همایش تالیان منتظر .... تلاوت کل قرآن کریم قرآن کریم

[گل مريم]

فهرست کامل سوره های قرآن کریم


شماره صفحه بر مبنای صفحات قرآن عثمان طه می باشد.

لطفا برای دیدن متن قرآن بر روی نام سوره ها

شناسنامه سوره ها بر روی ردیف هر سوره

خواص و آثار سوره ها بر روی جزء هر سوره

و برای آشنایی بیشتر با سوره های قرآن کریم بر روی شماره صفحه هر سوره کلیک نمایید.

ردیف	نام سوره	شماره صفحه	جزء	ردیف	نام سوره	شماره صفحه	جزء	ردیف	نام سوره	شماره صفحه	جزء	ردیف	نام سوره	شماره صفحه	جزء	ردیف	نام سوره	شماره صفحه	جزء	ردیف	نام سوره	شماره صفحه	جزء	ردیف	نام سوره	شماره صفحه	جزء	ردیف	نام سوره	شماره صفحه	جزء
1	فاتحه	1	1	16	نحل	267	14	31	لقمان	411	21	46	احقاف	502	26	61	صف	551	28	76	انسان	578	29	91	شمس	595	30	106	قریش	602	30
2	بقره	2	1	17	اسراء	282	15	32	سجدة	415	21	47	محمد	507	26	62	جمعه	553	28	77	مرسلات	580	29	92	لیل	595	30	107	ماعون	602	30
3	آل عمران	50	3	18	کهف	293	15	33	احزاب	418	21	48	فتح	511	26	63	منافقون	554	28	78	نبأ	582	30	93	ضحی	596	30	108	کوثر	602	30
4	نساء	77	4	19	مريم	305	16	34	سبأ	428	22	49	حجرات	515	26	64	تغابن	556	28	79	نازعات	583	30	94	شرح	596	30	109	کافرون	603	30
5	مائده	106	6	20	طه	312	16	35	فاطر	434	22	50	ق	518	26	65	طلاق	558	28	80	عبس	585	30	95	تین	597	30	110	نصر	603	30
6	انعام	128	7	21	انبياء	322	17	36	يس	440	22	51	ذاريات	520	26	66	تحریم	560	28	81	تکویر	586	30	96	علق	597	30	111	مسد	603	30
7	اعراف	151	8	22	حج	332	17	37	صافات	446	23	52	طور	523	27	67	ملک	562	29	82	انفطار	587	30	97	قدر	598	30	112	اخلاص	604	30
8	انفال	177	9	23	مومنون	342	18	38	ص	453	23	53	نجم	526	27	68	قلم	564	29	83	مطففین	587	30	98	بینة	598	30	113	فلق	604	30
9	توبه	187	10	24	نور	350	18	39	زمر	458	23	54	قمر	528	27	69	حاقه	566	29	84	انشقاق	589	30	99	زلزلة	599	30	114	ناس	604	30
10	يونس	208	11	25	فرقان	359	18	40	غافر	467	24	55	الرحمن	531	27	70	معارج	568	29	85	بروج	590	30	100	عادیات	599	30
11	هود	221	11-12	26	شعراء	367	19	41	فصلت	477	24	56	واقعه	534	27	71	نوح	570	29	86	طارق	591	30	101	قارعة	600	30
12	يوسف	235	12	27	نمل	377	19	42	شوري	483	25	57	حدید	537	27	72	جن	571	29	87	اعلی	591	30	102	تکاثر	600	30
13	رعد	249	13	28	قصص	385	20	43	زخرف	489	25	58	مجادله	542	28	73	مزمل	574	29	88	غاشیة	592	30	103	عصر	601	30
14	ابراهيم	255	13	29	عنکبوت	396	20	44	دخان	496	25	59	حشر	545	28	74	مدثر	575	29	89	فجر	593	30	104	همزه	601	30
15	حجر	262	14	30	روم	404	21	45	جاثية	499	25	60	ممتحنه	549	28	75	قیامة	577	29	90	بلد	594	30	105	فیل	601	30

التماس دعا

[مهاجر]

گفت اگر مى‏خواهيد [كارى مشروع] انجام دهيد اينان دختران منند [با آنان ازدواج كنيد] (۷۱)		قَالَ هَؤُلاء بَنَاتِي إِن كُنتُمْ فَاعِلِينَ ﴿۷۱﴾
به جان تو سوگند كه آنان در مستى خود سرگردان بودند (۷۲)		لَعَمْرُكَ إِنَّهُمْ لَفِي سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُونَ ﴿۷۲﴾
پس به هنگام طلوع آفتاب فرياد [مرگبار] آنان را فرو گرفت (۷۳)		فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشْرِقِينَ ﴿۷۳﴾
و آن [شهر] را زير و زبر كرديم و بر آنان سنگهايى از سنگ گل بارانديم (۷۴)		فَجَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّن سِجِّيلٍ ﴿۷۴﴾
به يقين در اين [كيفر] براى هوشياران عبرتهاست (۷۵)		إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَاتٍ لِّلْمُتَوَسِّمِينَ ﴿۷۵﴾
و [آثار] آن [شهر هنوز] بر سر راهى [داير] برجاست (۷۶)		وَإِنَّهَا لَبِسَبِيلٍ مُّقيمٍ ﴿۷۶﴾
بى‏گمان در اين براى مؤمنان عبرتى است (۷۷)		إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّلْمُؤمِنِينَ ﴿۷۷﴾
و راستى اهل ايكه ستمگر بودند (۷۸)		وَإِن كَانَ أَصْحَابُ الأَيْكَةِ لَظَالِمِينَ ﴿۷۸﴾
پس از آنان انتقام گرفتيم و آن دو [شهر اكنون] بر سر راهى آشكاراست (۷۹)		فَانتَقَمْنَا مِنْهُمْ وَإِنَّهُمَا لَبِإِمَامٍ مُّبِينٍ ﴿۷۹﴾
و اهل حجر [نيز] پيامبران [ما] را تكذيب كردند (۸۰)		وَلَقَدْ كَذَّبَ أَصْحَابُ الحِجْرِ الْمُرْسَلِينَ ﴿۸۰﴾
و آيات خود را به آنان داديم و[لى] از آنها اعراض كردند (۸۱)		وَآتَيْنَاهُمْ آيَاتِنَا فَكَانُواْ عَنْهَا مُعْرِضِينَ ﴿۸۱﴾
و [براى خود] از كوهها خانه‏هايى مى‏تراشيدند كه در امان بمانند (۸۲)		وَكَانُواْ يَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا آمِنِينَ ﴿۸۲﴾
پس صبحدم فرياد [مرگبار] آنان را فرو گرفت (۸۳)		فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُصْبِحِينَ ﴿۸۳﴾
و آنچه به دست مى‏آوردند به كارشان نخورد (۸۴)		فَمَا أَغْنَى عَنْهُم مَّا كَانُواْ يَكْسِبُونَ ﴿۸۴﴾
و ما آسمانها و زمين و آنچه را كه ميان آن دو است جز به حق نيافريده‏ايم و يقينا قيامت فرا خواهد رسيد پس به خوبى صرف نظر كن (۸۵)		وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا إِلاَّ بِالْحَقِّ وَإِنَّ السَّاعَةَ لآتِيَةٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيلَ ﴿۸۵﴾
زيرا پروردگار تو همان آفريننده داناست (۸۶)		إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْخَلاَّقُ الْعَلِيمُ ﴿۸۶﴾
و به راستى به تو سبع المثانى [=سوره فاتحه] و قرآن بزرگ را عطا كرديم (۸۷)		وَلَقَدْ آتَيْنَاكَ سَبْعًا مِّنَ الْمَثَانِي وَالْقُرْآنَ الْعَظِيمَ ﴿۸۷﴾
و به آنچه ما دسته‏هايى از آنان [=كافران] را بدان برخوردار ساخته‏ايم چشم مدوز و بر ايشان اندوه مخور و بال خويش براى مؤمنان فرو گستر (۸۸)		لاَ تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَى مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِّنْهُمْ وَلاَ تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ ﴿۸۸﴾
و بگو من همان هشداردهنده آشكارم (۸۹)		وَقُلْ إِنِّي أَنَا النَّذِيرُ الْمُبِينُ ﴿۸۹﴾
همان گونه كه [عذاب را] بر تقسيم‏كنندگان نازل كرديم (۹۰) 266		كَمَا أَنزَلْنَا عَلَى المُقْتَسِمِينَ ﴿۹۰﴾

