همایش تالیان منتظر .... تلاوت کل قرآن کریم قرآن کریم

[گل مريم]

فهرست کامل سوره های قرآن کریم


شماره صفحه بر مبنای صفحات قرآن عثمان طه می باشد.

لطفا برای دیدن متن قرآن بر روی نام سوره ها

شناسنامه سوره ها بر روی ردیف هر سوره

خواص و آثار سوره ها بر روی جزء هر سوره

و برای آشنایی بیشتر با سوره های قرآن کریم بر روی شماره صفحه هر سوره کلیک نمایید.

ردیف	نام سوره	شماره صفحه	جزء	ردیف	نام سوره	شماره صفحه	جزء	ردیف	نام سوره	شماره صفحه	جزء	ردیف	نام سوره	شماره صفحه	جزء	ردیف	نام سوره	شماره صفحه	جزء	ردیف	نام سوره	شماره صفحه	جزء	ردیف	نام سوره	شماره صفحه	جزء	ردیف	نام سوره	شماره صفحه	جزء
1	فاتحه	1	1	16	نحل	267	14	31	لقمان	411	21	46	احقاف	502	26	61	صف	551	28	76	انسان	578	29	91	شمس	595	30	106	قریش	602	30
2	بقره	2	1	17	اسراء	282	15	32	سجدة	415	21	47	محمد	507	26	62	جمعه	553	28	77	مرسلات	580	29	92	لیل	595	30	107	ماعون	602	30
3	آل عمران	50	3	18	کهف	293	15	33	احزاب	418	21	48	فتح	511	26	63	منافقون	554	28	78	نبأ	582	30	93	ضحی	596	30	108	کوثر	602	30
4	نساء	77	4	19	مريم	305	16	34	سبأ	428	22	49	حجرات	515	26	64	تغابن	556	28	79	نازعات	583	30	94	شرح	596	30	109	کافرون	603	30
5	مائده	106	6	20	طه	312	16	35	فاطر	434	22	50	ق	518	26	65	طلاق	558	28	80	عبس	585	30	95	تین	597	30	110	نصر	603	30
6	انعام	128	7	21	انبياء	322	17	36	يس	440	22	51	ذاريات	520	26	66	تحریم	560	28	81	تکویر	586	30	96	علق	597	30	111	مسد	603	30
7	اعراف	151	8	22	حج	332	17	37	صافات	446	23	52	طور	523	27	67	ملک	562	29	82	انفطار	587	30	97	قدر	598	30	112	اخلاص	604	30
8	انفال	177	9	23	مومنون	342	18	38	ص	453	23	53	نجم	526	27	68	قلم	564	29	83	مطففین	587	30	98	بینة	598	30	113	فلق	604	30
9	توبه	187	10	24	نور	350	18	39	زمر	458	23	54	قمر	528	27	69	حاقه	566	29	84	انشقاق	589	30	99	زلزلة	599	30	114	ناس	604	30
10	يونس	208	11	25	فرقان	359	18	40	غافر	467	24	55	الرحمن	531	27	70	معارج	568	29	85	بروج	590	30	100	عادیات	599	30
11	هود	221	11-12	26	شعراء	367	19	41	فصلت	477	24	56	واقعه	534	27	71	نوح	570	29	86	طارق	591	30	101	قارعة	600	30
12	يوسف	235	12	27	نمل	377	19	42	شوري	483	25	57	حدید	537	27	72	جن	571	29	87	اعلی	591	30	102	تکاثر	600	30
13	رعد	249	13	28	قصص	385	20	43	زخرف	489	25	58	مجادله	542	28	73	مزمل	574	29	88	غاشیة	592	30	103	عصر	601	30
14	ابراهيم	255	13	29	عنکبوت	396	20	44	دخان	496	25	59	حشر	545	28	74	مدثر	575	29	89	فجر	593	30	104	همزه	601	30
15	حجر	262	14	30	روم	404	21	45	جاثية	499	25	60	ممتحنه	549	28	75	قیامة	577	29	90	بلد	594	30	105	فیل	601	30

التماس دعا

[صبور]

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَإِذَا كَانُوا مَعَهُ عَلَىٰ أَمْرٍ جَامِعٍ لَمْ يَذْهَبُوا حَتَّىٰ يَسْتَأْذِنُوهُ ۚ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَأْذِنُونَكَ أُولَٰئِكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ۚ فَإِذَا اسْتَأْذَنُوكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَنْ لِمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللَّهَ ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 62 )لَا تَجْعَلُوا دُعَاءَ الرَّسُولِ بَيْنَكُمْ كَدُعَاءِ بَعْضِكُمْ بَعْضًا ۚ قَدْ يَعْلَمُ اللَّهُ الَّذِينَ يَتَسَلَّلُونَ مِنْكُمْ لِوَاذًا ۚ فَلْيَحْذَرِ الَّذِينَ يُخَالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِيبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ يُصِيبَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ( 63 ) أَلَا إِنَّ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ قَدْ يَعْلَمُ مَا أَنْتُمْ عَلَيْهِ وَيَوْمَ يُرْجَعُونَ إِلَيْهِ فَيُنَبِّئُهُمْ بِمَا عَمِلُوا ۗ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ( 64 )

سوره فرقان

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

تَبَارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلَىٰ عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعَالَمِينَ نَذِيرًا ( 1 ) الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَخَلَقَ كُلَّ شَيْءٍ فَقَدَّرَهُ تَقْدِيرًا ( 2 )




