کلمات قصار نهج البلاغه

[دژدان]

کلمات قصار نهج البلاغه

[دژدان]

#کلمات_قصار_نهج_البلاغه
#شماره_80

وقال عليه السلام : في مثل ذلك: الْحِكْمَةُ ضَالَّةُ الْمُؤْمِنِ، فَخُذِ الْحِكْمَةَ وَلَوْ مِنْ أَهْلِ النِّفَاقِ.

گفتار حكمت آميز،گمشده مؤمن است پس حكمت را بگير و لو از اهل نفاق باشد.

[دژدان]

#کلمات_قصار_نهج_البلاغه
#شماره_81

وقال عليه السلام : قِيمَةُ كُلِّ امْرِىءٍ مَا يُحْسِنُهُ.

قيمت و ارزش هر كس به اندازه كارى است كه به خوبى مى‏ تواند انجام دهد.

شريف رضى مى‏ گويد: اين از كلماتى است كه قيمتى براى آن تصورنمى‏ شود و هيچ حكمتى هم وزن آن نيست و هيچ سخنى به آن نمى‏ رسد.

[دژدان]

#کلمات_قصار_نهج_البلاغه
#شماره_82

وقال عليه السلام :
أُوصِيكُمْ بِخَمْسٍ لَوْ ضَرَبْتُمْ إِلَيْهَا آبَاطَ الاِِْبِلِلَكَانَتْ لِذلِكَ أَهْلاً: لاَ يَرْجُوَنَّ أَحَدٌ مِنْكُمْ إِلاَّ رَبَّهُ، وَلاَ يَخَافَنَّ إِلاَّ ذَنْبَهُ، وَلاَ يَسْتَحْيِيَنَّ أَحَدٌ إِذَا سُئِلَ عَمَّا لاَ يَعْلَمُ أَنْ يَقُولَ: لاَ أَعْلَمُ، وَلاَ يَسْتَحْيِيَنَّ أَحَدٌ إِذَا لَمْ يَعَلَمِ الشَّيْءَ أَنْ يَتَعَلَّمَهُ. وَبِالصَّبْرِ، فَإِنَّ الصَّبْرَ مِنَ الاِِْيمَانِ كَالرَّأْسِ مِنَ الْجَسَدِ، وَلاَ خَيْرَ فِي جَسَدٍ لاَ رأْسَ مَعَهُ، وَلاَ في إِيمَانٍ لاَ صَبْرَ مَعَهُ.

شما را به پنج چيز سفارش مى‏ كنم كه اگر براى تحصيل آن شتران‏ راهوار را سوار شويد و در اطراف بيابانها گردش كنيد سزاوار است.

(كنايه از اينكه هر قدر زحمت‏ براى آن بكشيد بجا است): جز به خدا اميد نداشته باشيد و جز از گناهانتان نترسيد و اگر از چيزى سؤال كنند كه نمي دانيد حيا نكنيد و بگوئيد: نمى‏ دانيم و اگر چيزى را نمى‏ دانيد از فرا گرفتن آن‏ خجالت نكشيد، صبر و استقامت را در هر كار پيشه كنيد،كه صبر نسبت‏ به ايمان‏ همچون سر است در مقابل تن، تن بى سر فايده ندارد و صبر بى‏ ايمان نيز بى‏ نتيجه است.

[دژدان]

#کلمات_قصار_نهج_البلاغه
#شماره_83

وقال عليه السلام لرجل أفرط في الثناء عليه، وكان له مُتَّهماً:
أَنَا دُونَ مَا تَقُولُ، وَفَوْقَ مَا فِي نَفْسِكَ.

امام به مردي كه در ثناخوانى بر او افراط كرد ولى در دل امام را متهم مى‏ نمود فرمود: من كمتر از آن هستم كه مى‏ گوئى و بالاتر از آنم كه در دل تواست!

[دژدان]

#کلمات_قصار_نهج_البلاغه
#شماره_84

وقال عليه السلام : بَقِيَّةُ السَّيْفِأَبْقَى عَدَداً، وَأَكْثَرُ وَلَداً.