[مهاجر]

همانان كه قرآن را جزء جزء كردند [به برخى از آن عمل كردند و بعضى را رها نمودند] (۹۱)		الَّذِينَ جَعَلُوا الْقُرْآنَ عِضِينَ ﴿۹۱﴾
پس سوگند به پروردگارت كه از همه آنان خواهيم پرسيد (۹۲)		فَوَرَبِّكَ لَنَسْأَلَنَّهُمْ أَجْمَعِيْنَ ﴿۹۲﴾
از آنچه انجام مى‏دادند (۹۳)		عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ ﴿۹۳﴾
پس آنچه را بدان مامورى آشكار كن و از مشركان روى برتاب (۹۴)		فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ ﴿۹۴﴾
كه ما [شر] ريشخندگران را از تو برطرف خواهيم كرد (۹۵)		إِنَّا كَفَيْنَاكَ الْمُسْتَهْزِئِينَ ﴿۹۵﴾
همانان كه با خدا معبودى ديگر قرار مى‏دهند پس به زودى [حقيقت را] خواهند دانست (۹۶)		الَّذِينَ يَجْعَلُونَ مَعَ اللّهِ إِلهًا آخَرَ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ﴿۹۶﴾
و قطعا مى‏دانيم كه سينه تو از آنچه مى‏گويند تنگ مى‏شود (۹۷)		وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدْرُكَ بِمَا يَقُولُونَ ﴿۹۷﴾
پس با ستايش پروردگارت تسبيح گوى و از سجده‏كنندگان باش (۹۸)		فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُن مِّنَ السَّاجِدِينَ ﴿۹۸﴾
و پروردگارت را پرستش كن تا اينكه مرگ تو فرا رسد (۹۹)		وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ ﴿۹۹﴾
سوره ۱۶: النحل به نام خداوند رحمتگر مهربان [هان] امر خدا دررسيد پس در آن شتاب مكنيد او منزه و فراتر است از آنچه [با وى] شريك مى‏سازند (۱)		بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ أَتَى أَمْرُ اللّهِ فَلاَ تَسْتَعْجِلُوهُ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ ﴿۱﴾
فرشتگان را با روح به فرمان خود بر هر كس از بندگانش كه بخواهد نازل مى‏كند كه بيم دهيد كه معبودى جز من نيست پس از من پروا كنيد (۲)		يُنَزِّلُ الْمَلآئِكَةَ بِالْرُّوحِ مِنْ أَمْرِهِ عَلَى مَن يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ أَنْ أَنذِرُواْ أَنَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنَاْ فَاتَّقُونِ ﴿۲﴾
آسمانها و زمين را به حق آفريده است او فراتر است از آنچه [با وى] شريك مى‏گردانند (۳)		خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ بِالْحَقِّ تَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ ﴿۳﴾
انسان را از نطفه‏اى آفريده است آنگاه ستيزه‏جويى آشكار است (۴)		خَلَقَ الإِنسَانَ مِن نُّطْفَةٍ فَإِذَا هُوَ خَصِيمٌ مُّبِينٌ ﴿۴﴾
و چارپايان را براى شما آفريد در آنها براى شما [وسيله] گرمى و سودهايى است و از آنها مى‏خوريد (۵)		وَالأَنْعَامَ خَلَقَهَا لَكُمْ فِيهَا دِفْءٌ وَمَنَافِعُ وَمِنْهَا تَأْكُلُونَ ﴿۵﴾
و در آنها براى شما زيبايى است آنگاه كه [آنها را] از چراگاه برمى‏گردانيد و هنگامى كه [آنها را] به چراگاه مى‏بريد (۶) 267		وَلَكُمْ فِيهَا جَمَالٌ حِينَ تُرِيحُونَ وَحِينَ تَسْرَحُونَ ﴿۶﴾

[گل مريم]