مؤمنان راستين تنها کسانى اند که به خدا و پيامبرش ايمان آورده اند ، و هنگامى که با پيامبر بر سر کارى که مربوط به جامعه اسلامى است گرد آمده اند ، پيش از آن که از او اجازه بگيرند ، از نزد وى بيرون نمى روند . کسانى که از تو اجازه مى گيرند ، اينانند که به خدا و پيامبرش ايمان دارند . پس اگر براى برخى از کارهاى خود از تو اجازه خواستند ، به هر کس از آنان که خواهى اجازه ده و برايشان از خدا آمرزش بخواه که خدا آمرزنده و مهربان است . ( 62 ) فراخوانى پيامبر را در ميان خود مانند فراخوانى يکديگر قرار ندهيد; اگر پيامبر شما را براى کارى فراخواند ، حاضر شويد ، و بى اجازه او از نزدش خارج نشويد . قطعاً خداوند کسانى از شما را که آهسته آهسته و در پناه ديگران از حضور پيامبر بيرون مى روند ، مى شناسد . پس بايد کسانى که از فرمان پيامبر سرپيچى مى کنند بترسند از اين که بلايى به آنان رسد يا عذابى دردناک به سراغشان آيد . ( 63 ) آگاه باشيد که آنچه در آسمان ها و زمين است از آنِ خداست و او به ملک خويش آگاه است و قطعاً مى داند که شما در چه حالى هستيد و چه نيازى داريد و چه آيينى براى شما ضرورى است ، پس همان را برايتان مقرر کرده است; و نيز خبر دارد از روزى که همگان به سوى او بازگردانده مى شوند و آنان را به حقيقت آنچه کرده اند آگاه مى کند ، و خدا به هر چيزى داناست . ( 64 )

به نام خداوند بخشنده مهربان

پرخير و برکت است آن کسى که قرآن را که جداکننده حق از باطل است بر بنده خود محمد فرو فرستاد تا جهانيان را بيم دهنده باشد . ( 1 ) همان کسى که فرمانروايى آسمان ها و زمين تنها از آنِ اوست ، فرزندى نگرفته است و در فرمانروايى هيچ شريکى نداشته است ، و هر چيزى را او آفريده و چنان که بايد براى آن اندازه معين کرده است . ( 2 )

◄ 359 ►

[صبور]

وَاتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ آلِهَةً لَا يَخْلُقُونَ شَيْئًا وَهُمْ يُخْلَقُونَ وَلَا يَمْلِكُونَ لِأَنْفُسِهِمْ ضَرًّا وَلَا نَفْعًا وَلَا يَمْلِكُونَ مَوْتًا وَلَا حَيَاةً وَلَا نُشُورًا ( 3 ) وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هَٰذَا إِلَّا إِفْكٌ افْتَرَاهُ وَأَعَانَهُ عَلَيْهِ قَوْمٌ آخَرُونَ ۖ فَقَدْ جَاءُوا ظُلْمًا وَزُورًا ( 4 ) وَقَالُوا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ اكْتَتَبَهَا فَهِيَ تُمْلَىٰ عَلَيْهِ بُكْرَةً وَأَصِيلًا ( 5 ) قُلْ أَنْزَلَهُ الَّذِي يَعْلَمُ السِّرَّ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ إِنَّهُ كَانَ غَفُورًا رَحِيمًا ( 6 ) وَقَالُوا مَالِ هَٰذَا الرَّسُولِ يَأْكُلُ الطَّعَامَ وَيَمْشِي فِي الْأَسْوَاقِ ۙ لَوْلَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مَلَكٌ فَيَكُونَ مَعَهُ نَذِيرًا ( 7 ) أَوْ يُلْقَىٰ إِلَيْهِ كَنْزٌ أَوْ تَكُونُ لَهُ جَنَّةٌ يَأْكُلُ مِنْهَا ۚ وَقَالَ الظَّالِمُونَ إِنْ تَتَّبِعُونَ إِلَّا رَجُلًا مَسْحُورًا ( 8 ) انْظُرْ كَيْفَ ضَرَبُوا لَكَ الْأَمْثَالَ فَضَلُّوا فَلَا يَسْتَطِيعُونَ سَبِيلًا ( 9 ) تَبَارَكَ الَّذِي إِنْ شَاءَ جَعَلَ لَكَ خَيْرًا مِنْ ذَٰلِكَ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ وَيَجْعَلْ لَكَ قُصُورًا ( 10 ) بَلْ كَذَّبُوا بِالسَّاعَةِ ۖ وَأَعْتَدْنَا لِمَنْ كَذَّبَ بِالسَّاعَةِ سَعِيرًا ( 11 )




