چهل حديث (سيره مهدوى)(عجل الله تعالي فرجه الشريف)

[گل مريم]

نام كتاب: چهل حديث (سيره مهدوى)(عجل الله تعالي فرجه الشريف)
مؤ لف: سيد محمود مدنى

امام سجاد (عليه السلام) فرمود:
الا و ان ابغض الناس الى الله من يقتدى بسنة امام و لا يقتدى باءعماله.⁽¹⁾
هشدار كه منفورترين مردم نزد پروردگار، كسى است كه شيوه امامى را پيروى كند ولى از سيره عملى او پيروى ننمايد.

براى (چگونه بودن) نياز به الگو داريم و نقش الگو در تربيت چنان روشن است كه نيازى به بيان و توضيح نيست.

آنچه در اين الگوگيرى و اسوه تاءسى به اخلاق اولياء الهى كار ساز است، آشنايى با جزئيات صفات و رفتار آنان، نه كليات.


قال الله تعالى

و نريد ان نمن على الذين استضعفوا فى الارض و نجعلهم ائمة و نجعلهم الوارثين.
سوره قصص، آيه 5

و ما اراده كرده ايم بر آنانكه در زمين ضعيف نگه داشته شده اند منت نهيم و آنان را پيشوايان قرار دهيم و آنان را وارثان (زمين) گردانيم.

[امیر هانی]

10: تلاش

قال الرضا (عليه السلام):
لو قد خرج قائمنا لم يكن الا العلق و العرق، القوم على السروج و ما لباس ‍ القائم الا الغليظ و ما طعامه الا الجشب.

امام رضا (عليه السلام) فرمود:
چون قائم ما قيام كند، چيزى جز مرگ و عرق نخواهد بود. افراد هماره بر پشت اسبها (در نبرد) خواهند بود. لباس قائم لباسى خشن و غذايش ‍ طعامى ناگوار و بدمزه خواهد بود.

بحارالانوار، ج 52، ص 359.

[امیر هانی]

فصل دوم: امام مهدى (عجل الله تعالي فرجه الشريف) و شيوه هاى حكومتى

11: مظهر سنتهاى انبيا

قال الحسين (عليه السلام):
فى القائم منا سنن من الانبياء... فاما من نوح فطول العمر و اءما من ابراهيم فخفاء الولادة و اعتزال الناس و اما من موسى فالخوف و الغيبة و اءما من عيسى فاختلاف الناس فيه و اءما من ايوب فالفرج بعد البلوى و اءما من محمد فالخروج بالسيف.

امام حسين (عليه السلام) فرمود:

در قائم ما سنتها و ويژگيهايى از پيامبران وجود دارد:

از نوح (عليه السلام) عمر طولانى، از ابراهيم (عليه السلام) مخفى بودن و ولادت و دورى گزينى از مردم،
از موسى (عليه السلام) ترس و غيبت،
از عيسى (عليه السلام) اختلاف مردم درباره او،
از ايوب (عليه السلام) گشايش پس از گرفتاريها،
و از محمد (عليه السلام) قيام با شمشير.

كشف الغمة، ج 3، ص 329.

[امیر هانی]

12: اعزام نمايندگان

قال الباقر (عليه السلام):
ثم يرجع الى الكوفة فيبعث الثلاث ماءئة و البضعة عشر رجلا الى الافاق كلها فيمسح بين اكتافهم و على صدورهم فلا يتعايون فى قضاء.

امام باقر (عليه السلام) فرمود:
سپس (مهدى) به شهر كوفه بر مى گردد و سيصد و ده نفر و اندى را به تمامى اطراف مى فرستد و دستى بر بين شانه ها و سينه هاى آنان مى كشد، پس در هيچ قضاوتى در نمى مانند.

الامام المهدى، ص 543.

[امیر هانی]

13: برخورد با كارگزاران

قال رسول الله (صلى الله عليه و آله و سلم):
علامة المهدى ان يكون شديدا على العمال جوادا بالمال رحيما بالمساكين.

پيامبر گرامى اسلام (صلى الله عليه و آله و سلم) فرمود:

از نشانه هاى مهدى است:

سختگيرى در برخورد با كارگزارن. بخشندگى مال. مهربانى و رحمت با تهيدستان.