وَتَحْمِلُ أَثْقَالَكُمْ إِلَى بَلَدٍ لَّمْ تَكُونُواْ بَالِغِيهِ إِلاَّ بِشِقِّ الأَنفُسِ إِنَّ رَبَّكُمْ لَرَؤُوفٌ رَّحِيمٌ وَالْخَيْلَ وَالْبِغَالَ وَالْحَمِيرَ لِتَرْكَبُوهَا وَزِينَةً وَيَخْلُقُ مَا لاَ تَعْلَمُونَ وَعَلَى اللّهِ قَصْدُ السَّبِيلِ وَمِنْهَا جَآئِرٌ وَلَوْ شَاء لَهَدَاكُمْ أَجْمَعِينَ هُوَ الَّذِي أَنزَلَ مِنَ السَّمَاء مَاء لَّكُم مِّنْهُ شَرَابٌ وَمِنْهُ شَجَرٌ فِيهِ تُسِيمُونَ يُنبِتُ لَكُم بِهِ الزَّرْعَ وَالزَّيْتُونَ وَالنَّخِيلَ وَالأَعْنَابَ وَمِن كُلِّ الثَّمَرَاتِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ وَسَخَّرَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَالْنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالْنُّجُومُ مُسَخَّرَاتٌ بِأَمْرِهِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ وَمَا ذَرَأَ لَكُمْ فِي الأَرْضِ مُخْتَلِفًا أَلْوَانُهُ إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّقَوْمٍ يَذَّكَّرُونَ وَهُوَ الَّذِي سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْكُلُواْ مِنْهُ لَحْمًا طَرِيًّا وَتَسْتَخْرِجُواْ مِنْهُ حِلْيَةً تَلْبَسُونَهَا وَتَرَى الْفُلْكَ مَوَاخِرَ فِيهِ وَلِتَبْتَغُواْ مِن فَضْلِهِ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ




و بارهاى گران شما را به سوى شهرى برمى‏ دارند [و مى‏ برند] كه جز با رنج جان‏ها [و تن‏ها ]نم ى‏توانستيد به آن [شهر] برسيد. به راستى كه پروردگار شما بس مهربان و بخشايشگر است.
و اسبان، استران و درازگوشان را [پديد آورد] تا بر آنها سوار شويد و [برايتان وسيله زرق و برق و تجمّل و] آراستگى باشند و [او ]چيزهايى مى آفريند كه شما نمى‏ دانيد [و از آنها آگاهى نداريد] .
و [نشان دادن‏] راه راست بر خداست، و پاره ‏اى از آن [راه‏ها] كژ [و منحرف ]است؛ و اگر خدا مى ‏خواست، شما را يكسره [به راه راست و درست مجبور مى ‏ساخت و] راه مى‏ نمود.
اوست آن [خدايى‏] كه آبى از آسمان فرود آورد كه آب آشاميدنى شما از آن است و [گياه و] درختى كه [چهارپايان را ]در آن مى‏ چرانيد [ نيز] از آن [آب و آن باران‏] است.
[و] با آن، كشت [و زراعت‏] و زيتون و [درختان‏] خرما و انگور و از همه ميوه‏ ها براى شما مى ‏روياند. به راستى كه در اينها براى گروهى كه مى ‏انديشند نشانه‏ هايى [از قدرت و يكتايى و حكمت‏ آفريدگار هستى ]است.
و شب و روز و خورشيد و ماه را براى شما رام گردانيد، و ستارگان [نيز] به فرمان او رام شده‏ اند، بى ‏ترديد در اين [پديده‏ هاى شگفت‏ انگيز] براى مردمى كه خرد خويش را به كار مى‏ گيرند نشانه‏ هايى است.
و آنچه در زمين با رنگ‏هاى گوناگون پديد آورد [همه را براى شما رام گردانيد] . بى گمان در اين [آفرينش تفكرانگيز ]براى گروهى كه به خود مى ‏آيند [و پند مى‏ گيرند] نشانه‏ هايى [از قدرت بى‏ كران پديدآورنده آنها] است.
و اوست آن [خدايى‏] كه دريا را براى شما رام گردانيد تا از آن، گوشتى تازه بخوريد، از [اعماق‏] آن [زيور و] زينتى بيرون آوريد كه آن را مى ‏پوشيد؛ و كشتى ‏ها را در [پهنه‏] آن مى‏ نگرى كه شكافنده [آبها ]هستند؛ [تا بر كشتى سوار شويد] و تا از فزون‏بخشى او [رزق و روزى خود را] بجوييد و باشد كه سپاس [او را] بگزاريد.

صفحه 268

[گل مريم]

وَأَلْقَى فِي الأَرْضِ رَوَاسِيَ أَن تَمِيدَ بِكُمْ وَأَنْهَارًا وَسُبُلاً لَّعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ وَعَلامَاتٍ وَبِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُونَ أَفَمَن يَخْلُقُ كَمَن لاَّ يَخْلُقُ أَفَلا تَذَكَّرُونَ وَإِن تَعُدُّواْ نِعْمَةَ اللّهِ لاَ تُحْصُوهَا إِنَّ اللّهَ لَغَفُورٌ رَّحِيمٌ وَاللّهُ يَعْلَمُ مَا تُسِرُّونَ وَمَا تُعْلِنُونَ وَالَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ لاَ يَخْلُقُونَ شَيْئًا وَهُمْ يُخْلَقُونَ أَمْواتٌ غَيْرُ أَحْيَاء وَمَا يَشْعُرُونَ أَيَّانَ يُبْعَثُونَ لاَ جَرَمَ أَنَّ اللّهَ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ إِنَّهُ لاَ يُحِبُّ الْمُسْتَكْبِرِينَ وَإِذَا قِيلَ لَهُم مَّاذَا أَنزَلَ رَبُّكُمْ قَالُواْ أَسَاطِيرُ الأَوَّلِينَ لِيَحْمِلُواْ أَوْزَارَهُمْ كَامِلَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَمِنْ أَوْزَارِ الَّذِينَ يُضِلُّونَهُم بِغَيْرِ عِلْمٍ أَلاَ سَاء مَا يَزِرُونَ قَدْ مَكَرَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ فَأَتَى اللّهُ بُنْيَانَهُم مِّنَ الْقَوَاعِدِ فَخَرَّ عَلَيْهِمُ السَّقْفُ مِن فَوْقِهِمْ وَأَتَاهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لاَ يَشْعُرُونَ