مشرکان به جاى خدا معبودانى اختيار کرده اند که نه تنها چيزى را نمى آفرينند بلکه خود به دست پرستشگرانشان ساخته شده اند ، و براى خود نه زيانى را در اختيار دارند تا آن را از خود دور سازند و نه سودى را مالکند تا آن را براى خود فراهم آورند; چه رسد به اين که بر دفع زيان از پرستشگران خود و رساندن سود به آنان توانا باشند . آنها نه مرگى را در اختيار دارند تا آن را از کسى دور سازند و نه حياتى را مالکند تا آن را به کسى ارزانى دارند و نه بر رستاخيز قدرت دارند تا مردمان را پاداش دهند يا مجازات کنند . ( 3 ) کفرپيشگان عرب گفتند : اين قرآن جز سخنى دروغين که محمد آن را بافته و کلام خدا مى نامد چيزى نيست ، و گروهى از اهل کتاب او را بر ساختن آن کمک کرده اند . راستى آنان با اين سخن ستم کردند و دروغ گفتند . ( 4 ) و گفتند : اين قرآن همان خرافه هايى است که مردمان نخستين نگاشته اند و محمد به کمک يارانش آنها را نوشته و هر صبح و عصر بر او خوانده مى شود تا آن را فراگيرد و بر مردم بخواند . ( 5 ) بگو : چنين نيست ، اين قرآن را کسى فروفرستاده است که رازهاى نهفته در آسمان ها و زمين را مى داند و به نيازهاى شما آگاه است . او با نازل کردن اين قرآن مى خواهد شما هدايت يابيد تا از آمرزش و رحمت وى برخوردار شويد ، زيرا او آمرزنده و مهربان است . ( 6 ) و گفتند : مى بايست از جانب خدا فرشته اى به رسالت مبعوث شود ، زيرا بشر نمى تواند با غيب سر و کار داشته باشد; اين چه پيامبرى است که غذا مى خورد و براى کسب معاش در بازارها در حرکت است ؟ ! چرا دست کم فرشته اى به سوى او فرستاده نشده است تا با او به هشدار مردم بپردازد ؟ ( 7 ) حال که فرشته اى با او نيامده است ، چرا دست کم گنجى از آسمان به سوى او افکنده نمى شود تا نيازمند کسب معاش در کوچه و بازار نباشد يا بوستانى ندارد که از محصول آن بخورد و روزى خود را آماده داشته باشد ؟ آن ستمگران به پيروان رسول خدا گفتند : شما جز از مردى که جادو شده و مى پندارد که فرستاده خداست ، پيروى نمى کنيد . ( 8 ) بنگر که چگونه براى تو وصف ها آوردند و در نتيجه به بيراهه اى افتادند که نمى توانند به راه حق بازگردند . ( 9 ) پرخير و برکت است آن خدايى که اگر بخواهد ، بهتر از آنچه کافران پيشنهاد کردند ، براى تو پديد مى آورد; بوستان هايى با درختانى انبوه که نهرها از زير آنها روان باشد ، و اگر بخواهد کاخ هايى براى تو قرار مى دهد که توصيفگران را درمانده کند . ( 10 ) غذا خوردن و راه رفتن تو در بازارها و نبودن فرشته اى با تو و نداشتن گنج و بوستان سبب اصلى انکار رسالت تو نيست ، بلکه سبب اصلى اين است که آنان قيامت را دروغ شمردند ، و ما براى کسانى که قيامت را دروغ شمرند آتشى فروزان آماده کرده ايم . ( 11 )

◄ 360 ►

[صبور]

إِذَا رَأَتْهُمْ مِنْ مَكَانٍ بَعِيدٍ سَمِعُوا لَهَا تَغَيُّظًا وَزَفِيرًا ( 12 ) وَإِذَا أُلْقُوا مِنْهَا مَكَانًا ضَيِّقًا مُقَرَّنِينَ دَعَوْا هُنَالِكَ ثُبُورًا ( 13 ) لَا تَدْعُوا الْيَوْمَ ثُبُورًا وَاحِدًا وَادْعُوا ثُبُورًا كَثِيرًا ( 14 ) قُلْ أَذَٰلِكَ خَيْرٌ أَمْ جَنَّةُ الْخُلْدِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ ۚ كَانَتْ لَهُمْ جَزَاءً وَمَصِيرًا ( 15 ) لَهُمْ فِيهَا مَا يَشَاءُونَ خَالِدِينَ ۚ كَانَ عَلَىٰ رَبِّكَ وَعْدًا مَسْئُولًا ( 16 ) وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ وَمَا يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَيَقُولُ أَأَنْتُمْ أَضْلَلْتُمْ عِبَادِي هَٰؤُلَاءِ أَمْ هُمْ ضَلُّوا السَّبِيلَ ( 17 ) قَالُوا سُبْحَانَكَ مَا كَانَ يَنْبَغِي لَنَا أَنْ نَتَّخِذَ مِنْ دُونِكَ مِنْ أَوْلِيَاءَ وَلَٰكِنْ مَتَّعْتَهُمْ وَآبَاءَهُمْ حَتَّىٰ نَسُوا الذِّكْرَ وَكَانُوا قَوْمًا بُورًا ( 18 ) فَقَدْ كَذَّبُوكُمْ بِمَا تَقُولُونَ فَمَا تَسْتَطِيعُونَ صَرْفًا وَلَا نَصْرًا ۚ وَمَنْ يَظْلِمْ مِنْكُمْ نُذِقْهُ عَذَابًا كَبِيرًا ( 19 ) وَمَا أَرْسَلْنَا قَبْلَكَ مِنَ الْمُرْسَلِينَ إِلَّا إِنَّهُمْ لَيَأْكُلُونَ الطَّعَامَ وَيَمْشُونَ فِي الْأَسْوَاقِ ۗ وَجَعَلْنَا بَعْضَكُمْ لِبَعْضٍ فِتْنَةً أَتَصْبِرُونَ ۗ وَكَانَ رَبُّكَ بَصِيرًا ( 20 )