باقى ماندگان شمشير (آنها كه پس از يك جنگ خونين براى حفظ‏ عقيده و ايمان و استقلال و شرف‏ باقى مى‏ مانند) دوام و بقاءشان زيادتر و فرزندانشان بيشتر است.

[دژدان]

#کلمات_قصار_نهج_البلاغه
#شماره_85

وقال عليه السلام : مَنْ تَرَكَ قَوْلَ: لاَ أَدْري، أُصِيبَتْ مَقَاتِلُهُ.

كسى كه جمله‏ «نمى‏ دانم‏» را ترك كند خود را به كشتن خواهد داد.
(اظهار اطلاع در همه چيز سبب گمراهى و گمراه ساختن و مايه هلاكت دنياو آخرت خواهد شد).

[دژدان]

#کلمات_قصار_نهج_البلاغه
#شماره_86

وقال عليه السلام : رَأْيُ الشَّيْخِ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ جَلَدِ الْغُلاَمِ وَروي: مِنْ مَشْهَدِ الْغُلاَمِ.

راى و تدبير پير، نزد من بهتر از استقامت جوان (در ميدان جنگ) است و در روايت ديگرى آمده است. «از جنگ‏جوئى جوان‏».

[دژدان]

#کلمات_قصار_نهج_البلاغه
#شماره_87

وقال عليه السلام : عَجِبْتُ لِمَنْ يَقْنَطُ وَمَعَهُ الاِسْتِغْفَارُ.

تعجب مى‏ كنم از كسي كه نوميد مى‏ شود در حاليكه استغفار با او است.

[دژدان]

#کلمات_قصار_نهج_البلاغه
#شماره_88

وحكى عنه أبو جعفر محمد بن علي الباقر8 أَنّه قال: كَانَ فِي الاََْرْضِ أَمَانَانِ مِنْ عَذَابِ اللهِ سُبْحَانَهُ، وَقَدْ رُفِعَ أَحَدُهُمَا، فَدُونَكُمُ الاَْخَرَ فَتَمَسَّكُوا بِهِ: أَمَّا الاََْمَانُ الَّذِي رُفِعَ فَهُوَ رَسُولُ اللهُ صلى الله عليه وآله . وَأَمَّا الاََْمَانُ الْبَاقِي فَالاِْسْتِغْفَارْ، قَالَ اللهُ عزّوجلّ:

امام باقر عليه السلام از جدش امير مؤمنان(ع) چنين نقل مى‏ كند كه‏ فرمود:
در روى زمين دو امان و وسيله نجات از عذاب الهى بود كه يكى از آنها برداشته شد، دومى را دريابيد و به آن چنگ زنيد. اما امانى كه بر داشته شد رسول الله بود، و اما امانى كه باقى مانده استغفار است، خداوند تعالى‏ مى‏ فرمايد، «خدا آنها را عذاب نمى‏ كند تا تو در ميانشان هستى و خداوند آنهارا هرگز عذاب نمى‏ كند در حاليكه استغفار مى‏ كنند»(سوره‏اعراف(7)،آيه‏164. )

سيد رضى اضافه مى‏ كند:كه اين يك نمونه از بهترين استفاده‏ ها و لطيف‏ ترين استنباط ها از آيات قرآن است.

[دژدان]

#کلمات_قصار_نهج_البلاغه
#شماره_89

وقال عليه السلام :
مَنْ أَصْلَحَ مَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ اللهِ أَصْلَحَ اللهُ مَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ النَّاسِ، وَمَنْ أَصْلَحَ أَمْرَ آخِرَتِهِ أَصْلَحَ اللهُ لَهُ أَمْرَ دُنْيَاهُ، وَمَنْ كَانَ لَهُ مِنْ نَفْسِهِ وَاعِظٌ كَانَ عَلَيْهِ مِنَ اللهِ حَافِظٌ.

كسى كه ميان خود و خدا را اصلاح كند، خداوند ميان او و مردم رااصلاح خواهد نمود، و كسي كه امر آخرتش را اصلاح كند خدا امر دنيايش را اصلاح خواهد كرد، و كسيكه از درون جانش واعظى داشته باشد خداوندحافظى براى او قرار خواهد داد.