و در زمين كوه‏ هايى [استوار] افكند تا [زمين‏] شما را نلرزاند و [در آن ]رودخانه‏ ها و راه‏هايى [پديد آورد] ، باشد كه شما راه يابيد.
و نشانه ‏هايى [نيز قرار داد] ، و [شب‏ هنگام‏] به وسيله ستارگان راه [خود را ]مى‏ يابند.
پس آيا كسى كه مى‏ آفريند بسان كسى است كه نمى ‏آفريند؟ آيا باز هم به خود نمى ‏آييد؟!
و اگر نعمت هاى خدا را به شمارش درآوريد، نمى ‏توانيد آنها را به شمار آوريد. بى ‏ترديد خدا بسيار آمرزنده و مهربان است.
و خدا آنچه را نهان مى‏ داريد و آنچه را آشكار مى ‏سازيد، [همه را ]مى‏ داند.
و آنهايى را كه به جاى خدا[ى يگانه‏] مى ‏خوانند[ و مى ‏پرستند] ، چيزى را نمى ‏آفرينند و خود آفريده مى‏ شوند.
[آنها] مردگانند نه زندگان، و درنمى ‏يابند كه [پرستش گرانشان ]چه زمانى برانگيخته مى ‏شوند!
خداى شما خدايى يگانه است؛ از اين رو كسانى كه به سراى واپسين ايمان نمى ‏آورند، دل‏هايشان انكارگر [حق‏] است و آنان گردنكشانند.
بى ‏ترديد خدا آنچه را نهان مى‏ دارند و آنچه را آشكار مى‏ كنند مى‏ داند؛ راستى كه او گردنكشان را دوست نمى‏ دارد.
و هنگامى كه به آنان گفته شود: پروردگارتان چه چيز فرو فرستاده است؟ مى‏ گويند: اينها [نه وحى و پيام خدا، كه ]افسانه ‏هاى پيشينيان است.
فرجام اين [گستاخى و دروغ سهمگين‏] آن است كه در روز رستاخيز بار سنگين [گناهان‏] خود را به طور كامل، و بخشى از بار سنگين [گناهان‏] كسانى را كه بى هيچ [آگاهى و] دانشى گمراهشان مى‏ سازند، بر دوش مى ‏كشند. هان! چه بد [و ظالمانه ]است آنچه به دوش مى‏ كشند!
بى ‏ترديد كسانى كه پيش از آنان بودند [نيز] نيرنگ [و بدانديشى پيشه ]كردند، امّا خدا از شالوده به سراغ بناهاى آنان آمد، [و] در نتيجه سقف [بناهايشان ]از فرازشان بر [سر] آنان فرو ريخت و عذاب [سهم گين ‏او] از جايى كه احساس نمى‏ كردند بر آنان در رسيد.

صفحه 269

[گل مريم]

ثُمَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يُخْزِيهِمْ وَيَقُولُ أَيْنَ شُرَكَآئِيَ الَّذِينَ كُنتُمْ تُشَاقُّونَ فِيهِمْ قَالَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْعِلْمَ إِنَّ الْخِزْيَ الْيَوْمَ وَالْسُّوءَ عَلَى الْكَافِرِينَ الَّذِينَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ ظَالِمِي أَنفُسِهِمْ فَأَلْقَوُاْ السَّلَمَ مَا كُنَّا نَعْمَلُ مِن سُوءٍ بَلَى إِنَّ اللّهَ عَلِيمٌ بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ فَادْخُلُواْ أَبْوَابَ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَا فَلَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِينَ
وَقِيلَ لِلَّذِينَ اتَّقَوْاْ مَاذَا أَنزَلَ رَبُّكُمْ قَالُواْ خَيْرًا لِّلَّذِينَ أَحْسَنُواْ فِي هَذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ وَلَدَارُ الآخِرَةِ خَيْرٌ وَلَنِعْمَ دَارُ الْمُتَّقِينَ جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَهَا تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ لَهُمْ فِيهَا مَا يَشَآؤُونَ كَذَلِكَ يَجْزِي اللّهُ الْمُتَّقِينَ الَّذِينَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلآئِكَةُ طَيِّبِينَ يَقُولُونَ سَلامٌ عَلَيْكُمُ ادْخُلُواْ الْجَنَّةَ بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ هَلْ يَنظُرُونَ إِلاَّ أَن تَأْتِيَهُمُ الْمَلائِكَةُ أَوْ يَأْتِيَ أَمْرُ رَبِّكَ كَذَلِكَ فَعَلَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللّهُ وَلـكِن كَانُواْ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ فَأَصَابَهُمْ سَيِّئَاتُ مَا عَمِلُواْ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُواْ بِهِ يَسْتَهْزِؤُونَ


سپس در روز رستاخيز [خدا] آنان را رسوا خواهد ساخت، و [به آنان ]خواهد گفت: آن شريك ‏ها [و همتايان ساختگى‏] من كه درباره آنها [با يكتاپرستان ]ستيزه مى‏ نموديد كجا هستند؟ كسانى كه [بهره‏ اى از ]دانش به آنان داده شده است، مى‏ گويند: بى‏ گمان امروز رسوايى و بدى براى كفرگرايان است.
همانان كه فرشتگان جانشان را در حالى مى ‏ستانند كه بر خويشتن ستمكار بوده ‏اند، پس آنان [در برابر فرستادگان خدا] سر تسليم فرود مى‏ آورند [و مى‏ گويند: ]ما [در زندگى‏] هيچ كار بدى انجام نمى‏ داديم؛ [گفته مى‏ شود:] چرا! [كار زشت انجام مى ‏داديد، و ]خدا به آنچه انجام مى ‏داديد داناست.
اينك از درهاى دوزخ وارد شويد كه در آنجا ماندگار خواهيد بود، و چه بد است جايگاه گردنكشان!
و به كسانى كه [در زندگى خود] پروا پيشه ساختند گفته مى ‏شود: پروردگار شما چه چيز فرو فرستاده است؟ مى‏ گويند: بهترين [برنامه زندگى‏] را. [آرى‏] براى كسانى كه نيكى كردند [و كارهاى شايسته انجام دادند،] در اين جهان نيكى است، و بى‏ گمان سراى واپسين [از آن هم برتر و] بهتر است. و [راستى‏] چه خوب است سراى پرواپيشگان.
باغ هاى جاودانه ‏اى كه به آنها وارد مى‏ گردند؛ [باغها و بوستان‏ هايى كه‏] از زير [درختان‏] آنها جويبارها روان است؛ هر چه بخواهند در آنجا برايشان [آماده ]است. خدا پرواپيشگان را اين گونه سزا مى‏ دهد.
همانان كه فرشتگان جانشان را در حالى مى ‏ستانند كه [از آلودگى به شرك و بيداد] پاك بوده ‏اند؛ [به آنان‏] مى‏ گويند: سلام بر شما! به پاداش آنچه انجام مى‏داديد [اينك‏] وارد بهشت [پرطروات و زيباى خدا] گرديد.
آيا [شرك‏ گرايان‏] جز اين انتظار مى‏ برند كه فرشتگان [براى نابودى آنان ]به سراغشان بيايند، يا فرمان پروردگارت [در مورد رستاخيز ]در رسد؟! كسانى كه پيش از آنان بودند [نيز] چنين كردند، و خدا به آنان ستم نكرد، بلكه آنان به خود ستم مى ‏كردند.
سرانجام كيفر كارهاى زشتشان به آنان رسيد، و همان‏[ عذابى ]كه آن را به باد تمسخر مى‏ گرفتند آنان را فرا گرفت.

