همایش تالیان منتظر .... تلاوت کل قرآن کریم قرآن کریم

[گل مريم]

فهرست کامل سوره های قرآن کریم


شماره صفحه بر مبنای صفحات قرآن عثمان طه می باشد.

لطفا برای دیدن متن قرآن بر روی نام سوره ها

شناسنامه سوره ها بر روی ردیف هر سوره

خواص و آثار سوره ها بر روی جزء هر سوره

و برای آشنایی بیشتر با سوره های قرآن کریم بر روی شماره صفحه هر سوره کلیک نمایید.

ردیف	نام سوره	شماره صفحه	جزء	ردیف	نام سوره	شماره صفحه	جزء	ردیف	نام سوره	شماره صفحه	جزء	ردیف	نام سوره	شماره صفحه	جزء	ردیف	نام سوره	شماره صفحه	جزء	ردیف	نام سوره	شماره صفحه	جزء	ردیف	نام سوره	شماره صفحه	جزء	ردیف	نام سوره	شماره صفحه	جزء
1	فاتحه	1	1	16	نحل	267	14	31	لقمان	411	21	46	احقاف	502	26	61	صف	551	28	76	انسان	578	29	91	شمس	595	30	106	قریش	602	30
2	بقره	2	1	17	اسراء	282	15	32	سجدة	415	21	47	محمد	507	26	62	جمعه	553	28	77	مرسلات	580	29	92	لیل	595	30	107	ماعون	602	30
3	آل عمران	50	3	18	کهف	293	15	33	احزاب	418	21	48	فتح	511	26	63	منافقون	554	28	78	نبأ	582	30	93	ضحی	596	30	108	کوثر	602	30
4	نساء	77	4	19	مريم	305	16	34	سبأ	428	22	49	حجرات	515	26	64	تغابن	556	28	79	نازعات	583	30	94	شرح	596	30	109	کافرون	603	30
5	مائده	106	6	20	طه	312	16	35	فاطر	434	22	50	ق	518	26	65	طلاق	558	28	80	عبس	585	30	95	تین	597	30	110	نصر	603	30
6	انعام	128	7	21	انبياء	322	17	36	يس	440	22	51	ذاريات	520	26	66	تحریم	560	28	81	تکویر	586	30	96	علق	597	30	111	مسد	603	30
7	اعراف	151	8	22	حج	332	17	37	صافات	446	23	52	طور	523	27	67	ملک	562	29	82	انفطار	587	30	97	قدر	598	30	112	اخلاص	604	30
8	انفال	177	9	23	مومنون	342	18	38	ص	453	23	53	نجم	526	27	68	قلم	564	29	83	مطففین	587	30	98	بینة	598	30	113	فلق	604	30
9	توبه	187	10	24	نور	350	18	39	زمر	458	23	54	قمر	528	27	69	حاقه	566	29	84	انشقاق	589	30	99	زلزلة	599	30	114	ناس	604	30
10	يونس	208	11	25	فرقان	359	18	40	غافر	467	24	55	الرحمن	531	27	70	معارج	568	29	85	بروج	590	30	100	عادیات	599	30
11	هود	221	11-12	26	شعراء	367	19	41	فصلت	477	24	56	واقعه	534	27	71	نوح	570	29	86	طارق	591	30	101	قارعة	600	30
12	يوسف	235	12	27	نمل	377	19	42	شوري	483	25	57	حدید	537	27	72	جن	571	29	87	اعلی	591	30	102	تکاثر	600	30
13	رعد	249	13	28	قصص	385	20	43	زخرف	489	25	58	مجادله	542	28	73	مزمل	574	29	88	غاشیة	592	30	103	عصر	601	30
14	ابراهيم	255	13	29	عنکبوت	396	20	44	دخان	496	25	59	حشر	545	28	74	مدثر	575	29	89	فجر	593	30	104	همزه	601	30
15	حجر	262	14	30	روم	404	21	45	جاثية	499	25	60	ممتحنه	549	28	75	قیامة	577	29	90	بلد	594	30	105	فیل	601	30

التماس دعا

[صبور]

وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيعًا ثُمَّ يَقُولُ لِلْمَلَائِكَةِ أَهَٰؤُلَاءِ إِيَّاكُمْ كَانُوا يَعْبُدُونَ ( 40 ) قَالُوا سُبْحَانَكَ أَنْتَ وَلِيُّنَا مِنْ دُونِهِمْ ۖ بَلْ كَانُوا يَعْبُدُونَ الْجِنَّ ۖ أَكْثَرُهُمْ بِهِمْ مُؤْمِنُونَ ( 41 ) فَالْيَوْمَ لَا يَمْلِكُ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ نَفْعًا وَلَا ضَرًّا وَنَقُولُ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ذُوقُوا عَذَابَ النَّارِ الَّتِي كُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُونَ ( 42 ) وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ قَالُوا مَا هَٰذَا إِلَّا رَجُلٌ يُرِيدُ أَنْ يَصُدَّكُمْ عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ آبَاؤُكُمْ وَقَالُوا مَا هَٰذَا إِلَّا إِفْكٌ مُفْتَرًى ۚ وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاءَهُمْ إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ ( 43 ) وَمَا آتَيْنَاهُمْ مِنْ كُتُبٍ يَدْرُسُونَهَا ۖ وَمَا أَرْسَلْنَا إِلَيْهِمْ قَبْلَكَ مِنْ نَذِيرٍ ( 44 ) وَكَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَمَا بَلَغُوا مِعْشَارَ مَا آتَيْنَاهُمْ فَكَذَّبُوا رُسُلِي ۖ فَكَيْفَ كَانَ نَكِيرِ ( 45 ) ۞ قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُمْ بِوَاحِدَةٍ ۖ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنَىٰ وَفُرَادَىٰ ثُمَّ تَتَفَكَّرُوا ۚ مَا بِصَاحِبِكُمْ مِنْ جِنَّةٍ ۚ إِنْ هُوَ إِلَّا نَذِيرٌ لَكُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذَابٍ شَدِيدٍ ( 46 ) قُلْ مَا سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ ۖ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ ( 47 ) قُلْ إِنَّ رَبِّي يَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَّامُ الْغُيُوبِ ( 48 )





