يا رب ، يا رب ، يا رب .....

[گل مريم]

يا رب ، يا رب ، يا رب ..... آنقدر بايد گفت تا آنكه نفس قطع شود

رب يعنى : پروردگار، مالك ، ارباب ، خداوند و بهترين معنى همانست كه در تفسير الميزان در ذيل آيه شريفه الحمدلله رب العالمين آورده و قريب به اين مضمون گفته است :

رب عبارت از مالكى است كه به امور بنده اش رسيدگى مى كند، بنابراين در آن معنى مالكيت افتاده است .

و شرحى به تفصيل در اين باب آورده بر اين اشاره :

كه اين مالكيت مالكيت حقيقى مى باشد، نه مالكيت قراردادى و اعتبارى كه ما از نظر امور اجتماعى چيزى را به خود يا به ديگرى اختصاص مى دهيم "و آن هميشه در معرض زوال و نابودى و از بين رفتن است " بلكه مالكيت خداوندى منفك از تدبير و تنظيم امور مملوك نيست ؛ زيرا هنگامى كه چيزى در اصل وجود خود متكى به ديگرى باشد در آثار خود هم متكى و محتاج به آن خواهد بود؛ بنابراين خداوند رب تمام موجودات است ، زيرا مالك و مدبر آنهاست

[گل مريم]

استجابت دعاى ابراهيم عليه السلام در بيان يا رب

چونكه قصد حاجتش آمد خليل		گفت يا رب يا رب اى رب جليل
تو به فضل خود عطا كن حكمتم		پس بيفزا در نبوت حشمتم
در رسان من را به صالح بندگان		تا شود روشن دلم با ديدگان
صدق گفتارم بياور در بيان		تا كه بعد از من شود ورد زبان
پس مرا بر جنت الماءوى رسان		تا كه باشم من يكى از وارثان
همچنان دارم تقاضا دم به دم		خواهم آمرزش كنى بر والدم
روز محشر كه بود دردش اليم		واردم كن همچو با قلب سليم
پس مكن رسوا مرا در رستخيز		آبرويم را در آن غوغا مريز
اين دعايش بود بر وجه خضوع		اوليا را باشد اين رسم خشوع
همچنين كرد او دعا در صبح و شام		تا رساند خير خود بر خاص و عام

[گل مريم]

بودش او را حاجت ديگر ز رب		حاجتش در سرزمينى از عرب
چونكه ماءموريت از حق در گرفت		نازنين فرزند خود را بر گرفت
شد به اسماعيل و هاجر هم قدم		هادى ره شد به صحراى عدم
پس در آن وادى چو شد او آشنا		گفت رب اجعل مقامى آمنا
اين ديار آنكس كه گيرد جايگزين		روزيش كن ميوه هاى دلنشين

***

بار ديگر در بناى كعبه گفت		از لب لعلش در رهايى بسفت
اين بناى خانه را گردان قبول		تا فروعى باشد از جزء اصول
بر من و فرزند من آور ثواب		كى كنى سائل تو محروم از جواب
مسلم و منقاد ما را ده قرار		پس نگهدار ايمن از شر شرار
امتى از نسل ما آور پديد		كاورند ايمان به هر وعد و وعيد
بهر ايشان يك تن از ما كن رسول		اين اجابت بى شك آمد در قبول
چونكه عينا اين دعا شد مستجاب		بعد از آن خاتم صلى الله عليه و آله و سلم ز رو بر زد نقاب
پاك باشد عشق نيكان در نهاد		تا كه بر دل ذكر رب آرند ياد
هر چه را خواهد از او در سؤ ال		گرچه باشد مسئلت امرى محال
بر مراد خويشتن نائل شوند		تا كه نامش را به رب قائل شوند

[گل مريم]

استجابت دعاى موسى عليه السلام در بيان يا رب

قصه بشنو گر تو دارى اشتياق		عهد موسى عليه السلام چون بيافتاد اتفاق
مؤ من ى يا كافرى مردى شجاع		در گذرگاهى به هم كردى نزاع
آن يك ايمان با خدا بود و رسول		وان ديگر فرعون را بودش قبول
همچو با هم آن دو تن گرم نبرد		تا به ضربى مؤمن آمد دل به درد
از قضا موسى عليه السلام در آن صحنه رسيد		ضرب آن قبطى بر آن مؤمن بديد
قصدش آمد تا كند دعوا تمام		پس به نفع پيروش كرد او قيام
چون بزد آن مرد قبطى را به مشت		دست قدرت بر سرش كوبيد و كشت
او نبودش قصد كشتن از جفا		بلكه دست حق برآمد از خفا
پس چو ديد اين ماجرا لب را گزيد		در ملامت شد پشيمانى مزيد
گفت بر من كى بود اين كار نيك		چون شدم اين قتل را جرمى شريك
گرچه كافر مستحق كشتن است		ليك اولى وعظ، او را گفتن است
چون غضب آمد تحمل برد و صبر		گر خطا گويم بود اين كار جبر
كار شيطان است اين جنگ و ستيز		مرد دانا گو از اين مهلك گريز
يا كه باشد اين از ابليس رجيم		در غضب آرد بسى مرد حليم
الغرض آن مرد را چون كشته يافت		بهر استغفار خود بر حق شتافت
پس مقر و معترف شد در گناه		نادم از كردار و در افغان و آه
ترك مندوبى گناه خود شمرد		عفو جرم خود به دست حق سپرد
گفت بر خود من ستم كردم روا		درد عصيان مغفرت باشد دوا
اين ستم مى آورد نقص ثواب		در پذيرش خواهم عذرت در جواب
پس بيامرزم تو اى رب جليل		چونكه باشى انبيا را تو دليل
رهنمايم باش در سر و نهان		از يد فرعون باشم در امان
ربنا اغفر گفت آدم در نخست		اقتدا بر او كليم الله بجست
چون كه آثار اجابت شد پديد		اغفر و لك را ندا از رب شنيد
عاشقان در عشق حق دل باختند		خانه اى چون كعبه در دل ساختند
هر زمان قصد دعا پيش آورند		روى حاجت بر دل خويش آورند
چون كه دل شد مسند تخت نگار		پس توجه كن جواب آيد ز يار