صفحه 270

[صبور]

وَقَالَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا لَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا عَبَدْنَا مِنْ دُونِهِ مِنْ شَيْءٍ نَحْنُ وَلَا آبَاؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِنْ دُونِهِ مِنْ شَيْءٍ ۚ كَذَٰلِكَ فَعَلَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۚ فَهَلْ عَلَى الرُّسُلِ إِلَّا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ ( 35 ) وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولًا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ ۖ فَمِنْهُمْ مَنْ هَدَى اللَّهُ وَمِنْهُمْ مَنْ حَقَّتْ عَلَيْهِ الضَّلَالَةُ ۚ فَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ ( 36 ) إِنْ تَحْرِصْ عَلَىٰ هُدَاهُمْ فَإِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي مَنْ يُضِلُّ ۖ وَمَا لَهُمْ مِنْ نَاصِرِينَ ( 37 ) وَأَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ ۙ لَا يَبْعَثُ اللَّهُ مَنْ يَمُوتُ ۚ بَلَىٰ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ( 38 )لِيُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذِي يَخْتَلِفُونَ فِيهِ وَلِيَعْلَمَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّهُمْ كَانُوا كَاذِبِينَ( 39 )إِنَّمَا قَوْلُنَا لِشَيْءٍ إِذَا أَرَدْنَاهُ أَنْ نَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ ( 40 ) وَالَّذِينَ هَاجَرُوا فِي اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مَا ظُلِمُوا لَنُبَوِّئَنَّهُمْ فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً ۖ وَلَأَجْرُ الْآخِرَةِ أَكْبَرُ ۚ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ ( 41 ) الَّذِينَ صَبَرُوا وَعَلَىٰ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ( 42 )





و کسانى که شرک ورزيدند گفتند : اگر خدا مى خواست ، نمى توانستيم نه ما و نه پدرانمان هيچ معبودى را جز او بپرستيم ، و نيز اگر خدا مى خواست ، نمى توانستيم چيزى را جز آنچه او حرام کرده است حرام بشمريم ; پس همه اينها به اراده خداست . کسانى هم که پيش از آنان بودند همين گونه رفتار کردند و با همين توجيه با پيامبران به مخالفت برخاستند . با اين حال ، آيا بر پيامبران وظيفه اى جز ابلاغ رسالت به طور آشکار هست ؟ ( 35 )
و قطعاً ، در ميان هر امّتى پيامبرى برانگيختيم با اين پيام که : خدا را بپرستيد و از هر معبودى جز او دورى گزينيد . پس از ميان هر امّتى کسانى بودند که خدا آنان را هدايت کرد و از ميان آنان کسانى نيز بودند که گمراهى بر ايشان ثابت گشت . پس اى مشرکان ، در زمين گردش کنيد و بنگريد فرجام کسانى که پيامبران را دروغگو شمردند چگونه بوده است ؟ ( 36 )
اى پيامبر ، اگر هم بر هدايت آنان حرص ورزى بى ثمر است ، زيرا هدايت به دست خداست و خدا کسانى را که گمراه کرده است هدايت نمى کند و آنان براى رهايى از گمراهى خود ياورانى نخواهند داشت . ( 37 )
آنان با سخت ترين سوگندهايشان به خدا سوگند خوردند که خدا کسانى را که مى ميرند برنمى انگيزد . چنين نيست ، اين سخنى نادرست است . خداوند رستاخيز را وعده داده و برپايى آن را بر خود لازم شمرده است ، ولى بيشتر مردم اين حقيقت را نمى دانند . ( 38 )
آرى ، خداوند رستاخيز را برپا مى دارد تا اعمال و عقايدى را که مردم در آن اختلاف داشتند برايشان آشکار سازد و کافران بدانند که دروغ مى گفتند . ( 39 )
جز اين نيست که وقتى ما چيزى را اراده مى کنيم ، سخن ما در مورد آن اين است که به آن مى گوييم : باش ، و آن موجود مى شود . ( 40 )
و کسانى که پس از آن که در راه خدا مورد ستم قرار گيرند براى جلب خشنودى خدا هجرت کنند تا در جامعه اى خداپرست و عدالتخواه درآيند يا خود بر پايه عدل و داد جامعه اى خداپرست تشکيل دهند ، قطعاً آنان را در دنيا در سرزمينى نيکو جاى مى دهيم و بى گمان پاداش آخرت بزرگ تر است . اى کاش مى دانستند . ( 41 )
همان مهاجرانى که بر دشوارى هاى راه خدا شکيبايند و بر پروردگارشان توکّل مى کنند . ( 42 )

◄ 271 ►

[صبور]

وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ إِلَّا رِجَالًا نُوحِي إِلَيْهِمْ ۚ فَاسْأَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ ( 43 ) بِالْبَيِّنَاتِ وَالزُّبُرِ ۗ وَأَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ مَا نُزِّلَ إِلَيْهِمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ( 44 ) أَفَأَمِنَ الَّذِينَ مَكَرُوا السَّيِّئَاتِ أَنْ يَخْسِفَ اللَّهُ بِهِمُ الْأَرْضَ أَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُونَ ( 45 ) أَوْ يَأْخُذَهُمْ فِي تَقَلُّبِهِمْ فَمَا هُمْ بِمُعْجِزِينَ( 46 )أَوْ يَأْخُذَهُمْ عَلَىٰ تَخَوُّفٍ فَإِنَّ رَبَّكُمْ لَرَءُوفٌ رَحِيمٌ ( 47 ) أَوَلَمْ يَرَوْا إِلَىٰ مَا خَلَقَ اللَّهُ مِنْ شَيْءٍ يَتَفَيَّأُ ظِلَالُهُ عَنِ الْيَمِينِ وَالشَّمَائِلِ سُجَّدًا لِلَّهِ وَهُمْ دَاخِرُونَ ( 48 ) وَلِلَّهِ يَسْجُدُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ مِنْ دَابَّةٍ وَالْمَلَائِكَةُ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ ( 49 ) يَخَافُونَ رَبَّهُمْ مِنْ فَوْقِهِمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ ۩ ( 50 ) ۞ وَقَالَ اللَّهُ لَا تَتَّخِذُوا إِلَٰهَيْنِ اثْنَيْنِ ۖ إِنَّمَا هُوَ إِلَٰهٌ وَاحِدٌ ۖ فَإِيَّايَ فَارْهَبُونِ ( 51 ) وَلَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَهُ الدِّينُ وَاصِبًا ۚ أَفَغَيْرَ اللَّهِ تَتَّقُونَ(52 )وَمَا بِكُمْ مِنْ نِعْمَةٍ فَمِنَ اللَّهِ ۖ ثُمَّ إِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فَإِلَيْهِ تَجْأَرُونَ ( 53 ) ثُمَّ إِذَا كَشَفَ الضُّرَّ عَنْكُمْ إِذَا فَرِيقٌ مِنْكُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُونَ( 54 )