ياد کن روزى را که خداوند همه آنان ( فرشتگانى که پرستش مى شدند و پرستشگران آنان ) را گرد مى آورد ، سپس به فرشتگان مى گويد : آيا از اين که اينان شما را مى پرستيدند ، خرسند بوديد . ( 40 ) فرشتگان مى گويند : خداوندا ، ما تو را از هر کاستى و از اين که تو را شريکى باشد ، منزّه مى شمريم; تو ولىّ ما هستى نه آنان; ما هيچ گاه از اين که آنان ما را عبادت مى کردند ، خشنود نبوده ايم . آنان جنيان را مى پرستيدند و جنيان به اين پرستش شادمان بودند . آنان بيشترشان به جنيان ايمان داشتند . ( 41 ) پس امروز براى شما آشکار شد که هيچ کدام براى ديگرى نه سودى را در اختيار داريد تا آن را فراهم آوريد و نه مالک زيانى هستيد تا آن را دفع کنيد; و امروز به کسانى که با شرک ورزيدن خود ستم روا داشتند ، مى گوييم : عذاب آتش را بچشيد; همان آتشى که پيوسته آن را دروغ مى شمرديد . ( 42 ) و هنگامى که آيات روشن و ترديدناپذير ما بر آنان تلاوت شود ، سران شرک به پيروان خود مى گويند : محمّد پيامبر نيست ، او مردى است که مى خواهد شما را از آنچه پدرانتان از ديرباز مى پرستيدند بازدارد . و نيز مى گويند : اين چيزهايى که آنها را کلام خدا مى نامد ، جز سخنى دروغ که بر خدا بافته شده چيزى نيست . و کسانى که کافر شدند ، درباره اين قرآنِ سراسر حق ـ آن گاه که به ايشان رسيد ـ گفتند : اين جز افسونى آشکار نيست . ( 43 ) اين مشرکان ، حقِ آشکار را به پيروى از هواى خويش افسون مى خوانند و بر ادّعاى خود برهانى ندارند ، زيرا ما به آنان کتاب هايى آسمانى نداده ايم که آنها را فراگيرند و بتوانند حق را از باطل تشخيص دهند; و پيش از تو پيامبرى که بيمشان دهد به سويشان نفرستاده ايم تا حقايق را بيان کند و آنان به استناد تعاليم او درست را از نادرست بازشناسند . ( 44 ) کسانى هم که پيش از اين مشرکان بودند آيات ما را دروغ شمردند ، در حالى که اينان به يک دهم امکاناتى که به آنان داده بوديم نرسيده اند . آنان رسولان ما را تکذيب کردند و گرفتار عذاب شدند; پس ] بنگرند که [ عقوبت من چگونه بود; آن گاه دريابند که کيفر دادن اينان به راستى آسان است . ( 45 ) به مشرکان بگو : من شما را فقط يک پند مى دهم و بدان توصيه مى کنم ، و آن اين که به خاطر خدا ، دو تا دو تا ، يا يکى يکى به پا خيزيد ، آن گاه درباره پيامبر بينديشيد . هيچ نوع جنونى دامنگير او نيست . شما او را خوب مى شناسيد; سال ها همراه و همنشين شما بوده است . او جز پيامبرى نيست که پيش از فرارسيدن عذابى سخت ، شما را از آن بيم مى دهد . ( 46 ) بگو : هر پاداشى که در برابر رسالت خود از شما خواسته ام مال خودتان باشد . من مزدى از شما نخواسته ام و نمى خواهم . پاداش من جز برعهده خدا نيست . او بر هر چيزى شاهد و ناظر است و کار مرا نيز خود نظاره مى کند . ( 47 ) بگو : همانا پروردگارم حق را مى افکند و به وسيله آن باطل را نابود مى کند . او به همه نهانها بسى داناست . ( 48 )

◄ 433 ►

[امیر هانی]

قُلْ جَاءَ الْحَقُّ وَمَا يُبْدِئُ الْبَاطِلُ وَمَا يُعِيدُ ﴿٤٩﴾ قُلْ إِنْ ضَلَلْتُ فَإِنَّمَا أَضِلُّ عَلَىٰ نَفْسِي ۖ وَإِنِ اهْتَدَيْتُ فَبِمَا يُوحِي إِلَيَّ رَبِّي ۚ إِنَّهُ سَمِيعٌ قَرِيبٌ ﴿٥٠﴾ وَلَوْ تَرَىٰ إِذْ فَزِعُوا فَلَا فَوْتَ وَأُخِذُوا مِنْ مَكَانٍ قَرِيبٍ ﴿٥١﴾ وَقَالُوا آمَنَّا بِهِ وَأَنَّىٰ لَهُمُ التَّنَاوُشُ مِنْ مَكَانٍ بَعِيدٍ ﴿٥٢﴾ وَقَدْ كَفَرُوا بِهِ مِنْ قَبْلُ ۖ وَيَقْذِفُونَ بِالْغَيْبِ مِنْ مَكَانٍ بَعِيدٍ ﴿٥٣﴾ وَحِيلَ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ مَا يَشْتَهُونَ كَمَا فُعِلَ بِأَشْيَاعِهِمْ مِنْ قَبْلُ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا فِي شَكٍّ مُرِيبٍ ﴿٥٤﴾ ترتيبها 35 سوره فاطر آياتها 45 مكيه الْحَمْدُ لِلَّهِ فَاطِرِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ جَاعِلِ الْمَلَائِكَةِ رُسُلًا أُولِي أَجْنِحَةٍ مَثْنَىٰ وَثُلَاثَ وَرُبَاعَ ۚ يَزِيدُ فِي الْخَلْقِ مَا يَشَاءُ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿١﴾ مَا يَفْتَحِ اللَّهُ لِلنَّاسِ مِنْ رَحْمَةٍ فَلَا مُمْسِكَ لَهَا ۖ وَمَا يُمْسِكْ فَلَا مُرْسِلَ لَهُ مِنْ بَعْدِهِ ۚ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ﴿٢﴾ يَا أَيُّهَا النَّاسُ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ ۚ هَلْ مِنْ خَالِقٍ غَيْرُ اللَّهِ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ ۚ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ فَأَنَّىٰ تُؤْفَكُونَ ﴿٣﴾

