چهره درخشان امام حسين عليه السلام

[گل مريم]

چهره هاى درخشان چهارده معصوم عليهم السلام
مؤلف : سيد عبدالله حسينى دشتى

خلاصه اى از زندگانى امام حسين عليه السلام

سومين امام معصوم در سوم شعبان سال چهارم هجرى در شهر مدينه ديده به جهان گشود.
او دومين ثمره پيوند مبارك حضرت اميرالمؤمنين على عليه السلام و حضرت فاطمه عليهاالسلام بود. امام حسين عليه السلام در دوران عمر خود به شجاعت و آزادگى و ايستادگى در برابر ظلم و ستم شهرت داشت .

امام حسين عليه السلام شش سال از دوران كودكى خود را در زمان جد بزرگوار خود سپرى كرد و پس از رحلت آن حضرت ، سى سال در كنار پدرش اميرمؤمنان على عليه السلام زندگى كرد و در حوادث مهم دوران خلافت ايشان به صورت فعال شركت داشت .

پس از شهادت اميرمؤمنان عليه السلام در سال 40 هجرى ، به مدت ده سال در كنار برادر بزرگ خود امام حسن عليه السلام حضور داشت و پس از شهادت امام حسن عليه السلام در سال 50 هجرى به مده ده سال ، در اوج قدرت معاويه ملعون بارها با وى پنجه درافكند و پس از مرگ وى نيز در برابر حكومت پسرش ‍ يزيد قيام كرد و در دهم محرم سال 61 هجرى در سرزمين كربلا به شهادت رسيد.(جنات الخلود.)

[گل مريم]

7 - امّ سلمه

الف ) روزى امام حسن و امام حسين عليهماالسلام در منزل من نزد رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلم بازى مى كردند.

جبرئيل نازل شد و گفت : اى محمّد صلّى الله عليه و آله و سلم امت تو بعد از تو اين پسرت را به قتل مى رسانند - و با دست خود به امام حسين عليه السلام اشاره كرد - رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلم گريه كرد و امام حسين عليه السلام را به سينه اش چسبانيد، سپس به من فرمود: "اين تربت پيش تو امانت است "
سپس آن را بوييد و فرمود: "عطر كربلاست"
و آنگاه فرمود: اى امّ سلمه ! وقتى كه ديدى اين تربت تبديل به خون شد بدان كه پسرم به قتل رسيده است .

امّ سلمه آن را در شيشه اى نهاد و هر روز بر آن مى نگريست و مى گفت : اى خاك روزى كه تو تبديل به خون شوى روزى بس غم افزا و پرماجرا خواهد بود.^{( تهذيب التهذيب ، ج 2، ص 347؛ معجم الكبير، طبرانى ، ج 3، ص 108، حديث 2817.)}


ب ) چون امام حسين عليه السلام به شهادت رسيد، طائفه جن در عزاى او گريستند و به جاى باران ، خون باريد.^{(ذخائر العقبى ، ص 150.)}

[گل مريم]

8 - محمّد بن يوسف زرندى حنفى

نماز و روزه و حج و عبادت امام حسين عليه السلام زياد بود،
او جوانمرد و بزرگوار بود و بيست و پنج بار پياده به زيارت خانه خدا رفت .^{(نظم درر السمطين ، ص 208. )}

[گل مريم]

9 - معاويه

حسين در نظر مردم از همه محبوب تر است .^{(تهذيب ابن عساكر، ج 4، ص 327.)}

[گل مريم]

10 - عبدالله بن عمرو بن العاص

عبدالله بن عمرو بن عاص در سايه كعبه نشسته بود و امام حسين عليه السلام را ديد كه مى آيد، همين كه چشمش به او افتاد،
چنين گفت :
امروز اين مرد محبوب ترين اهل زمين در نگاه اهل آسمان است .^{(تهذيب التهذيب ، ج 2، ص 300.)}

[گل مريم]