و پيش از تو نيز جز مردانى را که به آنان وحى مى کرديم به رسالت نفرستاديم . اگر نمى دانيد ، از پژوهشگران کتاب هاى آسمانى بپرسيد تا دريابيد که پيامبران مبعوث نشده اند که نظام هستى را دگرگون سازند و اختيار را از انسان ها سلب کنند . ( 43 )
ما پيامبران را با دلايل آشکار و کتاب هاى آسمانى فرستاديم ، و اين قرآن را که وسيله يادآورى است به سوى تو نازل کرديم ، تا براى مردم آنچه را که به سوى آنان نازل شده است بيان کنى ، و باشد که درباره تو و محيط زندگى تو بينديشند و دريابند که قرآن ساخته و پرداخته تو نيست . ( 44 )
آيا با وجود اين همه دلايل روشن که بر حقّانيّت رسالت پيامبران وجود دارد ، باز هم کسانى که حيله کنان مرتکب کارهاى ناروا مى شوند ايمنند از اين که خداوند زمين را بشکافد و آنان را در آن فرو بَرد ، يا عذاب از جايى که تصوّرش را نمى کنند به سراغشان آيد ؟ ( 45 )
يا خدا آنان را در حال برخوردارى از نعمت هاى گوناگون به عذاب فرو گيرد ؟ چرا که نمى توانند خدا را ناتوان کنند و از حکم او بگريزند ؟ ( 46 )
يا آنان را دچار عذابى کند که از آن بترسند و به توبه روى آورند ؟ به يقين ، پروردگار شما رئوف واست . ( 47 )
آيا به چيزهايى که خدا آفريده است ننگريسته اند که سايه هاى آنها از جهت راست و از جهات چپ پديدار مى گردند و مى چرخند ، در حالى که خدا را سجده مى کنند و در برابر او خاضعند ؟ ( 48 )
و همه جنبندگانى که در آسمان ها و زمين اند فقط در برابر خدا خاضعند و براى او سجده مى کنند و فرشتگان نيز به درگاه او سجده مى برند و در برابر او خاضعند و هرگز گردنکشى نمى کنند . ( 49 )
آنان از مقام پروردگارشان مى ترسند ، زيرا به خوبى دريافته اند که او بر آنان چيره است ; از اين رو آنچه فرمان مى يابند انجام مى دهند . ( 50 )
و خدا فرموده است : دو معبود براى خود مگيريد که يکى آفريدگار هستى باشد و ديگرى تدبيرکننده امور ; جز اين نيست که او خدايى يگانه است که تدبير و آفرينش ، هر دو از آنِ اوست . پس تنها از من بترسيد و تنها مرا پرستش کنيد . ( 51 )
و آنچه در آسمان ها و زمين است از آنِ اوست و دين نيز پيوسته از آنِ اوست و هيچ کس حق ندارد دينى بياورد . پس آيا از غير او پروا مى کنيد و جز او را مى پرستيد ؟ ( 52 )
هر نعمتى که داريد از جانب خداست ، زيرا آفرينش کار اوست و شما اين را به خوبى مى دانيد ; وانگهى چون گزندى به شما رسد ، فقط به او روى مى آوريد و به درگاه او تضرّع مى کنيد . ( 53 )
و چون آن گزند را از شما برطرف کند ، گروهى از شما ، بى آن که انتظار رود ، براى پروردگارشان شريکانى مى پندارند . ( 54 )

◄ 272 ►

[صبور]

لِيَكْفُرُوا بِمَا آتَيْنَاهُمْ ۚ فَتَمَتَّعُوا ۖ فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ( 55 ) وَيَجْعَلُونَ لِمَا لَا يَعْلَمُونَ نَصِيبًا مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ ۗ تَاللَّهِ لَتُسْأَلُنَّ عَمَّا كُنْتُمْ تَفْتَرُونَ( 56 )وَيَجْعَلُونَ لِلَّهِ الْبَنَاتِ سُبْحَانَهُ ۙ وَلَهُمْ مَا يَشْتَهُونَ ( 57 ) وَإِذَا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِالْأُنْثَىٰ ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَهُوَ كَظِيمٌ( 58 )يَتَوَارَىٰ مِنَ الْقَوْمِ مِنْ سُوءِ مَا بُشِّرَ بِهِ ۚ أَيُمْسِكُهُ عَلَىٰ هُونٍ أَمْ يَدُسُّهُ فِي التُّرَابِ ۗ أَلَا سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ( 59 )لِلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ مَثَلُ السَّوْءِ ۖ وَلِلَّهِ الْمَثَلُ الْأَعْلَىٰ ۚ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ( 60 ) وَلَوْ يُؤَاخِذُ اللَّهُ النَّاسَ بِظُلْمِهِمْ مَا تَرَكَ عَلَيْهَا مِنْ دَابَّةٍ وَلَٰكِنْ يُؤَخِّرُهُمْ إِلَىٰ أَجَلٍ مُسَمًّى ۖ فَإِذَا جَاءَ أَجَلُهُمْ لَا يَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةً ۖ وَلَا يَسْتَقْدِمُونَ(61 ) وَيَجْعَلُونَ لِلَّهِ مَا يَكْرَهُونَ وَتَصِفُ أَلْسِنَتُهُمُ الْكَذِبَ أَنَّ لَهُمُ الْحُسْنَىٰ ۖ لَا جَرَمَ أَنَّ لَهُمُ النَّارَ وَأَنَّهُمْ مُفْرَطُونَ( 62 )تَاللَّهِ لَقَدْ أَرْسَلْنَا إِلَىٰ أُمَمٍ مِنْ قَبْلِكَ فَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ أَعْمَالَهُمْ فَهُوَ وَلِيُّهُمُ الْيَوْمَ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ( 63 ) وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ إِلَّا لِتُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذِي اخْتَلَفُوا فِيهِ ۙ وَهُدًى وَرَحْمَةً لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ( 64 )