بگو : حق آمد و باطل [كه آن را به جاى خدا مى ‏پرستيد] نه مى‏تواند چيزى را به وجود آورد ، و نه مى‏ تواند [چيزى كه از بين رفته] برگرداند .«49» بگو : اگر من گمراه شده باشم ، فقط به زيان خود گمراه شده ‏ام ، و اگر هدايت شده باشم به سبب آن است كه پروردگارم به من وحى مى‏كند ؛ زيرا او شنوا و نزديك است .«50» اگر ببينى [مشركان] زمانى كه [با ظهور قيامت] ترسان مى ‏شوند [امر عجيبى مى‏ بينى] و [آن اينكه براى آنان] توانايى [گريز از عذاب] نيست ، و از جايى نزديك [كه موقف قيامت است] بازداشت مى‏ شوند .«51» [در آن موقعيت بسيار سخت] مى‏ گويند : به حق ايمان آورديم . كجا و چگونه مى‏توانند از فاصله بسيار دور [كه فاصله قيامت تا دنياست] به آن ايمان دسترسى پيدا كنند ! [زيرا آخرت جاى تكليف نيست و دنيايى كه جاى تكليف است براى هميشه از دستشان رفته است . ] «52» [اينان [ پيش از اين] كه در دنيا مى‏زيستند] به حق كافر شدند ، و ناآگاهانه و دور از معرفت و علم [درباره كلام حق به عنوان اينكه شعر ، جادو ، افسانه خرافى و دورغ ساختگى است] سخن پراكنى مى‏كردند .«53» و [در نتيجه] ميان آنان و همه خواسته ‏هايشان [به وسيله مرگ] جدايى انداخته شد ، همان گونه كه پيش از اين با هم‏كيشانشان رفتار شد ؛ زيرا آنان همواره [نسبت به حق] در ترديدى سخت بودند .«54» شماره سوره 35 نام سوره فاطر تعداد آيات 45 مکي به نام خدا كه رحمتش بى‏ اندازه است‏ و مهربانى‏ اش هميشگى. همه ستايش‏ها ويژه خداست كه آفريننده آسمان‏ها و زمين است [و] فرشتگان را كه داراى بالهايى دوگانه و سه‏ گانه و چهارگانه ‏اند رسولانى [براى انجام دادن فرمان‏هاى تكوينى و تشريعى ‏اش] قرار داده است . هرچه بخواهد در آفرينش مى ‏افزايد ؛ يقيناً خدا بر هر كارى تواناست .«1» چون خدا رحمتى را براى مردم بگشايد ، بازدارنده ‏اى براى آن نيست ، و چون بازدارد ، بعد از او فرستنده‏ اى برايش وجود ندارد ، و او تواناى شكست‏ ناپذير و حكيم است .«2» اى مردم ! نعمت خدا را بر خودتان ياد كنيد . آيا جز خدا آفريننده‏ اى هست كه از آسمان و زمين شما را روزى دهد ؟ هيچ معبودى جز او نيست، پس چگونه شما را [از حق به باطل] بازمى‏ گردانند ؟«3»

«434»

[امیر هانی]

وَإِنْ يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَ ۚ وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ ﴿٤﴾ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ ۖ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا ۖ وَلَا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ ﴿٥﴾ إِنَّ الشَّيْطَانَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوهُ عَدُوًّا ۚ إِنَّمَا يَدْعُو حِزْبَهُ لِيَكُونُوا مِنْ أَصْحَابِ السَّعِيرِ ﴿٦﴾ الَّذِينَ كَفَرُوا لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ ۖ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ كَبِيرٌ ﴿٧﴾ أَفَمَنْ زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ فَرَآهُ حَسَنًا ۖ فَإِنَّ اللَّهَ يُضِلُّ مَنْ يَشَاءُ وَيَهْدِي مَنْ يَشَاءُ ۖ فَلَا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَرَاتٍ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِمَا يَصْنَعُونَ ﴿٨﴾ وَاللَّهُ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّيَاحَ فَتُثِيرُ سَحَابًا فَسُقْنَاهُ إِلَىٰ بَلَدٍ مَيِّتٍ فَأَحْيَيْنَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا ۚ كَذَٰلِكَ النُّشُورُ ﴿٩﴾ مَنْ كَانَ يُرِيدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِيعًا ۚ إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ ۚ وَالَّذِينَ يَمْكُرُونَ السَّيِّئَاتِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ ۖ وَمَكْرُ أُولَٰئِكَ هُوَ يَبُورُ ﴿١٠﴾ وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ جَعَلَكُمْ أَزْوَاجًا ۚ وَمَا تَحْمِلُ مِنْ أُنْثَىٰ وَلَا تَضَعُ إِلَّا بِعِلْمِهِ ۚ وَمَا يُعَمَّرُ مِنْ مُعَمَّرٍ وَلَا يُنْقَصُ مِنْ عُمُرِهِ إِلَّا فِي كِتَابٍ ۚ إِنَّ ذَٰلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ ﴿١١﴾ «435»

اگر تو را تكذيب مى ‏كنند [اندوهگين مباش] يقيناً پيش از تو هم پيامبرانى را تكذيب كرده‏ اند. و همه امور به خدا بازگردانده مى‏ شود .«4» اى مردم ! بى‏ ترديد وعده خدا [درباره قيامت] حق است ، پس اين زندگى دنيا [ى زودگذر ،] شما را نفريبد و شيطان فريبنده ، شما را [به كرم] خدا مغرور نكند .«5» بى‏ ترديد شيطان ، دشمن شماست ، پس او را دشمن خود بگيريد . [او] گروهش را فقط [به اين سبب به كارهاى بد] دعوت مى‏ كند كه اهل آتش سوزان گردند .«6» كسانى كه كفر ورزيدند ، عذاب سختى براى آنان خواهد بود ، و كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام داده ‏اند ، براى آنان آمرزش و پاداشى بزرگ است .«7» آيا كسى كه كردار زشتش را براى او زينت داده ‏اند و [به اين سبب] آن را خوب ديده [مانند كسى است كه در پرتو ايمان ، خوب‏و بد را تشخيص داده است ؟] همانا خدا هر كه را بخواهد [به كيفر تكبّرش در برابر حق] گمراه مى‏كند و هر كه را بخواهد هدايت مى‏ نمايد . پس مبادا جانت به سبب حسرت‏هايى كه بر آنان مى ‏خورى از بين برود ؛ بى‏ ترديد خدا به آنچه انجام مى‏ دهند داناست .«8» خداست كه بادها را فرستاد تا ابرى را برانگيزند ، در نتيجه ما آن را به سوى سرزمين مرده رانديم و زمين را پس از مردگى‏ اش به وسيله آن زنده كرديم ؛ زنده شدن مردگان هم اين‏گونه است .«9» كسى كه عزت مى ‏خواهد ، [بايد آن را از خدا بخواهد ، زيرا] همه عزت ويژه خداست . حقايق پاك [چون عقايد و انديشه ‏هاى صحيح] به سوى او بالا مى ‏رود و عمل شايسته آن را بالا مى ‏برد . و كسانى كه حيله‏ هاى زشت به كار مى‏ گيرند ، براى آنان عذابى سخت خواهد بود ، و بى‏ ترديد حيله آنان نابود مى ‏شود .«10» و خدا شما را از خاك [مرده] ، سپس از نطفه آفريد ، آن گاه شما را زوج‏هايى [نر و ماده] قرار داد . هيچ ماده ‏اى باردار نمى‏ شود و بارش را نمى‏ نهد مگر به علم او ، و هيچ كس عمر طولانى نمى‏ كند واز عمرش كاسته نمى‏ شود مگر اينكه در كتابى [چون لوح محفوظ] ثبت است . بى‏ ترديد اين [كارها] بر خدا آسان است .«11»