11 - جلال الدين مولوى

وى در "كليات شمس " اشاره هاى بسيارى به واقعه كربلا دارد، از آن جمله غزلى است لطيف كه طى آن به غصه ها و دردهاى خود رنگى عارفانه داده و چنين گفته است :

كجاييد اى شهيدان خدايى		بلاجويان دشت كربلايى
كجاييد اى سبك روحان عاشق		پرنده تر ز مرغان هوايى
كجاييد اى شهان آسمانى		بدانسته فلك را در كشايى

^{(كليات شمس ، ص 1017.)}

[گل مريم]

12 - عباس محمود عقاد

شجاعت امام حسين عليه السلام صفتى است كه از شخصى مانند امام حسين عليه السلام تعجب آور نيست ، زيرا شجاعت از او مثل ظهور طلا از معدن آن است ، يعنى امام حسين عليه السلام معدن شجاعت است و اين فضيلتى است كه آن را از پدران و نياكان به ارث برده و در فرزندان خود به ارث گذاشته است و او در جنگ هاى آفريقاى شمالى و طبرستان و قسطنطنيه شركت داشت ^{(شركت حضرت در جنگ هاى آفريقاى شمالى و طبرستان و قسطنطنيه در تاريخ به اثبات نرسيده است .)} و در رويدادهاى جمل و صفين نيز همراه پدرش حاضر بود.

البته در ميان فرزندان آدم كسى در شجاعت قلب و قوت روح به امام حسين عليه السلام - در مقايسه با آنچه او در كربلا بدان اقدام كرد - نمى رسد. و امام حسين عليه السلام در شجاعت روحى و جسمى ميان مردم ضرب المثل بود.

و براى او همين بس كه در طول صدها سال تاريخ دنيا، او همچنان شهيد، فرزند شهيد و پدر شهيدان باقى مانده است .^{( ابوالشهداء، ص 195 - 280.)}

[گل مريم]

13 - عطار نيشابورى

كيست حق را و پيغمبر را ولى		آن حسن سيرت ، حسين بن على
آفتاب آسمان را معرفت		آن محمّد صورت و حيدر صفت
نه فلك را تا ابد مخدوم بود		زآن كه او سلطان ده معصوم بود
قرة العين امام مجتبى		شاهد زهرا، شهيد كربلا
تشنه او را دشنه آغشته به خون		نيم كشته گشته سرگشته به خون
آن چنان سر، خود كه برّد بى دريغ		كآفتاب او درد آن شد زير ميغ
گيسوى او تا به خون آلوده شد		خون گردون از شفق پالوده شد
كى كنند اين كافران با اين همه		كو محمّد؟ كو على ؟ كو فاطمه ؟
صدهزاران جان پاك انبياء		صف زده بينم به خاك كربلا
در تموز كربلا تشنه جگر		سر بريدندش ، چه باشد زين بتر؟
با جگرگوشه ، پيغمبر اين كنند		وانگهى دعوى داد و دين كنند
كفر آيد هر كه اين را دين شمرد		قطع باد از بن زبانى كاين شمرد
هر كه در رويى چنين آورد تيغ		لعنتم از حق بدو آيد دريغ
كاشكى ، اى من سگ هندوى او		كمترين سگ بودمى در كوى او
يا در آن تشوير آبى گشتمى		در جگر او را شرابى گفتمى

^{(اشك خون ، ص 27.)}

[گل مريم]

