رضاع یا شیرخوارگی



در موضوع «رضاع» يا پيوند خويشاوندى از راه شيرخوارگى، سه بحث است:


1. مدّت شيرخوارگى‏
در اين باره، ديدگاه ها يكسان نيست:


به‏ عقيده بسيارى، پيوند شيرى هنگامى تحقّق مى ‏يابد كه كودك به مدت دو سال شيرِ زنى را بخورد.


ديدگاه اصحاب ما و نيز شافعى و ابويوسف و ديگران نيز همين است.
«ابوحنيفه» اين مدّت را دو سال ونيم و «مالك» آن را دو سال و يك ماه، عنوان ساخته است.


گفتنى است كه اثر اين شير و پيوند شيرخوارگى زمانى تحقّق مى ‏يابد كه به كودك شيرخوار، در همان دوران شيرخوارگى ‏اش شير داده شود، نه آنگاه كه بزرگ شد.


2. ميزان شير
درخصوص ميزان شير نيز نظرهاى متفاوتى ارائه شده است:


1. به‏ عقيده «ابوحنيفه»، اندازه ‏اى در كار نيست و كم و يا زياد شير، باعث حرمت مى‏ شود.


همين نظر از «ابن عمر»، «ابن عبّاس» و «مالك» نيز روايت شده است.


2. گروهى از جمله «شافعى» و «سعيدبن جبير» بر اين عقيده‏ اند كه پنج بار شيرخوردن باعث حرمت مى‏ شود.


3. امّا از ديدگاه دانشمندان ما، «رضاع» زمانى باعث حرمت مى‏ شود كه كودك آنقدر از زنى شير بخورد كه گوشت را بروياند و استخوانها را استحكام بخشد؛ و اين تنها در صورتى ممكن است كه كودك در شبانه ‏روز تنها با شير يك زن تغذيه كند و ديگر هيچ چيزى به او خورانده نشود و يا پانزده بار بصورت پياپى از پستان زنى شير بنوشد، بى‏آنكه در فاصله اين پانزده بار، از زن ديگرى شير بخورد.


برخى نيز براين باورند كه اگر اين شمار به ده بار نيز برسد، باعث حرمت مى ‏شود.


3. چگونگى شيرخوردن

به ‏اعتقاد دانشمندان ما، « شيرخوردن» هنگامى باعث حرمت ازدواج مى‏ شود كه كودك شير را بى‏ هيچ واسطه ‏اى از پستان زن بنوشد و از راه دهان بخورد؛ بنابراين، اگر از راههاى ديگرى آن شير را به معده كودك برسانند، حرمت ازدواج در اين مورد از ميان مى‏ رود. همچنين شيرخوردن از زن زنده، باعث حرمت مى‏ شود نه از زن مرده.


يادآور مى‏ شود كه اين، بحث داراى ريزه‏ كاري هاى فقهى و فنّى است و ديدگاهها در آن يكسان نيست. از اين رو، براى آگاهى بيشتر بايد به كتابهاى فقهى مراجعه كرد.( مجمع البیان)[email protected]