«435»

[امیر هانی]

وَمَا يَسْتَوِي الْبَحْرَانِ هَٰذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَائِغٌ شَرَابُهُ وَهَٰذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ ۖ وَمِنْ كُلٍّ تَأْكُلُونَ لَحْمًا طَرِيًّا وَتَسْتَخْرِجُونَ حِلْيَةً تَلْبَسُونَهَا ۖ وَتَرَى الْفُلْكَ فِيهِ مَوَاخِرَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴿١٢﴾ يُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهَارِ وَيُولِجُ النَّهَارَ فِي اللَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى ۚ ذَٰلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُ ۚ وَالَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ مَا يَمْلِكُونَ مِنْ قِطْمِيرٍ ﴿١٣﴾ إِنْ تَدْعُوهُمْ لَا يَسْمَعُوا دُعَاءَكُمْ وَلَوْ سَمِعُوا مَا اسْتَجَابُوا لَكُمْ ۖ وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يَكْفُرُونَ بِشِرْكِكُمْ ۚ وَلَا يُنَبِّئُكَ مِثْلُ خَبِيرٍ ﴿١٤﴾ يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَرَاءُ إِلَى اللَّهِ ۖ وَاللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ ﴿١٥﴾ إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ ﴿١٦﴾ وَمَا ذَٰلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ ﴿١٧﴾ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَىٰ ۚ وَإِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ إِلَىٰ حِمْلِهَا لَا يُحْمَلْ مِنْهُ شَيْءٌ وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَىٰ ۗ إِنَّمَا تُنْذِرُ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ ۚ وَمَنْ تَزَكَّىٰ فَإِنَّمَا يَتَزَكَّىٰ لِنَفْسِهِ ۚ وَإِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ ﴿١٨﴾

دو دريا مساوى نيستند ، اين يكى شيرين و از بين برنده تشنگى و نوشيدنش گوارا و آن يكى شور و تلخ است ؛ و از هر يك گوشتى تازه مى ‏خوريد و زينتى كه آن را مى ‏پوشيد استخراج مى‏ كنيد . و كشتى‏ ها را در آن مى‏ بينى كه آب را مى‏ شكافند و مى‏ روند تا شما [با داد و ستد و تجارت] از فزون بخشى او بخواهيد و براى اينكه سپاس گزارى كنيد . «12» شب را در روز و روز را در شب فرو مى‏ برد ، و خورشيد و ماه را مسخّر كرده است كه هر كدام تا سرآمدى معين روانند . اين است خدا پروردگار شما ، فرمانروايى ويژه اوست و كسانى را كه به جاى او مى ‏پرستيديد ، مالك پوست هسته خرمايى هم نيستند .«13» اگر آنها را بخوانيد ، خواندنتان را نمى ‏شنوند و اگر [بر فرض محال] بشنوند ، پاسختان را نمى‏ دهند ، و روز قيامت شرك شما را انكار مى‏ كنند ؛ و هيچ كس مانند [خداى] آگاه تو را [از حقايق] خبردار نمى‏ كند .«14» اى مردم ! شماييد نيازمندان به خدا ، و فقط خدا بى‏ نياز و ستوده است .«15» اگر بخواهد شما را از بين مى‏ برد و آفريده تازه ‏اى مى‏آورد .«16» و اين كار بر خدا دشوار نيست ،«17» و هيچ سنگين بارى بار گناه ديگرى را برنمى‏ دارد ، و اگر سنگين بارى دعوت كند كه از بارش بردارند ، چيزى از بار گناهش برداشته نمى ‏شود ، گرچه [دعوت شونده] از نزديكان و خويشان باشد . تو فقط كسانى را بيم مى‏ دهى كه در نهان از پروردگارشان مى ‏ترسند و نماز را برپا مى‏ دارند ؛ و هر كس [از آلودگى‏ها] پاك شود به سود خود پاك مى‏ شود ، و بازگشت فقط به سوى خداست .«18»

«436»

[امیر هانی]

وَمَا يَسْتَوِي الْأَعْمَىٰ وَالْبَصِيرُ ﴿١٩﴾ وَلَا الظُّلُمَاتُ وَلَا النُّورُ ﴿٢٠﴾ وَلَا الظِّلُّ وَلَا الْحَرُورُ ﴿٢١﴾ وَمَا يَسْتَوِي الْأَحْيَاءُ وَلَا الْأَمْوَاتُ ۚ إِنَّ اللَّهَ يُسْمِعُ مَنْ يَشَاءُ ۖ وَمَا أَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَنْ فِي الْقُبُورِ ﴿٢٢﴾ إِنْ أَنْتَ إِلَّا نَذِيرٌ ﴿٢٣﴾ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ بِالْحَقِّ بَشِيرًا وَنَذِيرًا ۚ وَإِنْ مِنْ أُمَّةٍ إِلَّا خَلَا فِيهَا نَذِيرٌ ﴿٢٤﴾ وَإِنْ يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ جَاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ وَبِالزُّبُرِ وَبِالْكِتَابِ الْمُنِيرِ ﴿٢٥﴾ ثُمَّ أَخَذْتُ الَّذِينَ كَفَرُوا ۖ فَكَيْفَ كَانَ نَكِيرِ ﴿٢٦﴾ أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجْنَا بِهِ ثَمَرَاتٍ مُخْتَلِفًا أَلْوَانُهَا ۚ وَمِنَ الْجِبَالِ جُدَدٌ بِيضٌ وَحُمْرٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوَانُهَا وَغَرَابِيبُ سُودٌ ﴿٢٧﴾ وَمِنَ النَّاسِ وَالدَّوَابِّ وَالْأَنْعَامِ مُخْتَلِفٌ أَلْوَانُهُ كَذَٰلِكَ ۗ إِنَّمَا يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمَاءُ ۗ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ غَفُورٌ ﴿٢٨﴾ إِنَّ الَّذِينَ يَتْلُونَ كِتَابَ اللَّهِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَأَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلَانِيَةً يَرْجُونَ تِجَارَةً لَنْ تَبُورَ ﴿٢٩﴾ لِيُوَفِّيَهُمْ أُجُورَهُمْ وَيَزِيدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ ۚ إِنَّهُ غَفُورٌ شَكُورٌ ﴿٣٠﴾