14 - حافظ حسين كربلايى تبريزى

ولادت همايونش در مدينه روز سه شنبه سوم شعبان سنه چهارم هجرى و آن حضرت شش ماهه متولد شده و اين از خصائص ايشان و يحيى معصوم عليهماالسلام است ،
علماى اخبار ايراد نموده اند كه هنوز حضرت امام حسين عليه السلام در صغر سن بود كه جبرئيل عليه السلام حضرت رسالت را از وقوع شهادتش آگاه نمود و آن حضرت همواره از اين سبب ملول و محزون مى بود و در وقت وفات خواجه كونين ، سن شريف حضرت امام حسين عليه السلام به هفت سالگى رسيده بود و در وقت شهادت پدر بزرگوارش اءميرالمؤمنين على عليه السلام به 37 سالگى رسيده بود و مدت حيات آن حضرت 57 سال و 5 ماه بود و آنچه مشهور است و بر السنه و افواه خلائق مذكور، آن جناب در عاشر محرم الحرام روز جمعه سنه احدى و ستين (61) با هفتاد و دو تن از اقربا و احبا در صحراى كربلا به حكم يزيد بن معاويه و سعى عبيدالله بن زياد و عمر بن سعد و شمر بن ذى الجوشن شهيد گشت و هم در آن بيابان مدفون شد.

شعر:

در زلف چون كمندش اى دل مپيچ كانجا سرها بريده بينى بى جرم و بى جنايت از هر طرف كه رفتم جز وحشتم نيفزود زنهار از اين بيابان وين راه بى نهايت

و از امام باقر عليه السلام روايت است كه در وقت شهادت ، امام حسين عليه السلام را صد و بيست جراحت رسيده بود از نيزه و تير و شمشير، جمله در پيش روى بود كه پشت بر اعدا نگردانيده بود و آن روز كه وى را شهيد كردند، در شبانگاه آن روز سرخى در آسمان پيدا شد و آن تا به قيامت خواهد بود و در بيت المقدس هر سنگى را كه برداشتند، در زير آن خون تازه ديدند

و حضرت امام صادق عليه السلام فرموده : هر كه زيارت امام حسين عليه السلام كند و به حق وى عارف باشد، حق تعالى جاى وى را در عليين نويسد و همچنين فرمود كه :

گرداگرد روضه وى 70 هزار فرشته باشند، آشفته موى بر وى مى گريند تا روز قيامت .^{( روضات الجنات ، روضه هشتم ، ج 2، ص 414 - 422.)}

[گل مريم]

گوشه اى از فضايل امام حسين عليه السلام


1 - پيامبر صلّى الله عليه و آله و سلم فرموده است كه : من پدر اولاد فاطمه ام .




2 - حذيفه مى گويد: روزى حضرت رسول صلّى الله عليه و آله و سلم را ديدم كه دست امام حسين عليه السلام را گرفته بود مى فرمود:

اى مردم اين حسين بن على است ، او را بشناسيد! به آن خدايى كه جانم به دست قدرت اوست سوگند ياد مى كنم كه او در بهشت است و دوستان او در بهشتند و دوستان دوستان او در بهشتند.^{( امالى صدوق ، ص 478.)}



3 - حسن و حسين دو گل بوستان حضرت رسول صلّى الله عليه و آله و سلم هستند.^{(كامل الزيارات ، ص 52.)}

[گل مريم]

4 - جبرئيل سيب و به و انار بهشتى براى حضرت امام حسن و امام حسين عليه السلام فرود آورد و به آنها داد.^{(مناقب ابن شهرآشوب ، ج 3، ص 442.)}



5 - پروردگار به امام حسين عليه السلام جامه اى هديه داد كه پودش از پرهاى بال جبرئيل بود.^{(بحارالانوار، ج 43، ص 271)}




6 - سلمان فارسى رحمة الله مى فرمايد:

روزى حضرت امام حسين عليه السلام را ديدم كه در دامن جد خود حضرت رسول صلّى الله عليه و آله و سلم نشسته بود و او را مى بوسيد و مى فرمود:

تويى سيد و بزرگوار و پسر سيد و بزرگوار و پدر سادات و بزرگواران ، تويى امام ، پسر امام ، پدر امامان و پيشوايان ، تويى حجت خدا، پسر حجت خدا، پدر حجت هاى خداوند، نه حجت از صلب تو به وجود خواهد آمد كه حجت نهم قائم عليه السلام خواهد بود.^{(مناقب ابن شهرآشوب ، ج 4، ص 78.)}