چون آتش دوزخ کافران را از مکانى دور بنگرد ، خشم گيرد و فروزنده تر شود و آنان فرياد خشم و خروش آن را مى شنوند . ( 12 ) و هنگامى که آنان ـ در حالى که با غل و زنجير به يکديگر بسته شده اند ـ به تنگنايى از آتش دوزخ افکنده شوند ، در آن جا فرياد واويلا سر مى دهند و هلاکت خويش را مى خواهند . ( 13 ) به آنان گفته مى شود : امروز يک بار هلاکت خود را مخواهيد ، بلکه بارها و بارها هلاکت خود را بخواهيد . امروز روز جزاست و فرياد واويلا ـ چه کم باشد يا زياد ـ سودى به حال شما ندارد . ( 14 ) بگو : آيا اين آتش فروزان بهتر است يا آن بهشت جاودان که به تقواپيشگان وعده داده شده است ؟ بهشت پاداش تقواى آنان است و فرجامى است که بدان بازمى گردند . ( 15 ) آنان در آن جا ، جاودانه اند هر چه بخواهند دارند . اين وعده اى است برعهده پروردگارت که وفاى به آن بر او حتمى است و از او درخواست شده است . ( 16 ) ياد کن روزى را که خداوند کافران را با آنچه جز خدا مى پرستيدند برمى انگيزد و آنان را گرد مى آورد ، سپس به معبودانشان مى گويد : آيا شما اين بندگان مرا به بيراهه کشانديد يا آنها خود راه راست را گم کردند ؟ ( 17 ) معبودان مى گويند : منزّهى تو; ما را نشايد که جز تو ياورانى بگيريم و آنان را به پرستش خود بخوانيم ، ولى تو اينان و پدرانشان را از نعمت هاى دنيا برخوردار ساختى تا آن که تعليمات پيامبران را که يادآور يکتايى تو بود فراموش کردند و بر اثر علاقه فراوانى که به دنيا داشتند مردمى تيره بخت و هلاک گشته بودند . ( 18 ) خدا به مشرکان مى گويد : پس مطمئن باشيد که معبودانتان آنچه را که شما درباره آنها مى گفتيد و معتقد بوديد که آنها رنج ها و بلاها را از شما مى گردانند و به شما يارى مى رسانند ، دروغ شمردند . بنابراين شما نه مى توانيد با پرستش اينها عذاب را از خود دور سازيد و نه مى توانيد با يارى آنها از عذاب رهايى يابيد . و هر کس از شما با ارتکاب گناهان ستم روا دارد ، او را عذابى بزرگ مى چشانيم . ( 19 ) پيامبر شدن بشر پديده اى نوظهور نيست ، ما پيش از تو هم ـ اى پيامبر ـ هيچ رسولى از رسولان خود را نفرستاديم مگر اين که آنان نيز غذا مى خوردند و براى کسب معاش در بازارها راه مى رفتند . ما برخى از شما آدميان را وسيله آزمون برخى ديگر قرار داديم ( پيامبران را نيز وسيله آزمون امّت ها قرار داديم ) تا بنگريم که آيا راه خدا را مى پوييد و بر مشکلات آن شکيباييد ، يا پيرو هواى خويشيد و ناگوارى هاى پذيرش حق را تحمل نمى کنيد . و پروردگار تو به راه صحيح تکامل انسان ها بيناست . ( 20 )

◄ 361 ►

[صبور]

صدق الله العلی العظیم


پایان جز 18 قران کریم

[گل مريم]

جزء نوزدهم قرآن مجید

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم

[گل مريم]

وَقَالَ الَّذِينَ لَا يَرْجُونَ لِقَاءنَا لَوْلَا أُنزِلَ عَلَيْنَا الْمَلَائِكَةُ أَوْ نَرَى رَبَّنَا لَقَدِ اسْتَكْبَرُوا فِي أَنفُسِهِمْ وَعَتَوْ عُتُوًّا كَبِيرًا يَوْمَ يَرَوْنَ الْمَلَائِكَةَ لَا بُشْرَى يَوْمَئِذٍ لِّلْمُجْرِمِينَ وَيَقُولُونَ حِجْرًا مَّحْجُورًا وَقَدِمْنَا إِلَى مَا عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْنَاهُ هَبَاء مَّنثُورًا أَصْحَابُ الْجَنَّةِ يَوْمَئِذٍ خَيْرٌ مُّسْتَقَرًّا وَأَحْسَنُ مَقِيلًا وَيَوْمَ تَشَقَّقُ السَّمَاء بِالْغَمَامِ وَنُزِّلَ الْمَلَائِكَةُ تَنزِيلًا الْمُلْكُ يَوْمَئِذٍ الْحَقُّ لِلرَّحْمَنِ وَكَانَ يَوْمًا عَلَى الْكَافِرِينَ عَسِيرًا وَيَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلَى يَدَيْهِ يَقُولُ يَا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِيلًا يَا وَيْلَتَى لَيْتَنِي لَمْ أَتَّخِذْ فُلَانًا خَلِيلًا لَقَدْ أَضَلَّنِي عَنِ الذِّكْرِ بَعْدَ إِذْ جَاءنِي وَكَانَ الشَّيْطَانُ لِلْإِنسَانِ خَذُولًا وَقَالَ الرَّسُولُ يَا رَبِّ إِنَّ قَوْمِي اتَّخَذُوا هَذَا الْقُرْآنَ مَهْجُورًا وَكَذَلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا مِّنَ الْمُجْرِمِينَ وَكَفَى بِرَبِّكَ هَادِيًا وَنَصِيرًا وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْلَا نُزِّلَ عَلَيْهِ الْقُرْآنُ جُمْلَةً وَاحِدَةً كَذَلِكَ لِنُثَبِّتَ بِهِ فُؤَادَكَ وَرَتَّلْنَاهُ تَرْتِيلًا