نابينا و بينا [كافر و مؤمن ،] يكسان نيستند ،«19» و نه تاريكى‏ ها و نه روشنايى ،«20» و نه سايه و نه باد گرم سوزان ،«21» و زندگان و مردگان هم يكسان نيستند . بى‏ ترديد خدا [دعوت حق را] به هر كس بخواهد مى ‏شنواند ؛ و تو نمى‏ توانى [دعوت حق را] به كسانى كه در قبرهايند بشنوانى .«22» تو فقط بيم دهنده ‏اى ،«23» يقيناً ما تو را در حالى كه مژده دهنده و هشدار دهنده‏ اى، برپايه حق و درستى فرستاديم ، و هيچ امتى نبوده مگر آنكه در ميان آنان بيم دهنده ‏اى گذشته است .«24» اگر تو را تكذيب مى ‏كنند [اندوهگين مباش] همانا كسانى هم كه پيش از اينان بودند [پيامبران را] تكذيب مى‏ كردند ، در حالى كه پيامبرانشان معجزه‏ هاى آشكار ، و نوشته‏ ها [يى مشتمل بر پند و موعظه و مناجات] و كتاب روشن [كه حاوى احكام و قوانين بود] براى آنان آوردند .«25» سپس كافران را [به سبب كفرشان به عذابى سخت] گرفتيم ؛ پس كيفر من چگونه بود ؟ !«26» آيا ندانسته ‏اى كه خدا از آسمان آبى نازل كرده است ، پس به وسيله آن ميوه‏ هايى كه رنگ‏هايش گوناگون است پديد آورده ‏ايم ، و در برخى از كوه‏ها راه‏هايى است به رنگ‏هاى مختلف : سپيد و سرخ و سياه پر رنگ ،«27» و نيز از انسان‏ها و جنبدگان و چهارپايان [مانند ميوه‏ ها و راه‏هاى كوهستانى] رنگ‏هاى گوناگون وجود دارد . از بندگان خدا فقط دانشمندان از او مى ‏ترسند ؛ يقيناً خدا تواناى شكست‏ ناپذير و بسيار آمرزنده است .«28» قطعاً كسانى [مانند على بن ابى طالب عليه‏السلام] كه همواره كتاب خدا را مى‏ خوانند و نماز را برپا مى‏ دارند و از آنچه روزى آنان كرده ‏ايم در نهان و آشكار انفاق مى ‏كنند ، تجارتى را اميد دارند كه هرگز كساد و بى سود نمى‏ شود .«29» [اين همه را انجام مى‏ دهند] تا [خدا] پاداششان را به طور كامل عطا كند و از فضلش بر آنان بيفزايد ؛ يقيناً او بسيار آمرزنده و عطا كننده پاداش فراوان در برابر عمل اندك است .«30»

«437»

[امیر هانی]

وَالَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ مِنَ الْكِتَابِ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَيْهِ ۗ إِنَّ اللَّهَ بِعِبَادِهِ لَخَبِيرٌ بَصِيرٌ ﴿٣١﴾ ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتَابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَا ۖ فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِنَفْسِهِ وَمِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَمِنْهُمْ سَابِقٌ بِالْخَيْرَاتِ بِإِذْنِ اللَّهِ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ ﴿٣٢﴾ جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَهَا يُحَلَّوْنَ فِيهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَلُؤْلُؤًا ۖ وَلِبَاسُهُمْ فِيهَا حَرِيرٌ ﴿٣٣﴾ وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ ۖ إِنَّ رَبَّنَا لَغَفُورٌ شَكُورٌ ﴿٣٤﴾ الَّذِي أَحَلَّنَا دَارَ الْمُقَامَةِ مِنْ فَضْلِهِ لَا يَمَسُّنَا فِيهَا نَصَبٌ وَلَا يَمَسُّنَا فِيهَا لُغُوبٌ ﴿٣٥﴾ وَالَّذِينَ كَفَرُوا لَهُمْ نَارُ جَهَنَّمَ لَا يُقْضَىٰ عَلَيْهِمْ فَيَمُوتُوا وَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمْ مِنْ عَذَابِهَا ۚ كَذَٰلِكَ نَجْزِي كُلَّ كَفُورٍ ﴿٣٦﴾ وَهُمْ يَصْطَرِخُونَ فِيهَا رَبَّنَا أَخْرِجْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا غَيْرَ الَّذِي كُنَّا نَعْمَلُ ۚ أَوَلَمْ نُعَمِّرْكُمْ مَا يَتَذَكَّرُ فِيهِ مَنْ تَذَكَّرَ وَجَاءَكُمُ النَّذِيرُ ۖ فَذُوقُوا فَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ نَصِيرٍ ﴿٣٧﴾ إِنَّ اللَّهَ عَالِمُ غَيْبِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ﴿٣٨﴾

آنچه از كتاب به تو وحى كرده‏ ايم ، همان حق است ، [و] تصديق كننده [كتاب‏هايى است كه] پيش از آن بوده است ؛ يقيناً خدا به بندگانش آگاه و بيناست .«31» سپس اين كتاب را به كسانى از بندگانمان كه برگزيديم به ميراث داديم ؛ پس برخى از آنان [در ترك عمل به كتاب] ستمكار بر خويش‏اند ، و برخى از آنان ميانه‏ رو ، و برخى از آنان به اذن خدا در كارهاى خير [بر ديگران] پيشى مى‏گيرند ، اين است آن فضل بزرگ .«32» ] پاداششان [بهشت‏هاى جاودانه ‏اى] است] كه در آنها درآيند ، در آنجا با دستبندهايى از طلا و مرواريد آرايش مى‏ شوند ، و لباسشان در آنجا حرير است .«33» مى‏ گويند : همه ستايش‏ها ويژه خداست كه اندوه را از ما برطرف كرد ؛ بى‏ ترديد پروردگارمان بسيارآمرزنده و عطا كننده پاداش فراوان در برابر عمل اندك است .«34» همان كه از فضلش ما را در اين سراى جاودان جاى داد ، كه در آن هيچ رنجى و هيچ سستى و افسردگى به ما نمى‏رسد .«35» براى كافران آتش دوزخ است ، نه فرمان مرگشان صادر مى ‏شود كه بميرند ، و نه عذاب از آنان سبك مى ‏شود ؛ اين‏گونه هر كفران كننده ‏اى را كيفر مى‏ دهيم .«36» و آنان در آنجا شيون و فرياد مى‏زنند : اى پروردگارمان ما را بيرون بياور تا كار شايسته غير آنچه انجام مى‏ داديم انجام دهيم . [مى‏ گويم :] آيا شما را چندان عمر نداديم كه هر كس مى‏ خواست در آن مقدار عمر متذكّر شود ، متذكّر مى ‏شد ؛ و [آيا] بيم دهنده ‏اى به سوى شما نيامد ؟ پس بچشيد كه براى ستمكاران هيچ ياورى نيست .«37» يقيناً خدا داناى غيب آسمان‏ها و زمين است و بى ‏ترديد به نيّات و اسرار سينه ‏ها آگاه است .«38»

