دورنمايى از مفاهيم آن
خداى فرزانه در اين سوره مباركه پيش از هر چيز انسانهاى انديشمند و خردورز را به شكوه و عظمت قرآن شريف، شگفتيها و زيبايى هاى قالب و محتواى غنى و پربار آن و معارف و مفاهيم زندگى ساز آن كه به سبك جالب و مطلوبى ارائه شده است، توجه مى دهد و به همين تناسب هم نام «فصلت» بر اين سوره نهاده شده است.
آن گاه به زنجيره اى از آيات و نشانه هاى قدرت آفريدگار هستى در آسمانها و زمين، ستارگان و سياره ها، كرات و كهكشانها، پيدايش كره زمين و سر بر آوردن كوهها از دل آن، رويش گلها و گياهان و سر بر آوردن جنگلها، پيدايش موجودات زنده و انواع و اقسام حيوانات خشكى و دريا و... مى پردازد.
سپس سرگذشت عبرت انگيز برخى جامعه هاى سركش و پر غرور و فرجام زشت و خفت بار آنان را به كيفر ظلم و پايمال ساختن حقوق و حدود به تابلو مى برد، و از پى آن به پرتوى از داستان موسى و دعوت توحيدى او، شرارتها و شگردهاى فرعون، سرگذشت درس آموز توحيدگراى آل فرعون و انبوهى از مفاهيم و درسهاى انسانساز او به جامعه و مردمش - كه براى عصرها و نسلها چراغ زندگى است، اشاره مى كند.
در شمارى از آيات مفاهيم بلند چون يكتاپرستى و ديكتاتورى، صفات الهامبخش خدا، روز رستاخيز و برخى ويژگى هاى آن روز، موضوع بازخواست و حسابرسى آن روز، دادگاه قيامت و گواهان آن، پاره اى از دليلهاى روشن معاد، موضوع وحى و رسالت، تجلى پراقتدار اراده خدا در روند جامعه و تاريخ، نابودى ظالمان در دنيا و كيفر سخت آنان در آخرت نگرشى بر آيات كتاب آفرينش و كتاب نفس به حق جويان و حق طلبان و خداجويان و سعادتخواهان عصرها و نسلها ارائه مى گردد و در شمارى ديگر انواع گلها و گل بوته هاى عطرآگين و جانبخش اندرزها و پندها و هدايتها و راهنمايى ها و مهر و الطاف خدا در قالب آنها به انسان خداجو هديه مى گردد.
گفتنى است كه اين سوره مباركه در آغازين سالهاى بعثت محمد(ص)، در كنار كهنترين معبد توحيد بر جان گرامى او زمزمه شده است.