و آن كسانى كه به ديدار ما اميد نمى‏ دارند، [و رستاخيز را باور نمى‏ كنند]، گفتند: چرا فرشتگان بر ما فروفرستاده نشدند، يا چرا [ما] پروردگار خويش را نمى ‏بينيم؟ به راستى كه آنان در مورد خويشتن تكبّر ورزيدند و طغيان بزرگى در پيش گرفتند [و سخت سركشى كردند].
روزى كه فرشتگان را مى ‏بينند، در آن روز براى گناهكاران هيچ نويدى نيست، و [به آنان‏] مى‏ گويند: [بهشت پرطراوت و زيباى خدا براى شما،]حرام و ممنوع است.
و به سراغ هر كارى كه انجام داده‏ اند مى ‏رويم، و [تمامى‏] آن را [چونان‏]گردى پراكنده مى‏ سازيم.
بهشتيان، در آن روز قرارگاهشان بهتر و آرامگاه نيمروزيشان نيكوتر [و دل انگيزتر] است.
و روزى را [بيادآور] كه آسمان با ابرها[يى كه در آن است ]مى ‏شكافد و فرشتگان چنانكه بايد فرو فرستاده مى ‏شوند،
آن روز فرمانروايى به حق از آن [خداى‏] بخشاينده است؛ و روزى است كه بر كفرگرايان سخت دشوار خواهد بود.
و روزى را [بياد آور] كه بيدادگر [و تجاوزكار] دست‏هاى خويشتن را [از سر ندامت‏] مى‏ گزد [و] مى‏ گويد: اى كاش من به همراه پيامبر راهى در پيش گرفته بودم.
اى واى بر من! كاش فلانى را به دوستى بر نگرفته بودم.
راستى كه او مرا از ياد [خدا و كتاب آسمانى او] پس از آنكه به من رسيد گمراه ساخت و شيطان هماره فرو گزارنده [و خوار كننده‏] انسان است.
و [آن روز] پيامبر [گرامى از مردم به بارگاه خدا شكايت مى ‏برد و [مى‏ گويد: پروردگارا! مردم ] و جامعه‏] من اين قرآن را [كه بايد برنامه زندگى مى‏ ساختند، به صورت‏] واگذاشته [و تعطيل‏]گردانيدند [و به مقررات و مفاهيم و روح پيام آن عمل نكردند].
و [همان‏گونه كه اين بيدادگران با تو به دشمنى برخاستند، ]همان‏گونه براى هر پيامبرى دشمنى از گناهكاران قرارداديم؛ و پروردگارت راهنما و ياورى بسنده است.
و آن كسانى كه كفر ورزيدند، گفتند: چرا قرآن يكباره بر او فرو فرستاده نشده است؟! [ما آن كتاب پرشكوه را] اين گونه [به تدريج بر تو فرو فرستاديم‏] تا قلب تو را به وسيله آن استوارى [و اقتدار] بخشيم؛ و آن را چنانكه بايد به آرامى [بر تو] خوانديم.

صفحه 362

[گل مريم]

وَلَا يَأْتُونَكَ بِمَثَلٍ إِلَّا جِئْنَاكَ بِالْحَقِّ وَأَحْسَنَ تَفْسِيرًا الَّذِينَ يُحْشَرُونَ عَلَى وُجُوهِهِمْ إِلَى جَهَنَّمَ أُوْلَئِكَ شَرٌّ مَّكَانًا وَأَضَلُّ سَبِيلًا وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَجَعَلْنَا مَعَهُ أَخَاهُ هَارُونَ وَزِيرًا فَقُلْنَا اذْهَبَا إِلَى الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا فَدَمَّرْنَاهُمْ تَدْمِيرًا وَقَوْمَ نُوحٍ لَّمَّا كَذَّبُوا الرُّسُلَ أَغْرَقْنَاهُمْ وَجَعَلْنَاهُمْ لِلنَّاسِ آيَةً وَأَعْتَدْنَا لِلظَّالِمِينَ عَذَابًا أَلِيمًا وَعَادًا وَثَمُودَ وَأَصْحَابَ الرَّسِّ وَقُرُونًا بَيْنَ ذَلِكَ كَثِيرًا وَكُلًّا ضَرَبْنَا لَهُ الْأَمْثَالَ وَكُلًّا تَبَّرْنَا تَتْبِيرًا وَلَقَدْ أَتَوْا عَلَى الْقَرْيَةِ الَّتِي أُمْطِرَتْ مَطَرَ السَّوْءِ أَفَلَمْ يَكُونُوا يَرَوْنَهَا بَلْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ نُشُورًا وَإِذَا رَأَوْكَ إِن يَتَّخِذُونَكَ إِلَّا هُزُوًا أَهَذَا الَّذِي بَعَثَ اللَّهُ رَسُولًا إِن كَادَ لَيُضِلُّنَا عَنْ آلِهَتِنَا لَوْلَا أَن صَبَرْنَا عَلَيْهَا وَسَوْفَ يَعْلَمُونَ حِينَ يَرَوْنَ الْعَذَابَ مَنْ أَضَلُّ سَبِيلًا أَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلَهَهُ هَوَاهُ أَفَأَنتَ تَكُونُ عَلَيْهِ وَكِيلًا