«438»

[فاطمه]

هُوَ الَّذِي جَعَلَكُمْ خَلَائِفَ فِي الْأَرْضِ ۚ فَمَنْ كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهُ ۖ وَلَا يَزِيدُ الْكَافِرِينَ كُفْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ إِلَّا مَقْتًا ۖ وَلَا يَزِيدُ الْكَافِرِينَ كُفْرُهُمْ إِلَّا خَسَارًا ﴿٣٩﴾ قُلْ أَرَأَيْتُمْ شُرَكَاءَكُمُ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَرُونِي مَاذَا خَلَقُوا مِنَ الْأَرْضِ أَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِي السَّمَاوَاتِ أَمْ آتَيْنَاهُمْ كِتَابًا فَهُمْ عَلَىٰ بَيِّنَتٍ مِنْهُ ۚ بَلْ إِنْ يَعِدُ الظَّالِمُونَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا إِلَّا غُرُورًا ﴿٤٠﴾ إِنَّ اللَّهَ يُمْسِكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ أَنْ تَزُولَا ۚ وَلَئِنْ زَالَتَا إِنْ أَمْسَكَهُمَا مِنْ أَحَدٍ مِنْ بَعْدِهِ ۚ إِنَّهُ كَانَ حَلِيمًا غَفُورًا ﴿٤١﴾ وَأَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ لَئِنْ جَاءَهُمْ نَذِيرٌ لَيَكُونُنَّ أَهْدَىٰ مِنْ إِحْدَى الْأُمَمِ ۖ فَلَمَّا جَاءَهُمْ نَذِيرٌ مَا زَادَهُمْ إِلَّا نُفُورًا ﴿٤٢﴾ اسْتِكْبَارًا فِي الْأَرْضِ وَمَكْرَ السَّيِّئِ ۚ وَلَا يَحِيقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِ ۚ فَهَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا سُنَّتَ الْأَوَّلِينَ ۚ فَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَبْدِيلًا ۖ وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَحْوِيلًا ﴿٤٣﴾ أَوَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَكَانُوا أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً ۚ وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُعْجِزَهُ مِنْ شَيْءٍ فِي السَّمَاوَاتِ وَلَا فِي الْأَرْضِ ۚ إِنَّهُ كَانَ عَلِيمًا قَدِيرًا ﴿٤٤﴾



او كسى است كه شما را در زمين جانشينان [ديگران] قرار داد . پس كسى كه كافر شود كفرش به زيان خود اوست ، و كفر كافران نزد پروردگارشان جز دشمنى و خشم نمى ‏افزايد ، و كافران را كفرشان جز خسارت اضافه نمى‏ كند .«39» بگو : از [قدرت و تدبير] معبودانتان كه به جاى خدا مى‏پرستيد ، مرا خبر دهيد ، به من نشان دهيد كه چه چيزى از زمين را آفريده ‏اند يا اينكه شركتى [با خدا] در آفرينش آسمان‏ها دارند ، يا به آنان كتابى داده ‏ايم كه از آن [بر حقّانيّت اعتقاد و ادعاى خود] برهانى دارند ؟ [چنين نيست] بلكه ستمكاران يكديگر را جز از روى فريب وعده نمى‏دهند .«40» يقيناً خدا آسمان‏ها و زمين را از اينكه از جاى خود منحرف شوند [و فرو ريزند] نگه مى‏دارد . و اگر منحرف شوند هيچ كس بعد از او نمى‏تواند نگاهشان دارد ؛ مسلماً خدا همواره بردبار و بسيار آمرزنده است .«41» [مشركان [ با سخت‏ترين سوگندهايشان به خدا سوگند خوردند كه اگر بيم دهنده ‏اى به سوى آنان آيد هدايت يافته‏ ترين‏ها خواهند بود ، ولى چون] پيامبرى] بيم دهنده براى آنان آمد ، دعوت او آنان را جز نفرت و دورى از هدايت نيفزود .«42» اين نفرت به سبب گردن‏كشى و تكبّر آنان در زمين و نيرنگ زشتشان بود ؛ و نيرنگ زشت جز اهلش را احاطه نمى‏كند . آيا جز سنت [جارى شده در] پيشينيان را [كه هلاكتشان به سبب تكبّرشان بود] انتظار دارند ؟ آرى هرگز براى سنت خدا تبديلى نمى‏يابى ، و هرگز براى سنت خدا دگرگونى نخواهى يافت .«43» آيا در زمين گردش نكردند تا بنگرند سرانجام كسانى كه پيش از اينان زندگى مى‏كردند و از اينان نيرومندتر بودند چگونه شد ؟ و هيچ چيز در آسمان‏ها و زمين نيست كه بتواند خدا را عاجز كند [تا از دسترس قدرت او بيرون رود] ؛ زيرا او همواره دانا و تواناست .«44»


«439»

[فاطمه]

وَلَوْ يُؤَاخِذُ اللَّهُ النَّاسَ بِمَا كَسَبُوا مَا تَرَكَ عَلَىٰ ظَهْرِهَا مِنْ دَابَّةٍ وَلَٰكِنْ يُؤَخِّرُهُمْ إِلَىٰ أَجَلٍ مُسَمًّى ۖ فَإِذَا جَاءَ أَجَلُهُمْ فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِعِبَادِهِ بَصِيرًا ﴿٤٥﴾

ترتيبها 36 سوره يس آياتها 83 مكيه



يس ﴿١﴾ وَالْقُرْآنِ الْحَكِيمِ ﴿٢﴾ إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ ﴿٣﴾ عَلَىٰ صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ ﴿٤﴾ تَنْزِيلَ الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ ﴿٥﴾ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَا أُنْذِرَ آبَاؤُهُمْ فَهُمْ غَافِلُونَ ﴿٦﴾ لَقَدْ حَقَّ الْقَوْلُ عَلَىٰ أَكْثَرِهِمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿٧﴾ إِنَّا جَعَلْنَا فِي أَعْنَاقِهِمْ أَغْلَالًا فَهِيَ إِلَى الْأَذْقَانِ فَهُمْ مُقْمَحُونَ ﴿٨﴾ وَجَعَلْنَا مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّا وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَيْنَاهُمْ فَهُمْ لَا يُبْصِرُونَ ﴿٩﴾ وَسَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَأَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿١٠﴾ إِنَّمَا تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَخَشِيَ الرَّحْمَٰنَ بِالْغَيْبِ ۖ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَأَجْرٍ كَرِيمٍ ﴿١١﴾ إِنَّا نَحْنُ نُحْيِي الْمَوْتَىٰ وَنَكْتُبُ مَا قَدَّمُوا وَآثَارَهُمْ ۚ وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ فِي إِمَامٍ مُبِينٍ ﴿١٢﴾