آرى ، آنان شرک مىورزند تا آنچه را به ايشان داده ايم ناسپاسى کنند . اينک اى مشرکان از نعمت هاى ما بهره بريد و ناسپاسى کنيد ، به زودى فرجام شوم اين کار را خواهيد دانست . ( 55 )
آنان مى پندارند اسباب و علل طبيعى ـ که حقيقت آنها را درنيافته اند ـ در آنچه ما به ايشان ارزانى داشته ايم از خود نقشى دارند ; به خدا سوگند در برابر دروغبافى خود بازخواست خواهيد شد . ( 56 )
و براى خدا که از داشتن فرزند منزّه است دختران را مى انگارند و آنچه را مى پسندند براى خود قرار مى دهند . (57)
اين در حالى است که وقتى به يکى از آنان مژده دختر دهند ، چهره اش از خشم سياه مى شود و خشم خود را فرو مى برد . ( 58 )
از ناگوارىِ مژده اى که به او داده اند از مردم پنهان مى شود ، و مى انديشد که آيا او را با شرمسارى نگاه دارد يا در زير خاک پنهانش کند . بدانند اين که خدا را صاحب دختر مى دانند و خود از داشتن آن بيزارند بد قضاوتى است . (59)
وصفِ ناروا براى کسانى است که به آخرت ايمان ندارند ، و بهترين وصف تنها از آنِ خداست ، چرا که اوست عزتمند و حکيم . ( 60 )
و اگر خدا مردم را به سزاى ستمشان مؤاخذه مى کرد ، هيچ انسانى را که بر روى زمين حرکت مى کند باقى نمى گذاشت . ولى خداوند در کيفر مردم شتاب نمى کند ، بلکه آنان را تا سرآمدى معيّن به تأخير مى افکند ، و هنگامى که سرآمدشان فرا رسيد ، نه لحظه اى از آن باز مى مانند و نه لحظه اى از آن پيش مى افتند . ( 61 )
و آنچه را خوش نمى دارند براى خدا مى پندارند و زبانشان به دروغ خبر مى دهد که نيکوترين فرجام را خواهند داشت . به يقين ، آتش دوزخ براى آنان است و آنان را پيش از ديگران به سوى آتش خواهند فرستاد . ( 62 )
به خدا سوگند که به سوى امّت هاى پيش از تو نيز پيامبرانى فرستاديم ، امّا شيطان کارهاى زشتشان را براى آنان بياراست و در نتيجه از او پيروى کردند و از پيامبران روى برتافتند و اينک او عهده دار امور آنان است و روز قيامت عذابى دردناک خواهند داشت . ( 63 )
و ما اين کتاب را بر تو فرو نفرستاديم مگر براى اين که عقايد درست و اعمال نيکو را که مشرکان در آن اختلاف دارند براى آنان بيان کنى و براى مردمى که ايمان مى آورند رهنمود و رحمتى باشد . ( 64 )

◄ 273 ►

[صبور]

وَاللَّهُ أَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَحْيَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَسْمَعُونَ ( 65 ) وَإِنَّ لَكُمْ فِي الْأَنْعَامِ لَعِبْرَةً ۖ نُسْقِيكُمْ مِمَّا فِي بُطُونِهِ مِنْ بَيْنِ فَرْثٍ وَدَمٍ لَبَنًا خَالِصًا سَائِغًا لِلشَّارِبِينَ (66) وَمِنْ ثَمَرَاتِ النَّخِيلِ وَالْأَعْنَابِ تَتَّخِذُونَ مِنْهُ سَكَرًا وَرِزْقًا حَسَنًا ۗ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ (67 ) وَأَوْحَىٰ رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذِي مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا وَمِنَ الشَّجَرِ وَمِمَّا يَعْرِشُونَ ( 68 )ثُمَّ كُلِي مِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ فَاسْلُكِي سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلًا ۚ يَخْرُجُ مِنْ بُطُونِهَا شَرَابٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوَانُهُ فِيهِ شِفَاءٌ لِلنَّاسِ ۗ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ( 69 ) وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ ثُمَّ يَتَوَفَّاكُمْ ۚ وَمِنْكُمْ مَنْ يُرَدُّ إِلَىٰ أَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْ لَا يَعْلَمَ بَعْدَ عِلْمٍ شَيْئًا ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ قَدِيرٌ ( 70 ) وَاللَّهُ فَضَّلَ بَعْضَكُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ فِي الرِّزْقِ ۚ فَمَا الَّذِينَ فُضِّلُوا بِرَادِّي رِزْقِهِمْ عَلَىٰ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَهُمْ فِيهِ سَوَاءٌ ۚ أَفَبِنِعْمَةِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ ( 71 ) وَاللَّهُ جَعَلَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْوَاجًا وَجَعَلَ لَكُمْ مِنْ أَزْوَاجِكُمْ بَنِينَ وَحَفَدَةً وَرَزَقَكُمْ مِنَ الطَّيِّبَاتِ ۚ أَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُونَ وَبِنِعْمَتِ اللَّهِ هُمْ يَكْفُرُونَ ( 72 )



و خداست که از آسمان آبى فرو فرستاده و به وسيله آن زمين را پس از آن که خشک و مرده بوده با رويش گياهان زنده کرده است . به يقين ، در اينها براى مردمى که گوش شنوا دارند نشانه اى بر وجود رستاخيز است . ( 65 )
و در دام ها نيز قطعاً براى شما عبرت و سبب دانشى بر قدرت خداوند است ، از آنچه در شکم آنهاست ، از ميان خوراک هضم شده و خون ( جايگاهى مجاور اين دو ) ، شيرى خالص که براى نوشندگان گواراست در اختيار شما مى گذاريم تا آن را بياشاميد . پس بدانيد که خدا بر گردآورى اجزاى مردگان و زنده کردن آنها تواناست . ( 66 )
و از ميوه هاى درختان خرما و انگور براى شما چيزى آفريد که از آنها هم باده برمى گيريد و هم رزقى نيکو تهيّه مى کنيد . به يقين ، در اين نيز براى مردمى که خرد را به کار مى گيرند نشانه اى بر يکتايى خداست . ( 67 )
و پروردگارت به زنبورهاى عسل الهام کرد که از کوه ها ، درختان و جايگاه هايى که مردم براى تهيّه عسل برپا مى کنند ، خانه هايى برگيريد . ( 68 )
سپس از انواع ميوه ها بخوريد ، آن گاه راه هايى را که پروردگارتان معيّن کرده است رام و فرمانبردار بپوييد . از شکمِ آنها آشاميدنى رنگارنگى بيرون مى آيد که در آن درمان بيمارى مردم است . به يقين ، در اينها براى مردمى که مى انديشند نشانه اى بر يکتايى خداست . ( 69 )
و خدا شما را آفريد ، سپس چون به عمرى متوسّط رسيديد شما را مى ميراند ، و برخى از شما کسانى اند که به فروترين دوران عمر رسانده مى شوند و چنان فرتوت مى گردند تا پس از دانستن ، چيزى ندانند . قطعاً خدا دانا و تواناست . ( 70 )
و خدا برخى از شما را در بهره برى از روزى ، بر برخى ديگر برترى بخشيده است ; پس کسانى که برترى داده شده اند ، حاضر نيستند روزىِ خود و امکان بهره بردارىِ آزادانه از آن را در اختيار بردگان خود قرار دهند تا در آن باهم برابر باشند . اين برترى ، نعمتى الهى است ، آيا نعمت خدا را انکار مى کنند ؟ ( 71 )
و خدا براى شما از جنس خودتان همسرانى آفريد ، و براى شما از همسرانتان پسران و نوادگانى که کمک شمايند پديد آورْد . و از چيزهاى پاکيزه به شما روزى داد پس آيا به باطل ايمان مى آورند و به نعمت خدا کفر مىورزند ؟ ( 72 )

