اِلهى عَظُمَ الْبَلاءُ وَ بَرِحَ الْخَفآءُ وَ انْکَشَفَ الْغِطآء وَ انْقَطَعَ الرَّجآءُ وَ ضاقَتِ الاَْرْضُ وَ مُنِعَتِ السَّمآءُ وَ اَنْتَ الْمُسْتَعانُ وَ اِلَیْکَ الْمُشْتَکى وَ عَلَیْکَ الْمُعَوَّلُ فِى الشِّدَّةِ وَ الرَّخآءِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَ الِ مُحَمَّد اُولِى الاَْمْرِ الَّذینَ فَرَضْتَ عَلَیْنا طاعَتَهُمْ وَ عَرَّفْتَنا بِذلِکَ مَنْزِلَتَهُمْ فَفَرِّجْ عَنّا بِحَقِّهِمْ فَرَجاً عاجِلا قَریباً کَلَمْحِ الْبَصَرِ اَوْ هُوَ اَقْرَبُ یا مُحَمَّدُ یا عَلِىُّ یا عَلِىُّ یا مُحَمَّدُ اِکْفِیانى فَاِنَّکُما کافِیانِ وَ انْصُرانى فَاِنَّکُما ناصِرانِ یا مَوْلانا یا صاحِب الزَّمانِ الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى السّاعَةَ السّاعَةَ السّاعَةَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ بِحَقِّ مُحَمَّد وَ الِهِ الطّاهِرینَ

نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1

موضوع: دلتنگ کربلا(شعر)

  1. Top | #1

    تاریخ عضویت
    September_2014
    عنوان کاربر
    همسوی نور
    میانگین پست در روز
    0.13
    نوشته ها
    330
    صلوات و تشکر
    162
    مورد صلوات
    308 در 175 پست
    نوشته های وبلاگ
    3
    دریافت کتاب
    0
    آپلود کتاب
    0

    پیش فرض دلتنگ کربلا(شعر)







    موّاج می شویم و به دریا نمی رسیم
    پرواز می شویم و به بالا نمی رسیم
    این بال ها شبیه وبالند، ابترند
    وقتی به سیر عالم معنا نمی رسیم
    این چشمهای خیس و تهی دست شاهدند
    بی تو به جلوه زار تماشا نمی رسیم
    تا بی کرانه های حضور خدائی ات
    پر می کشیم روز و شب اما نمی رسیم
    باشد اگر تمام جهان زیر پایمان
    حتی به خاک پای تو آقا نمی رسیم
    این حرفها نشانه‌ی تقصیر فهم ماست
    حیران شدن میان صفات تو سهم ماست
    دنیا تو را چگونه بفهمد؟ چه باوری!
    از مرز عقلهای زمینی فراتری
    آقا کلیم طور تمنا شدیم و بعد
    ای بی کرانه! لایتناهی است وصف تو
    آئینه ‌ی صفات الهی است وصف تو
    مبهوت جلوه های جلالت کمیت ها
    کی می رسد به درک کمال تو بیت ها
    ای باشکوه از تو سرودن سعادت است
    این شعرها بهانه‌ ی عرض ارادت است
    هفت آسمان به درک حضورت نمی رسد
    خورشید تا کرانه ‌ی نورت نمی رسد
    محراب را که عرصه‌ی معراج می کنی
    جبریل هم به گرد عبورت نمی رسد
    چشم مدینه مات سلوک دمادمت
    بوی بهشت می وزد از خاک مقدمت
    محو خودت تمام سماوات می کنی
    از بسکه عاشقانه مناجات می کنی
    دلتنگ چشمهای مسیحا شدیم و بعد
    مثل نسیم در به در کوچه ها شدیم
    با چهره ‌ی محمدی ات آشنا شدیم
    ای مظهر فضائل پیغمبر خدا
    آئینه ‌ی شمایل پیغمبر خدا
    شایسته‌ی سلام و تحیّات احمدی
    احیا کننده‌ی کلمات محمدی
    نور علی و فاطمه در تار و پود توست
    شور حسین و حلم حسن در وجود توست
    قرآن همیشه آینه‌ ی تو انیس توست
    تفسیر بی کران معانی حدیث توست
    قلبش هزار چشمه ‌ی نور و معارف است
    هر کس به آیه ای ز مقام تو عارف است
    روشن ترین ادلّه‌ ی علمی است سیره ات
    وقتی که حجّتند به عالم عشیره ات
    هر کس که تا حضور تو راهی نمی شود
    علمش به جز زیان و تباهی نمی شود
    هر قطره که به محضر دریا نمی رسد
    سر چشمه‌ی علوم الهی نمی شود
    بی بهره است از تو و انفاس قدسی ات
    اندیشه ای که لا یتناهی نمی شود
    جابر شدن زراره شدن با نگاه توست
    آقای من اگر تو نخواهی نمی شود
    کون و مکان اداره شود با اراده ات
    عالم دخیل بسته به نعلین ساده ات
    فردوس دل اسیر خیال تو می شود
    آئینه محو حسن جمال تو می شود
    دریاب با نگاه رحیمت دل مرا
    وقتی که بی قرار وصال تو می شود
    یک شب به آسمان قنوتت ببر مرا
    تا بی کرانی ملکوتت ببر مرا
    سائل کنار ساحل لطفت چگونه است
    دستان با سخاوت دریا نمونه است
    من را که مبتلای خودت می کنی بس است
    اصلاً مرا گدای خودت می کنی بس است
    قلب مرا ز بند تعلق رها و بعد
    دلبسته‌ی خدای خودت می کنی بس است
    در خلوت نماز شبت مثل فاطمه
    شایسته‌ی دعای خودت می کنی بس است
    شبهای جمعه سمت مدینه که می بری
    دلتنگ کربلای خودت می کنی بس است
    امشب برای ما دو سه خط از سفر بگو
    از کاروان خسته و چشمان تر بگو
    روزی که بادهای مخالف امان نداد
    هفت آسمان به قافله ای سایه بان نداد
    خورشید بود و سایه‌ی شوم غبارها
    خورشید بود همسفر نیزه دارها
    دیدی به روی نیزه سر آفتاب را
    دیدی گلوی پرپر طفل رباب را
    دیدی عمود با سر سقا چه کرده بود
    تیر سه شعبه با دل مولا چه کرده بود
    در موج خیز شیون و ناله دویده ای
    تا شام پا به پای سه ساله دویده ای
    گل زخمهای سلسله یادت نمی رود
    هرگز غروب قافله یادت نمی رود
    هم ناله با صحیفه‌ی ماتم گریستی
    یک عمر پا به پای محرم گریستی

  2. 2 کاربر برای پست " بانوی سرخ " عزیز صلوات فرستاده.

    یا علی ابن الحسین (2014_10_03), گل مريم (2014_10_02)

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  

کانال ترجمه ی شهر نورانی قرآن

انجمن شهر نورانی قرآن محیطی پر از آرامش و اطمینان که فعالیت خود را از فروردین سال 1392 آغاز نموده است
ایمیل پست الکترونیکی مدیریت سایت : info@shahrequran.ir

ساعت 02:38 PM