اگر خدا مردم را به كيفر گناهانشان مجازات مى‏كرد ، هيچ جنبنده ‏اى را بر پشت زمين وا نمى‏گذاشت ؛ ولى آنان را تا سرآمدى معين مهلت مى‏دهد ، هنگامى كه اجلشان فرا رسد [آنان را در قيامت مجازات خواهد كرد] ؛ بى‏ترديد خدا [به احوال] بندگانش بيناست .«45»

شماره سوره 36 نام سوره يس تعداد آيات 83 مکي

به نام خدا كه رحمتش بى‏ اندازه است‏ و مهربانى‏ اش هميشگى.

يس«1» سوگند به قرآن كريم ،«2» بى‏ترديد تو از فرستادگانى ،«3» بر راهى مستقيم [قرار دارى . ] «4» [قرآن [نازل شده تواناى شكست‏ ناپذير و مهربان است .«5» تا مردمى را بيم دهى كه پدرانشان را بيم نداده ‏اند و به اين علت] از حقايق [ بى‏خبرند .«6» يقيناً فرمان عذاب بر بيشترشان ثابت شده است ، به اين سبب ايمان نمى‏آورند .«7» مسلماً ما غل‏هايى بر گردنشان نهاده ‏ايم كه تا چانه ‏هايشان قرار دارد به طورى كه سرهايشان بالا مانده است،«8» و از پيش رويشان حايلى و از پشت سرشان] نيز] حايلى قرار داده‏ ايم ، و به صورت فراگير ديدگانشان را فرو پوشانده ‏ايم ، به اين خاطر حقايق را نمى‏بينند ،«9» و براى آنان يكسان است چه بيمشان دهى يا بيمشان ندهى ، ايمان نمى‏آورند ،«10» بيم دادنت فقط براى كسى ثمربخش است كه از قرآن پيروى كند و در نهان از خداى رحمان بترسد ، پس او را به آمرزش و پاداشى باارزش مژده ده .«11» بى‏ترديد ما مردگان را زنده مى‏كنيم و آنچه را پيش فرستاده ‏اند و [خوبى‏ها و بدى‏هاى] بر جا مانده از ايشان را ثبت مى‏كنيم و همه چيز را در كتابى روشن [كه اصل همه كتاب‏هاست و آن لوح محفوظ است] برشمرده‏ ايم .«12»


«440»

[فاطمه]

وَاضْرِبْ لَهُمْ مَثَلًا أَصْحَابَ الْقَرْيَةِ إِذْ جَاءَهَا الْمُرْسَلُونَ ﴿١٣﴾ إِذْ أَرْسَلْنَا إِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوا إِنَّا إِلَيْكُمْ مُرْسَلُونَ ﴿١٤﴾ قَالُوا مَا أَنْتُمْ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنَا وَمَا أَنْزَلَ الرَّحْمَٰنُ مِنْ شَيْءٍ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا تَكْذِبُونَ ﴿١٥﴾ قَالُوا رَبُّنَا يَعْلَمُ إِنَّا إِلَيْكُمْ لَمُرْسَلُونَ ﴿١٦﴾ وَمَا عَلَيْنَا إِلَّا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ ﴿١٧﴾ قَالُوا إِنَّا تَطَيَّرْنَا بِكُمْ ۖ لَئِنْ لَمْ تَنْتَهُوا لَنَرْجُمَنَّكُمْ وَلَيَمَسَّنَّكُمْ مِنَّا عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿١٨﴾ قَالُوا طَائِرُكُمْ مَعَكُمْ ۚ أَئِنْ ذُكِّرْتُمْ ۚ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ مُسْرِفُونَ ﴿١٩﴾ وَجَاءَ مِنْ أَقْصَى الْمَدِينَةِ رَجُلٌ يَسْعَىٰ قَالَ يَا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ ﴿٢٠﴾ اتَّبِعُوا مَنْ لَا يَسْأَلُكُمْ أَجْرًا وَهُمْ مُهْتَدُونَ ﴿٢١﴾ وَمَا لِيَ لَا أَعْبُدُ الَّذِي فَطَرَنِي وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿٢٢﴾ أَأَتَّخِذُ مِنْ دُونِهِ آلِهَةً إِنْ يُرِدْنِ الرَّحْمَٰنُ بِضُرٍّ لَا تُغْنِ عَنِّي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئًا وَلَا يُنْقِذُونِ ﴿٢٣﴾ إِنِّي إِذًا لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ ﴿٢٤﴾ إِنِّي آمَنْتُ بِرَبِّكُمْ فَاسْمَعُونِ ﴿٢٥﴾ قِيلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ ۖ قَالَ يَا لَيْتَ قَوْمِي يَعْلَمُونَ ﴿٢٦﴾ بِمَا غَفَرَ لِي رَبِّي وَجَعَلَنِي مِنَ الْمُكْرَمِينَ ﴿٢٧﴾