◄ 274 ►

[فاطمه]

وَيَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَمْلِكُ لَهُمْ رِزْقًا مِنَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ شَيْئًا وَلَا يَسْتَطِيعُونَ ﴿٧٣﴾ فَلَا تَضْرِبُوا لِلَّهِ الْأَمْثَالَ ۚ إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ ﴿٧٤﴾ ربع الحزب28ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا عَبْدًا مَمْلُوكًا لَا يَقْدِرُ عَلَىٰ شَيْءٍ وَمَنْ رَزَقْنَاهُ مِنَّا رِزْقًا حَسَنًا فَهُوَ يُنْفِقُ مِنْهُ سِرًّا وَجَهْرًا ۖ هَلْ يَسْتَوُونَ ۚ الْحَمْدُ لِلَّهِ ۚ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٧٥﴾ وَضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا رَجُلَيْنِ أَحَدُهُمَا أَبْكَمُ لَا يَقْدِرُ عَلَىٰ شَيْءٍ وَهُوَ كَلٌّ عَلَىٰ مَوْلَاهُ أَيْنَمَا يُوَجِّهْهُ لَا يَأْتِ بِخَيْرٍ ۖ هَلْ يَسْتَوِي هُوَ وَمَنْ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ ۙ وَهُوَ عَلَىٰ صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ ﴿٧٦﴾ وَلِلَّهِ غَيْبُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ وَمَا أَمْرُ السَّاعَةِ إِلَّا كَلَمْحِ الْبَصَرِ أَوْ هُوَ أَقْرَبُ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿٧٧﴾ وَاللَّهُ أَخْرَجَكُمْ مِنْ بُطُونِ أُمَّهَاتِكُمْ لَا تَعْلَمُونَ شَيْئًا وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ وَالْأَفْئِدَةَ ۙ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴿٧٨﴾ أَلَمْ يَرَوْا إِلَى الطَّيْرِ مُسَخَّرَاتٍ فِي جَوِّ السَّمَاءِ مَا يُمْسِكُهُنَّ إِلَّا اللَّهُ ۗ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ﴿٧٩﴾



و به جاى خدا معبودانى را مى‏پرستند كه از آسمان‏ها و زمين ، مالك اندك رزقى براى آنان نيستند و هيچ قدرتى هم [براى مالك شدن رزق و رساندنش به آنان] ندارند . «73» بنابراين براى خدا اوصافى [همانند اوصاف موجودات] مَثَل نزنيد ، يقيناً خدا [كُنه ذات و حقيقت صفات خود را] مى‏داند و شما نمى‏دانيد .«74» خدا مثلى زده است : برده زر خريدى كه بر هيچ كارى قدرت ندارد ، و كسى كه ما از سوى خود رزق نيكويى به او داده‏ايم ، و او در پنهان و آشكار از آن انفاق مى‏كند ، آيا [اين دو نفر] يكسانند ؟ [اين مَثَل ، بيان كننده جايگاه و منزلت خدا و مجموعه هستى است ؛ خدا مالك و فرمانروا و رازق همه مخلوقات و تدبير كننده امور آنهاست ، و همه مخلوقات مملوك و محكوم قدرت اويند ؛ پس چرا شما بدون انديشه و بى‏دليل بت‏هاى ناتوان را كه مملوكى بى‏اراده‏اند ، شريك ربوبيّت حق مى‏دانيد ؟ ! آيا خدا وبت مساوى است ؟ !] همه ستايش‏ها ويژه خداست [كه يگانه ويكتاست وهيچ شريكى ندارد] ؛ ولى بيشتر آنان [اين حقيقت را] نمى‏دانند .«75» و خدا مَثَلى [ديگر] زده است : دو مرد را كه يكى از آنان لال مادرزاد است [و] بر هيچ كارى قدرت ندارد و سربار سرپرست خويش است ؛ او را هر كجا روانه مى‏كند ، منفعت و سودى نمى‏آورد ، آيا چنين لال بى‏قدرت و بى‏سودى با كسى كه [گويا و شنوا است و] به عدالت فرمان مى‏دهد و بر راهى مستقيم قرار دارد ، يكسان است ؟ [پس چرا معبودهاى لال بى‏قدرت و بى‏سود را با خداى توانا و شنوا كه ذاتش خير بى‏نهايت است ، برابر مى‏دانيد ؟ ! ] «76» غيب آسمان‏ها و زمين ويژه خداست ، و كار برپا كردن قيامت براى او جز مانند يك چشم بر هم زدن يا نزديك‏تر از آن نيست ، يقيناً خدا بر هر كارى تواناست .«77» و خدا شما را از شكم مادرانتان بيرون آورد در حالى كه چيزى نمى‏دانستيد ، و براى شما گوش و چشم و قلب قرار داد تا سپاس گزارى كنيد .«78» آيا به پرندگان كه در فضاى آسمان ، مسخّر [فرمان او] هستند ، نظر نكرديد كه آنها را [از سقوط به زمين] جز خدا نگه نمى‏دارد ؛ يقيناً در آن [وصفى كه پرندگان دارند] نشانه‏هايى [بر توحيد و ربوبيّت و قدرت خدا] ست براى گروهى كه ايمان دارند .«79»



«275»