موسوعة احاديث الامام المهدى، ص 246، ج 1، روايت 152.

[گل مريم]

14: عزل كارگزاران ناسالم

قال على (عليه السلام):
لينز عن عنكم قضاة السوء...
و ليعزلن عنكم امراء الجور و ليطهرن الارض من كل غاش و ليعملن بالعدل.

اميرمؤمنان (عليه السلام) فرمود:

براستى او (مهدى) قاضيان زشت كردار را بر كنار مى كند
و حكمرانان ستمگر را بر مى دارد
و زمين را از هر ستمگرى پاكيزه مى كند
و خود به عدالت رفتار مى نمايد.


بحارالانوار، ج 51، ص 120، حديث 23.

[گل مريم]

15: هشت ماه سلاح بدوشى

قال الحسين (عليه السلام):
صاحب الامر يضع سيفه على عاتقه ثمانية اشهر.

امام حسين (عليه السلام) فرمود:
صاحب الامر شمشيرش را به مدت هشت ماه بر شانه خويش مى گذارد (و به نبردى پيوسته مى پردازد).

كمال الدين، ص 318، روايت 5.

[گل مريم]

16: شيوه نبرد با دشمنان

قال الصادق (عليه السلام):
فيقبل على الطائفة المنحرفة فيعظهم و يدعوهم ثلاثه ايام فلا يزدادون الا طغيانا و كفرا فياءمر بقتلهم فيقتلون جميعا.

امام صادق (عليه السلام) فرمود:
پس (مهدى) روى به گروه منحرفان نمايد و سه روز آنان را موعظه و دعوت كند و چون آنان بر طغيان و كفرشان بيفزايند، فرمان به كشتار آنان مى دهد، و همگى را مى كشند.

نوائب الدهور، ج 3، ص 142.

[گل مريم]

17: شدت و خشونت

قال الباقر (عليه السلام):
ان رسول الله (صلى الله عليه و آله و سلم) سار فى امته باللين، كان يتاءلف الناس، و القائم (عليه السلام) يسير بالقتل، بذلك امر فى الكتاب الذى معه ان يسير بالقتل و لا يستتب احدا، ويل لمن ناواه.

امام باقر (عليه السلام) فرمود:

همانا رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) با امت خويش به نرمى و محبت رفتار مى نمود، ولى امام مهدى (عجل الله تعالي فرجه الشريف) با كشتن با آنان برخورد كند.

اين فرمانى است كه در نوشته اى كه همراه اوست به او دستور داده اند تا با اين شيوه رفتار كند و كسى را به توبه فرا نخواند. واى بر آنكه با او دشمنى ورزد!

الغيبة، نعمانى، ص 153.

[گل مريم]

18: انتقام از بنى اميه

قال الباقر (عليه السلام):
فى قوله تعالى (و لمن انتصر بعد ظلمه ^{(سوره شورى، آيه 41.)}): ذلك القائم (عليه السلام) اذا قام انتصر من بنى امية و من المكذبين و من النصاب.

امام باقر (عليه السلام) درباره اين آيه شريفه (و براى آن كس كه انتقام كشد پس از ستمى كه بر او رفته است) فرمود:

منظور از اين آيه، قائم آل محمد (عليه السلام) است، چون او قيام كند از بنى اميه و تكذيب كنندگان و دشمنان انتقام بگيرد.

تفسير برهان، ج 1، ص 212.

[گل مريم]

19: خشونتى بسيار و شايسته

فى حديث المعراج قال الله تعالى بعد ذكر مقتل الحسين (عليه السلام). ثم اخرج من صلبه ذكرا انتصر له به... يملاء الارض بالعدل و يطبقها بالقسط يسير معه الرعب يقتل حتى يشك فيه.

در حديث معراج، خداوند پس از بازگويى شهادت امام حسين (عليه السلام) براى پيامبر فرمود:

سپس از نسل او مردى را برانگيزم كه انتقام او را بگيرد... زمين را لبريز از عدالت و سرشار از قسط نمايد، ترس و بيم همراه او به پيش تازد، آن قدر بكشد كه درباره او به شك و ترديد بيفتند.

كامل الزيارات، ص 332.