براى آنان [كه با تو برخورد خصمانه دارند] اهل آن شهر را مثل بزن ، هنگامى كه پيامبران به آنجا آمدند ،«13» زمانى كه دو پيامبر را به سوى آنان فرستاديم ، ولى آن دو را انكار كردند و با پيامبر سومى آنان را تقويت كرديم ، پس [همگى] گفتند : ما را به سوى شما فرستاده ‏اند .«14» [اهل شهر] گفتند : شما جز بشرهايى مانند ما نيستيد و [خداى] رحمان هيچ چيزى نازل نكرده است ، شما فقط دروغ مى‏گوييد .«15» گفتند : پروردگارمان مى‏داند كه يقيناً ما به سوى شما فرستاده شده ‏ايم ،«16» و بر عهده ما جز رساندن آشكار [پيام وحى] نيست .«17» گفتند : همانا ما شما را به شومى و فال بد گرفته ‏ايم ، اگر [از دعوت خود] باز نايستيد ، قطعاً شما را سنگسار مى‏كنيم ، و از سوى ما شكنجه دردناكى به شما خواهد رسيد .«18» گفتند : شومى شما از خود شماست [و اين شومى نتيجه كفر و طغيان و گناه است ، شگفتا !] آيا اگر به شما تذكر دهند [آن تذكر سعادت بخش را به شومى و فال بد مى‏گيريد ؟ نه ، شومى از ما نيست] بلكه شما مردمى متجاوز و اسراف كار هستيد .«19» آنگاه از دورترين نقطه شهر مردى شتابان آمد ، گفت : اى قوم من ! از اين فرستادگان [خدا] پيروى كنيد ،«20» از كسانى پيروى كنيد كه پاداشى از شما نمى‏خواهند و آنان راه يافته‏ اند ،«21» و مرا چه شده كه [از روى يقين] كسى را نپرستم كه مرا آفريده و شما را به سوى او بازمى‏گردانند؟«22» آيا به جاى او معبودانى را برگزينم كه اگر [خداى] رحمان براى من آسيبى بخواهد نه شفاعتشان چيزى را از من دفع مى‏كند و نه مى‏توانند نجاتم دهند ؟ !«23» اگر چنين كنم ، بى‏ترديد در گمراهى آشكار خواهم بود .«24» [اى رسولان ! [ بى‏ترديد به پروردگار شما ايمان آورده ‏ام ؛ بنابراين از من بشنويد .«25» [سرانجام به دست آن مشركان شهيد شد ، و به او [گفته شد : به بهشت درآى . گفت : اى كاش قوم من آگاهى داشتند ،«26» كه پروردگارم مرا آمرزيد و از كرامت يافتگان قرارم داد .«27»


«441»

[فاطمه]

جزء بیست و سوم

وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَىٰ قَوْمِهِ مِنْ بَعْدِهِ مِنْ جُنْدٍ مِنَ السَّمَاءِ وَمَا كُنَّا مُنْزِلِينَ ﴿٢٨﴾ إِنْ كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ ﴿٢٩﴾ يَا حَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ ۚ مَا يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ﴿٣٠﴾ أَلَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِنَ الْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لَا يَرْجِعُونَ ﴿٣١﴾ وَإِنْ كُلٌّ لَمَّا جَمِيعٌ لَدَيْنَا مُحْضَرُونَ ﴿٣٢﴾ وَآيَةٌ لَهُمُ الْأَرْضُ الْمَيْتَةُ أَحْيَيْنَاهَا وَأَخْرَجْنَا مِنْهَا حَبًّا فَمِنْهُ يَأْكُلُونَ ﴿٣٣﴾ وَجَعَلْنَا فِيهَا جَنَّاتٍ مِنْ نَخِيلٍ وَأَعْنَابٍ وَفَجَّرْنَا فِيهَا مِنَ الْعُيُونِ ﴿٣٤﴾ لِيَأْكُلُوا مِنْ ثَمَرِهِ وَمَا عَمِلَتْهُ أَيْدِيهِمْ ۖ أَفَلَا يَشْكُرُونَ ﴿٣٥﴾ سُبْحَانَ الَّذِي خَلَقَ الْأَزْوَاجَ كُلَّهَا مِمَّا تُنْبِتُ الْأَرْضُ وَمِنْ أَنْفُسِهِمْ وَمِمَّا لَا يَعْلَمُونَ ﴿٣٦﴾ وَآيَةٌ لَهُمُ اللَّيْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ النَّهَارَ فَإِذَا هُمْ مُظْلِمُونَ ﴿٣٧﴾ وَالشَّمْسُ تَجْرِي لِمُسْتَقَرٍّ لَهَا ۚ ذَٰلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ ﴿٣٨﴾ وَالْقَمَرَ قَدَّرْنَاهُ مَنَازِلَ حَتَّىٰ عَادَ كَالْعُرْجُونِ الْقَدِيمِ ﴿٣٩﴾ لَا الشَّمْسُ يَنْبَغِي لَهَا أَنْ تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَلَا اللَّيْلُ سَابِقُ النَّهَارِ ۚ وَكُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ ﴿٤٠﴾



بعد از شهادت او هيچ سپاهى از آسمان بر] هلاكت] قومش نازل نكرديم ، و بر آن نبوده‏ ايم كه نازل كنيم .«28» [كيفرشان] جز يك فرياد مرگبار نبود كه ناگهان [پس از آن فرياد] همه بى‏حركت و خاموش شدند !«29» اى افسوس بر اين بندگان كه هيچ پيامبرى براى هدايتشان نمى‏آمد مگر اينكه او را مسخره مى‏كردند !«30» آيا [مشركان مكه] ندانسته ‏اند چه بسيار از اقوام پيش از آنان را [به سبب كفر و طغيانشان] هلاك كرديم كه آنان هرگز نزد اينان برنمى‏گردند ، [و در دنيا زندگى دوباره نمى‏يابند ، ] «31» و همه آنان [بدون استثنا محشور خواهند شد و] در قيامت نزد ما احضار مى‏شوند .«32» اين زمين مرده براى آنان نشانه ‏اى [آشكار بر اينكه ما مردگان را در قيامت زنده مى‏كنيم] مى‏باشد كه آن را زنده كرديم و از آن دانه بيرون مى‏آوريم كه از آن مى‏خورند ،«33» در آن بوستان‏هايى از درختان خرما و انگور قرار داديم ، و در آن از چشمه ‏هاى گوناگون روان ساختيم ، «34» تا از ميوه آن و آنچه دست‏هايشان به عمل مى‏آورد [مانند شيره ، كشمش ، شربت و . . .] بخورند ، آيا سپاس گزارى نمى‏كنند ؟«35» منزّه [از هر عيب و نقصى] است آنكه همه زوج‏ها را آفريد از آنچه زمين مى‏روياند و از وجود خودشان و از آنچه نمى‏دانند ،«36» و نشانه‏اى [از نشانه‏هاى قدرت و حكمت ما] براى آنها شب است كه [پوشش] روز را از آن برمى‏كنيم ، پس ناگاه آنان به تاريكى درآيند ،«37» و خورشيد [نيز براى آنان نشانه‏اى از قدرت ماست] كه همواره به سوى قرارگاهش حركت مى‏كند . اين اندازه‏ گيرى تواناى شكست ‏ناپذير و داناست ،«38» و براى ماه منزل‏هايى قرار داديم تا اينكه به صورت شاخه كهنه هلالى شكل و زرد رنگ خرما برگردد [و باز به تدريج بدر كامل شود ، ] «39» نه براى خورشيد اين توان هست كه به ماه برسد ، و نه شب از روز پيشى مى‏گيرد ، و هر كدام در مدارى شناورند .«40»


«442»