کلمات قصار نهج البلاغه

[دژدان]

کلمات قصار نهج البلاغه

[دژدان]

کلمات_قصار_نهج_البلاغه
شماره_440

قال عليه السلام : الْوِلاَيَاتُ مَضَامِيرُ الرِّجَالِ.

فرمودند: بسا خوابهاى شب كه تصميم‏ هاى روز را از بين برده.
(اشاره به اينكه‏ با گذشت‏ يك شب گاهى انسان تغيير عقيده میدهد.)

[دژدان]

کلمات_قصار_نهج_البلاغه
شماره_441

وقال عليه السلام : ما أَنْقَضَ النَّوْمَ لِعَزَائِمِ الْيَوْمِ

و فرمودند: پستهاى مهم، ميدان مسابقه و آزمايش مردانند.
(اينجاست كه كفايت‏ و استعداد و مديريت افراد آشكار می شود).

[دژدان]

کلمات_قصار_نهج_البلاغه
شماره_442

وقال عليه السلام : لَيْسَ بَلَدٌ بأَحَقَّ بِكَ مِنْ بَلَدٍ، خَيْرُ الْبِلاَدِ مَا حَمَلَكَ.

و فرمودند: هيچ شهرى براى تو شايسته تر از شهرى ديگر نيست. بهترين شهرها شهرى است كه تو را پذيرا شود(و وسائل پيشرفت تو را فراهم سازد).

[دژدان]

کلمات_قصار_نهج_البلاغه
شماره_443

وقال عليه السلام : وقد جاءه نعي الاَْشتر رحمه الله: مَالكٌ وَمَا مَالِكٌ! وَاللهِ لَوْ كَانَ جَبَلاً لَكَانَ فِنْداً،
[وَلَوْ كَانَ حَجَراً لَكَانَ صَلْداً،] لاَ يَرْتَقِيهِ الْحَافِرُ، وَلاَ يُوفِي عَلَيْهِالطَّائِرُ. الفند: المنفرد من الجبال.

هنگامى كه خبر شهادت‏ «مالك اشتر» رحمه الله به امام رسيد فرمود:
مالك، اما چه مالكى!
بخدا سوگند اگر كوه بود يكتا بود، و اگر سنگ بود سر-سخت و محكم بود, هيچ مركبى نمی توانست از كوهسار وجودش بالا رود و هيچ‏ پرنده‏ اى به اوج آن راه نمی يافت.

شريف رضى ره می فرمايد: «فند» به كوه تك و تنها گفته می شود.

[دژدان]

کلمات_قصار_نهج_البلاغه
شماره_444

وقال عليه السلام : قَلِيلٌ مَدُومٌ عَلَيْهِ خَيْرٌ مِنْ كَثِيرٍ مَمْلُولٍ مِنْهُ.

و فرمودند: كار كم اما مستمر و پر نشاط بهتر از كار بسيار و ملالت آور(و موقت‏ است.)

[دژدان]

کلمات_قصار_نهج_البلاغه
شماره_445

وقال عليه السلام : إذَا كَانَ في رَجُلٍ خَلَّةٌ رَائِعَةٌ فَانْتَظِرْ أَخَوَاتِهَا.

و فرمودند: هرگاه در انسانى خوى و خصلت‏ برازنده‏ اى باشد انتظار همانندهايش‏ را نيز داشته باشيد.

[دژدان]

کلمات_قصار_نهج_البلاغه
شماره_446

وقال عليه السلام لغالب بن صعصعة أبي الفرزدق، في كلام دار بينهما: مَا فَعَلَتْ إِبِلُكَ الْكثِيرَةُ؟ قال: ذَعْذَعَتْها الحُقُوقُ يا أميرالمؤمنين فَقال عليه السلام : ذَاكَ أَحْمَدُ سُبُلِهَا.

امام در سخنى كه بين او و غالب ابن صعصعة پدر «فرزدق‏» رد و بدل‏ شده چنين فرمود: شتران فراوانت چه شدند؟ عرض كرد اى امير مؤمنان!حقوق‏ واجب(زكات) آنها را پراكنده ساخت!
امام فرمود: اين بهترين راه مصرف‏ آنها بود.

كلمات پيچيده اين سخن را «ابن اثير» در «النهاية‏» ج 2 صفحه 162 تفسير كرده است.
«غالب ابن صعصعه‏» بر امام(ع) در ايام خلافتش وارد شد، غالب پير مردی با شخصيت‏ بود و فرزندش‏ «همام‏» كه‏ «فرزدق‏» لقب داشت و در آن زمان كم سن و سال بود همراه آورده بود، امام پرسيد كيستى؟
عرض كرد: من‏ «غالب‏» هستم.
فرمود: مالك شتران زياد؟
گفت آرى!
فرمود:
شترانت را چه كردى؟
پاسخ داد: پرداخت‏ حقوق آنها را متفرق ساخت!
فرمود: اين بهترين راه انفاق آنها بوده است, امام پرسيد اين غلام كيست؟
پاسخ داد: فرزندم!
فرمود: اسمش چيست؟
گفت: «همام‏»! و اضافه كرد به او سخنان پر مغز عرب و طريقه سرودن شعر آموخته‏ ام آنچنان كه نزديك است‏ شاعر خوبى شود. امام(ع)فرمود: اگر قرآن يادش داده بودى بهتر بود.
«فرزدق‏» می گويد:
اين حديث پيوسته در خاطرم بود، و خود را مقيد به حفظ قرآن كردم تا آن را كاملا حفظ نمودم.

[دژدان]

کلمات_قصار_نهج_البلاغه
شماره_447

وقال عليه السلام : مَنِ اتَّجَرَ بِغَيْرِ فِقْهٍ ارْتَطَمَ فِي الرِّبَا.

و فرمودند: آن كس كه بدون آگاهى(از احكام اسلام) به تجارت پردازد در ربا غوطه‏ ور خواهد شد.

[دژدان]

کلمات_قصار_نهج_البلاغه
شماره_448

وقال عليه السلام :مَنْ عَظَّمَ صِغَارَ الْمَصَائِبِ ابْتَلاَهُ اللهُ بِكِبَارِهَا.

و فرمودند: كسي كه مصائب كوچك را بزرگ شمارد خداوند او را به مصيبت های بزرگ مبتلا ميسازد.

[دژدان]

کلمات_قصار_نهج_البلاغه
شماره_449

وقال عليه السلام : مَنْ كَرُمَتْ عَلَيْهِ نَفْسُهُ هَانَتْ عَلَيْهِ شَهْوَتُهُ.

كسى كه براى خود شخصيت قائل است‏ شهواتش در پيش او خوار و ذليل خواهند بود.
(اشاره به اينكه تسليم هوا و هوس شدن شخصيت انسان را خرد می كند.)