کلمات قصار نهج البلاغه

[دژدان]

کلمات قصار نهج البلاغه

[دژدان]

کلمات_قصار_نهج_البلاغه
شماره_50

وقال عليه السلام :
قُلُوبُ الرِّجَالِ وَحْشِيَّةٌ، فَمَنْ تَأَلَّفَهَا أَقْبَلَتْ عَلَيْهِ.

دلهاى انسان‏ها همچون حيوانات وحشى است، هر كس از راه‏ محبت وارد شود با او الفت مى‏ گيرند.

[دژدان]

کلمات_قصار_نهج_البلاغه
شماره_51

وقال عليه السلام :
عَيْبُكَ مَسْتُورٌ مَا أَسْعَدَكَ جَدُّكَ

عيب تو پنهان است مادامى كه دنيا رو بسوى تو است.

[دژدان]

کلمات_قصار_نهج_البلاغه
شماره_52

وقال عليه السلام :
أَوْلَى النَّاسِ بِالْعَفْوِ أَقْدَرُهُمْ عَلَى الْعُقُوبَةِ.

شايسته‏ ترين مردم به عفو قادرترين مردم به مجازات است.

[دژدان]

کلمات_قصار_نهج_البلاغه
شماره_53

وقال عليه السلام :
السَّخَاءُ مَا كَانَ ابْتِدَاءً، فَأَمَّا مَا كَانَ عَنْ مَسْأَلَةِ فَحَيَاءٌ وَتَذَمُّمٌط .

سخاوت آن است كه ابتدائى(و بدون درخواست) باشد و اما آنچه‏ در برابر تقاضا داده مى‏ شود از روى حيا و براى دفع مذمت است.

[دژدان]

کلمات_قصار_نهج_البلاغه
شماره_54

وقال عليه السلام :
لاَ غِنَى كَالْعَقْلِ، وَلاَ فَقْرَ كَالْجَهْلِ، وَلاَ مِيرَاثَ كَالاَْدَبِ، وَلاَ ظَهِيرَ كَالْمُشَاوَرَةِ.

هيچ‏ «ثروتى‏» چون ‏«عقل‏» نيست.
هيچ‏ «فقرى‏» چون‏ «جهل‏» نيست.
هيچ ‏«ميراثى‏» چون‏ «ادب‏» نيست.
هيچ‏ «پشتيبانى‏» چون‏ «مشورت‏» نخواهد بود.

[دژدان]

کلمات_قصار_نهج_البلاغه
شماره_55

وقال عليه السلام :
الصَّبْرُ صَبْرَانِ: صَبْرٌ عَلَى مَا تَكْرَهُ، وَصَبْرٌ عَمَّا تُحِبُّ.

«صبر» بر دو گونه است:
صبر در انجام كار خوبى كه دوست ندارى.
و صبر بر ترك كار بدى كه دوست دارى.

[دژدان]

کلمات_قصار_نهج_البلاغه
شماره_56

وقال عليه السلام :
الْغِنَى فِي الْغُرْبَةِ وَطَنٌ، وَالْفَقْرُ فِي الْوَطَنِ غُرْبَةٌ.

«بي نيازى‏»در غربت‏«وطن‏»است.
«نيازمندى‏»در وطن‏«غربت‏»است(زيرا انسان بى‏ نياز هر كجا باشد وسائل برايش فراهم و افراد را مى‏ گيرند. ولى نيازمند اقوام و بستگان نيز رهايش مى‏ كنند).

[دژدان]

کلمات_قصار_نهج_البلاغه
شماره_57

وقال عليه السلام : الْقَنَاعَةُ مَالٌ لاَ يَنْفَدُ.

قناعت مالى است كه هرگز تمام نمى‏شود.

شريف رضى ميگويد:اين كلام از پيغمبر نيز نقل شده است.

[دژدان]

کلمات_قصار_نهج_البلاغه
شماره_58

وقال عليه السلام : الْمَالُ مَادَّةُ الشَّهَوَاتِ.

مال و ثروت ماده اصلى همه شهوات است.

[دژدان]

کلمات_قصار_نهج_البلاغه
شماره_59

وقال عليه السلام : مَنْ حَذَّرَكَ كَمَنْ بَشَّرَكَ.

كسى كه تو را بترساند(از چيزى كه خطرناك است)همچون كسى است‏ كه تو را بشارت مى‏ دهد(به چيزى كه مايه سرور و خوشحالى است).