و آنان براى [كم اثر ساختن دعوت توحيدى و عادلانه‏] تو هيچ مثالى نمى‏ آورند، مگر اينكه ما [در برابر حركت ارتجاعى آنان ]حق و نيكوترين بيان را براى تو مى‏ آوريم.
كسانى كه بر چهره‏ هايشان به سوى دوزخ كوچ داده [و رانده ]مى‏ شوند، آنان جايگاهشان بدتر و از همه گمراهترند.
و به يقين ما به موسى كتاب [آسمانى‏] داديم، و برادرش «هارون» را به همراه وى دستيار ساختيم.
و [به آن دو] گفتيم: بسوى آن قوم كه نشانه ‏هاى ما را دروغ انگاشتند برويد؛ [و آن دو رفتند و پيام خدا را به روشنى رساندند و آنان سر به عصيان برداشتند]؛ پس [ما نيز] آنان را به سختى درهم كوبيديم.
و قوم نوح را هنگامى كه فرستادگان ما را دروغگو انگاشتند، ما [نيز] آنان را [به كيفر بيدادشان‏] غرق ساختيم؛ و آنان را براى [همه‏] مردم نشانه ‏اى [عبرت انگيز] گردانيديم؛ و براى ستمكاران عذاب دردانگيز آماده ساخته‏ ايم.
و عاديان، و ثموديان، و اصحاب رَسْ و نسل‏هاى بسيارى را كه در اين ميان بودند، [همه را به كيفر بيداد و گناهشان نابود ساختيم.
و براى هر يك [از آنان‏] مثال‏ها زديم و [از آنجايى كه آنان بر حق‏ ستيزى خود پاى فشردند] هر كدام را به سختى [درهم كوبيديم و] نابود كرديم.
و به يقين [اين شرك‏ گرايان‏] از شهرى كه [بارانى از سنگ‏] به بدى بر آنان باريده شد، گذر كرده ‏اند؛ پس آيا آن را نمى‏ ديدند [تا عبرت آموزند]؟! [نه چنين نيست‏] بلكه آنان به بر انگيخته شدنى [در روز رستاخيز] اميد نمى ‏داشتند [و آن را باور نداشتند].
و هنگامى كه [كفرگرايان و ظالمان‏] تو را [اى پيامبر] مى ‏بينند، تنها به باد تمسخرت مى‏ گيرند [و مى‏ گويند:] آيا اين است آن كسى كه خدا او را به پيامبرى برانگيخته است؟!
چيزى نمانده بود كه ما را از [پرستش‏] خدايانمان - اگر بر [عبادت‏] آنها پايدارى نمى‏ ورزيديم - گمراه سازد [و ما را به توحيدگرايى و يكتا پرستى رهنمون گردد] ؛ و به زودى هنگامى كه [آن گمراهان‏] عذاب [سخت رستاخيز] را بنگرند، خواهند دانست كه چه كسى گمراهتر است.
آيا آن كسى را كه خداى خويشتن را هواى نفس خود برگرفته است، ديدى؟ پس آيا تو [بر آن هستى كه‏] وكيل او گردى؟!

صفحه 363

[گل مريم]

مْ تَحْسَبُ أَنَّ أَكْثَرَهُمْ يَسْمَعُونَ أَوْ يَعْقِلُونَ إِنْ هُمْ إِلَّا كَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِيلًا أَلَمْ تَرَ إِلَى رَبِّكَ كَيْفَ مَدَّ الظِّلَّ وَلَوْ شَاء لَجَعَلَهُ سَاكِنًا ثُمَّ جَعَلْنَا الشَّمْسَ عَلَيْهِ دَلِيلًا ثُمَّ قَبَضْنَاهُ إِلَيْنَا قَبْضًا يَسِيرًا وَهُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ لِبَاسًا وَالنَّوْمَ سُبَاتًا وَجَعَلَ النَّهَارَ نُشُورًا وَهُوَ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّيَاحَ بُشْرًا بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ وَأَنزَلْنَا مِنَ السَّمَاء مَاء طَهُورًا لِنُحْيِيَ بِهِ بَلْدَةً مَّيْتًا وَنُسْقِيَهُ مِمَّا خَلَقْنَا أَنْعَامًا وَأَنَاسِيَّ كَثِيرًا وَلَقَدْ صَرَّفْنَاهُ بَيْنَهُمْ لِيَذَّكَّرُوا فَأَبَى أَكْثَرُ النَّاسِ إِلَّا كُفُورًا وَلَوْ شِئْنَا لَبَعَثْنَا فِي كُلِّ قَرْيَةٍ نَذِيرًا فَلَا تُطِعِ الْكَافِرِينَ وَجَاهِدْهُم بِهِ جِهَادًا كَبِيرًا وَهُوَ الَّذِي مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ هَذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ وَهَذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ وَجَعَلَ بَيْنَهُمَا بَرْزَخًا وَحِجْرًا مَّحْجُورًا وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ مِنَ الْمَاء بَشَرًا فَجَعَلَهُ نَسَبًا وَصِهْرًا وَكَانَ رَبُّكَ قَدِيرًا وَيَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَنفَعُهُمْ وَلَا يَضُرُّهُمْ وَكَانَ الْكَافِرُ عَلَى رَبِّهِ ظَهِيرًا



