وَلِكُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيها فَاسْتَبِقُوا الْخَيْراتِ أَيْنَ ما تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمِيعاً إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (148)





وَلِكُلٍّ =واو استینافیه و حرف جاره + اسم دائم الاضافه ( جارو مجرور و متعلق به فعل مقدر و خبر مقدم)
وِجْهَةٌ = اسم مکان و مبتدای موخر
هُوَ = ضمیر منفصل و در محل رفع مبتدا
مُوَلِّيها = اسم فاعل باب تفعیل و مرفوع به ضمه مقدره بر یاء + ها مضاف الیه و محلا مجرور
فَاسْتَبِقُوا=فاء سببه رابط مسبب به سبب + امر جمع مذکر مخاطب مبنی بر ضم و واو فاعل
الْخَيْراتِ =جمع مونث سالم منصوب به نزع خافض و علامت نصب ان کسره
أَيْنَ ما = اسم شرط جازم
تَكُونُوا = فعل تام و مجزوم و علمت جزم آن حذف نون و واو فاعل
يَأْتِ = جواب شرط و مضارع مجزوم و علامت جزم آن حذف عله
بِكُمُ = جارو مجرور متعلق به یات
اللَّهُ= لفظ جلاله و فاعل
جَمِيعاً = حال و منصوب
إِنَّ= حرف مشبة بالفعل
اللَّهَ = لفظ جلاله و اسم ان
عَلى كُلِّ= جارو مجرور متعلق به قدیر
شَيْءٍ = مضاف الیه
قَدِيرٌ=خبر ان




جمله و لکل وجهة..........استینافیه و محلی از اعراب ندارد.
هو مولیها در محل رفع صفت برای وجهة
فاستبقوا......جواب شرط مقدر محلی از اعراب ندارد.
اینما تکونوا......استینافیه و ایضا
یات بکم......جواب شرط جازم و ایضا
ان الله......تعلیلیه بدون اعراب