالِقَ اللَّوْحِ وَ الْقَلَمِ یَا بَارِئَ الذَّرِّ وَ النَّسَمِ یَا ذَا الْبَأْسِ وَ النِّقَمِ یَا مُلْهِمَ الْعَرَبِ وَ الْعَجَمِ یَا کَاشِفَ الضُّرِّ وَ الْأَلَمِ یَا عَالِمَ السِّرِّ وَ الْهِمَمِ یَا رَبَّ الْبَیْتِ وَ الْحَرَمِ یَا مَنْ خَلَقَ الْأَشْیَاءَ مِنَ الْعَدَمِ
(80)اى صاحب جود و بخشش‏ اى صاحب فضل و كرم،اى آفريننده لوح و قلم،اى پديدآورنده موران و مردمان،ااى صاحب عذاب و انتقام‏ اى الهام‏بخش عرب و عجم،اى بردارنده زيان و درد،اى داناى رازها و قصدها،اى پروردگار كعبه‏ و حرم،اى آفريننده هرچيز از نيستى.

(81) اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا فَاعِلُ یَا جَاعِلُ یَا قَابِلُ یَا کَامِلُ یَا فَاصِلُ یَا وَاصِلُ یَا عَادِلُ یَا غَالِبُ یَا طَالِبُ یَا وَاهِبُ
(81)خدايا!از تو خواستارم به نامت اى كردگار،اى‏ هستى‏ بخش،اى پذيرنده،اى برازنده،اى جدا،اى پيونددهنده،اى دادگر،اى چيره،اى جويا،اى بخشنده،

(82) یَا مَنْ أَنْعَمَ بِطَوْلِهِ یَا مَنْ أَکْرَمَ بِجُودِهِ یَا مَنْ جَادَ بِلُطْفِهِ یَا مَنْ تَعَزَّزَ بِقُدْرَتِهِ یَا مَنْ قَدَّرَ بِحِکْمَتِهِ یَا مَنْ حَکَمَ بِتَدْبِیرِهِ یَا مَنْ دَبَّرَ بِعِلْمِهِ یَا مَنْ تَجَاوَزَ بِحِلْمِهِ یَا مَنْ دَنَا فِی عُلُوِّهِ یَا مَنْ عَلا فِی دُنُوِّهِ
(82)اى آن‏كه به كرمش بخشيد،اى آن‏كه به جودش گرامى داشت،اى آن‏كه به لطفش كرم ورزيد،اى آن‏كه به نيرويش عزّت يافت، اى آن‏كه به حكمتش سامان داد،اى آن‏كه به تدبير خود حكم كرد،اى آنكه با علم خود تدبير كرد،اى آن‏كه با بردبارى‏ اش درگذرد،اى آن‏كه به تدبير خود در عين برترى‏ اش نزديك است،اى آن‏كه در عين نزديكى‏ اش برتر است.

(83) یَا مَنْ یَخْلُقُ مَا یَشَاءُ یَا مَنْ یَفْعَلُ مَا یَشَاءُ یَا مَنْ یَهْدِی مَنْ یَشَاءُ یَا مَنْ یُضِلُّ مَنْ یَشَاءُ یَا مَنْ یُعَذِّبُ مَنْ یَشَاءُ یَا مَنْ یَغْفِرُ لِمَنْ یَشَاءُ یَا مَنْ یُعِزُّ مَنْ یَشَاءُ یَا مَنْ یُذِلُّ مَنْ یَشَاءُ یَا مَنْ یُصَوِّرُ فِی الْأَرْحَامِ مَا یَشَاءُ یَا مَنْ یَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ یَشَاءُ
(83)اى آن‏كه هرچه خواهد آفريند،اى آن‏كه هرچه بخواهد بكند،اى آن‏كه هركه را بخواهد راهنمايى كند،اى آن‏كه هركه را بخواهد گمراه سازد،اى آن‏كه هركه را بخواهد عذاب كند،اى آن‏كه هركه را بخواهد بيامرزد،اى آن‏كه هركه‏ را بخواهد عزّت بخشد،اى آن‏كه هركه را بخواهد خوار گرداند،اى آن‏كه در رحم مادران هرچه خواهد صورت بخشد،اى آن‏كه هركه را بخواهد به رحمتش‏ مخصوص گرداند.