آيا مى ‏پندارى كه بيشتر آنان مى ‏شنوند يا خرد خويشتن را به كار مى ‏اندازند؟ آنان جز همانند دام‏ها نيستند، [نه،] بلكه [از آنها هم بى‏فرهن گ‏تر و] گمراه‏ ترند.
آيا به [قدرت بى‏ همانند] پروردگارت ننگريستى كه چگونه سايه را گسترده است؟! و اگر مى‏ خواست، بى‏ گمان آن را ساكن [و بى‏ حركت‏] مى ‏ساخت، آن‏گاه خورشيد را بر [وجود] آن دليل قرارداديم.
سپس [با بالا آمدن آفتاب‏] آن [سايه‏] را اندك اندك [و به آسانى‏] به سوى خويش باز مى‏ گيريم.
و اوست آن كسى كه شب را براى شما پوششى قرار داد، و خواب را [مايه‏] آرامش؛ و روز [روشن‏] را زمان برخاستن [شما] گردانيد.
و اوست آن كسى كه بادها را به عنوان نويد بخش [باران‏] ، پيشاپيش رحمت خويش مى‏ فرستد؛ و ما از آسمان، آبى پاك [و زلال‏] فرود آورديم.
تا به وسيله آن، سرزمينى مرده [و پژمرده‏] را زنده گردانيم و آن را به دام‏ ها و انسان ‏هاى بسيارى كه آفريده ‏ايم، بنوشانيم.
و به يقين [زمان و مكان ريزش‏] آن را ميان آنان گردانيديم تا [از اين رهگذر] به خود آيند [و پندگيرند]، امّا بيشتر مردم جز نا سپاسى [و گمراهى‏] را نخواستند!
و اگر مى‏ خواستيم بى‏ گمان در هرشهرى هشدار دهنده‏ اى بر مى ‏انگيختيم [امّا حكمت چنين بود كه تنها تو را براى هدايت جهان برگزيديم‏] .
بنابراين [بسان هميشه‏] از كفرگرايان فرمان مبر و با [الهام از ]قرآن با آنان به جهادى ستُرك بپرداز!
و اوست آن كسى كه دو دريا را موج‏ زنان [در كنار يكديگر ]رها ساخته، در حالى كه اين يكى شيرين [و] گواراست و آن ديگرى شور [و] تلخ؛ و ميان آن دو فاصله ‏اى قرار داد، و مانعى كه [از آميخته‏ شدن آن دو به يكديگر] جلوگيرى شده است.
و اوست آن كسى كه از آب، بشرى [دانا و هوشمند] آفريد و او را [داراى پيوند] نسبى و سببى قرار داد؛ و پروردگارت [بر هر كارى، هماره‏] تواناست.
و [شرك‏ گرايان‏] چيزى را جز خدا مى ‏پرستند كه نه سودى به آنان مى‏ بخشد و نه زيانشان مى ‏رساند؛ و كفرگرا در برابر پروردگار خويش، هماره پشتيبان [شيطان گمراه گر] است.

صفحه 364

[گل مريم]

وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا مُبَشِّرًا وَنَذِيرًا قُلْ مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلَّا مَن شَاء أَن يَتَّخِذَ إِلَى رَبِّهِ سَبِيلًا وَتَوَكَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذِي لَا يَمُوتُ وَسَبِّحْ بِحَمْدِهِ وَكَفَى بِهِ بِذُنُوبِ عِبَادِهِ خَبِيرًا الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ الرَّحْمَنُ فَاسْأَلْ بِهِ خَبِيرًا وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اسْجُدُوا لِلرَّحْمَنِ قَالُوا وَمَا الرَّحْمَنُ أَنَسْجُدُ لِمَا تَأْمُرُنَا وَزَادَهُمْ نُفُورًا تَبَارَكَ الَّذِي جَعَلَ فِي السَّمَاء بُرُوجًا وَجَعَلَ فِيهَا سِرَاجًا وَقَمَرًا مُّنِيرًا وَهُوَ الَّذِي جَعَلَ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ خِلْفَةً لِّمَنْ أَرَادَ أَن يَذَّكَّرَ أَوْ أَرَادَ شُكُورًا وَعِبَادُ الرَّحْمَنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْنًا وَإِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَامًا وَالَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّدًا وَقِيَامًا وَالَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا إِنَّهَا سَاءتْ مُسْتَقَرًّا وَمُقَامًا وَالَّذِينَ إِذَا أَنفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَلَمْ يَقْتُرُوا وَكَانَ بَيْنَ ذَلِكَ قَوَامًا



و ما تو را [اى پيامبر!] جز نويد بخش و بيم رسان [به سوى جهانيان‏] نفرستاديم.
[هان اى پيامبر! به مردم‏] بگو: من بر اين [كار برزگ و حسّاسِ پيام ‏رسانى‏] از شما [مردم‏] هيچ [مزد و] پاداشى نمى ‏طلبم، جز اينكه هر كس بخواهد راهى به سوى پروردگار خويش برگيرد [آن را برگزيند].
و بر آن [خداوند] زنده ‏اى كه نخواهد مرد توكل نما، و با ستايش او تسبيح ‏گوى؛ و همين بس كه [ذات پاك و بى ‏همانند ]او به گناه بندگان خود آگاه است.
همان كسى كه [كران تا كران‏] آسمان و زمين و آنچه را كه ميان آن دو است در شش روز آفريد، آن‏گاه بر عرش [تدبير ]استقرار يافت؛ [آرى، اوست آن خداى‏] بخشاينده، از اين‏رو از او بپرس كه [ذات بى‏ همتاى او از همه چيز] آگاه است.
و هنگامى كه به آنان گفته شود: براى [خداوند] بخشاينده سجده كنيد، مى ‏گويند: [خداى‏] بخشاينده چيست؟ آيا براى چيزى كه به ما فرمان مى‏دهى، سجده گزاريم؟! و [اين دعوت آسمانى و نجات ‏بخش‏] بر رميدنشان [از حق‏] مى ‏افزايد.
خجسته و پربركت است آن [خدايى‏] كه در آسمان برج‏هايى قرارداد و چراغى [روشن‏] و ماهى تابان در آن پديدار ساخت.
و اوست آن كه شب و روز را براى كسى كه بخواهد پند گيرد [و] بخواهد سپاس [پديدآورنده هستى را] گزارد جايگزين يكديگر ساخته است.
و بندگان [راستين خداوند] بخشاينده كسانى هستند كه در روى زمين به فروتنى گام بر مى‏ دارند؛ و هنگامى كه نادانان [روزگار] با آنان [بى‏ ادبانه‏] سخن گويند به [درستى و] ملايمت [و مدارا ]پاسخ مى ‏دهند.
و آنانند كه سجده كنان و در حال ايستاده، شب را براى پروردگارشان به روز مى ‏آورند.
و آنان هستند كه مى‏گويند: پروردگارا، عذاب [درد انگيز ]دوزخ را از ما بازگردان، چرا كه عذاب آن زيانى پاينده است.
بى‏ ترديد آن [دوزخ‏] بد قرارگاه و بد جايگاهى است.
و آنان هستند كه چون انفاق نمايند، نه ولخرجى مى‏ كند و نه سخت ‏مى‏ گيرند، و [سبك آنان‏] ميان آن دو [شيوه ناپسند] ، به شيوه اعتدال است.

صفحه 365

[گل مريم]

الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَا يَزْنُونَ وَمَن يَفْعَلْ ذَلِكَ يَلْقَ أَثَامًا يُضَاعَفْ لَهُ الْعَذَابُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَيَخْلُدْ فِيهِ مُهَانًا إِلَّا مَن تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صَالِحًا فَأُوْلَئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَّحِيمًا وَمَن تَابَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَإِنَّهُ يَتُوبُ إِلَى اللَّهِ مَتَابًا وَالَّذِينَ لَا يَشْهَدُونَ الزُّورَ وَإِذَا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِرَامًا وَالَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ لَمْ يَخِرُّوا عَلَيْهَا صُمًّا وَعُمْيَانًا وَالَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَذُرِّيَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا أُوْلَئِكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُوا وَيُلَقَّوْنَ فِيهَا تَحِيَّةً وَسَلَامًا خَالِدِينَ فِيهَا حَسُنَتْ مُسْتَقَرًّا وَمُقَامًا قُلْ مَا يَعْبَأُ بِكُمْ رَبِّي لَوْلَا دُعَاؤُكُمْ فَقَدْ كَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ يَكُونُ لِزَامًا



و آنان هستند كه خداى ديگرى را با خداى يكتا نمى‏ خوانند [و نمى ‏پرستند] و كسى را كه خدا [ريختن خون او را] حرام گردانيده است، جز بر اساس حق [و عدالت‏] نمى‏ كشند و دامان عفت آلوده نمى‏ سازند، و هر كس چنين كند با كيفرى [دردناك ] رو به‏ رو خواهد شد؛
براى او در روز رستاخيز عذاب [و كيفر]، چند برابر مى‏ شود؛ و هماره با [خفّت و] خوارى در آن ماندگار خواهد بود.
مگر كسى كه توبه كند و ايمان آورد و كارهاى شايسته انجام دهد؛ آنان هستند كه خدا بدى‏ هايشان را به نيكى‏ ها تبديل مى ‏سازد، و خدا هماره آمرزنده و مهربان است.
و هر آن كس توبه كند و كار شايسته ‏اى انجام دهد، بى ‏ترديد با بازگشتى [پسنديده‏] به سوى پروردگارش باز مى‏ گردد.
و آنان [كسانى هستند] كه به دروغ [و نا روا] گواهى نمى‏ دهند، و چون بر بيهوده بگذرند بزرگوانه [بر آن‏] مى‏ گذرند.
و آنانند كه چون به آيات پروردگار خود اندرز داده شوند، [با گوش شنوا و چشم بينا به آنها روى مى ‏آورند و] كر و كور بر روى آنها نمى‏ افتند.
و آنان هستند كه [نيايشگرانه‏] مى‏ گويند: پروردگارا، از ميان همسران و فرزندان‏مان [مايه‏] چشم روشنى‏ هايى به ما ارزانى ‏دار، و ما را پيشواى پروا پيشگان قرار ده!
آنان هستند كه به پاس آنكه شكيبايى ورزيدند، غرفه [هاى پر شكوه بهشتى‏] به آنان پاداش داده مى‏ شود، و در آنجا با درود و سلامى [گرم‏] رو به‏ رو خواهند شد.
در آنجا جاودانه خواهند بود [راستى كه چه نيكو قرارگاه و [چه خوش‏] جايگاهى است [كه آنان دارند] .
[هان اى پيامبر! به شرك گرايان‏] بگو: اگر پروردگارم [براى اتمام حجّت‏] شما را [به فرمانبردارى خويش‏] فرا نخوانده بود، [هرگز] به شما بهايى نمى ‏داد، چرا كه [شما آيات او را] دروغ انگاشتيد [و بر انكار خود پا فشارى كرديد] ، از اين‏رو [اين حق ‏ستيزى و عملكرد ناپسند] هماره با شما خواهد بود [و كيفرش دامانتان را خواهد گرفت‏].

صفحه 366