روضه های اهل بیت علیه السلام

[مهاجر]

بسم الله الرحمن الرحیم






در این تایپیک قصد داریم نیت کنیم برای هر امامی و روضه ای را در این تایپیک بگذاریم
انشاالله قطره ی اشکی هم اگر ریخته شود ذخیره ی قبر و قیامتمان باشد
پس اگر در منزل روضه ی ماهیانه نمی توانیم داشته باشیم
در این تایپیک نذر می کنیم و روضه می گذاریم
و بعد از هر روضه به نیت بانی مجلس برای امواتش فاتحه می خوانیم
حاجتتون روا
اجرتان با سید الشهدا

[مهاجر]

سپس عرض کردم سلام اي پدر
سلام اي پدر اي مرا تاج سر

مرا مي دهيد اِذن تا با شما
شوم ملحق و آيم اندر کسا؟

پدر داد پاسخ به دختر چنين
سلام پدر بر تو اي نازنين

تويي دختر و پاره اي از تنم
کجا ديده و دل ز تو برکنم

بيا در برم اي عزيز پدر
که ام ابيهايي و خوش سيَر

چو زهرا مکين شد به زير کسا
کسا عزتي يافت بي انتها

محمد(ص)، علي(ع)، فاطمه(س) با حسن(ع)
حسين(ع) پنجمي شد در اين انجمن

[مهاجر]

چو رفتند اين پنج تن در کسا
کسا شد منور چو عرش خدا

رسول خدا از دو سوي کسا
سوي آسمان برد دست دعا

که يارب ز الطاف بي انتها
تو محظوظ کن اهل بيت مرا

هم اينان رعايت ز من مي کنند
هم اينها حمايت ز من مي کنند

بود لحم ابدانشان لحم من
بود خونشان خون من در بدن

اذيت کند هر که اين چار تن
اذيت نمودست بر جان من

گسي گر که غمگين کند حالشان
مرا کرده غمگين ز احوالشان

هر آنکس که جنگ است با اين چهار
مرا کرده با جنگ خودشان دچار

به صحم اگر صلح گيرند پيش
وگرنه شود خاطر من پريش

هر آن کو نمايد بر آنها ستيز
ستيزم به او موقع رستخيز

محبّ محبّان آنان منم
به خشم بدانديششان دشمنم

بود اهل بيت من اين چارتن
که روشن ز آنان بود چشم من

من از اين چهار؛ اين چهار از منند
که پاکيزه گفتار و دل روشنند

خدايا به برکات و غفران خود
رضاي خود و لطف و احسان خود

نما شامل حال اين چار تن
نظر کن خدايا ز رأفت به من

از آنها پليدي همي دور کن
دل و ديده شان را پر از نور کن

[مهاجر]

ندا آمد از درگه ذوالجلال
ز درگاه داننده ي لايزال

که اي ساکنان همه آسمان
همه آسمان ها و افرشتگان

نکردم من اين آسمان را به پا
نفرموده ام اين زمين را بنا

ندادم قمر را درخشندگي
ندادم به خورشيد رخشندگي

نکردم فلک را به گردش روان
نه درياي مواج و کشتي در آن

مگر از براي همين پنج تن
که باشند زير کساي يمن

سپس جبرئيل امين از خدا
بپرسيد از روي خوف و رجا

که هستند اين ها به زير کسا؟
جوابش چنين داد جلّ علا

کسا پايگاه رسالت بود
در آن اهل بيت نبوت بود

در اينجا بود فاطمه با پدر
هم او هست با شوهر و دو پسر

ز حق جبرئيل اين تمنا نمود
که آيد ز بالا به پايين فرود

پس از کسب رخصت ز حيِّ مبين
روان شد ز عرش خدا بر زمين

چو امد به نزد رسول خدا
چنين گفت با خاتم انبيا

خداوند عاليِّ اعلا سلام
رسانده سپس داده بر تو پيام

به عزّ و جلال و بزرگي خويش
تو را دوست دارم ز اندازه بيش

[مهاجر]

نفرموده ام خلق ارض و سما
ندادم به مه نور و خور را ضياء

فلک را و دريا و کشتي مگر
براي تو و آن چهار دگر

چو اذن است داخل شوم در کسا
کنون اذن و رخصت دهيدم شما؟

چنين گفت با جبرئيل امين
رسول خدا پيشواي مبين

بلي، اذن دادم که زير کسا
بيايي بَرَم اي امين خدا

سپس گفت با ذات خير الانام
براي تو آورده ام اين پيام

همين است و جز اين نباشد که رب
اراده چنين کرده اي منتخب

براي تو و اهل بيت شما
به مصداق فرمايش انّما*

پليدي بود دور از اين خاندان
به بيت تو پاکي بود جاودان

در اينجا لب از لب علي باز کرد
سخن هاي سنجيده آغاز کرد

چنين گفت مولا به خير البشر
که اي صاحب وحي و سرّ و خبر

خبر ده مرا؛ چيست راز خدا؟
از اين جمع بودن به زير کسا

چه فضل و شرافت بود بهر ما؟
بيان کن براي من اي رهنما

پيمبر چنين داد او را جواب
به آن کس که من را نمود انتخاب

فرستاد بهر نجات بشر
ز سوي خود آن خالق دادگر

به هر مجلسي از مجالس در آن
اگر در زمين باشد از پيروان

بود از محبّان و از شيعيان
شود ذکري از اين خبر در ميان

مگر رحمت از سوي حق بي گمان
به آنان شود نازل از آسمان

ملائيک در اطرافشان حلقه وار
بخواهند از درگه کردگار

ببخشد گناهانشان را خدا
به شادي بسازد ز همـشان جدا

قسم خورد مولا به پروردگار
به بيت خدا شيعه شد رستگار

پيمبر ز نو داد دادِ سخن
چنين گفت آن شاه با بوالحسن

قسم بر خدايي که از روي حق
مرا نيک بگزيد و بردم سبق

به هر مجلسي ذکر شد اين خبر
شود مجلس از لطف حق معتبر

همه پيروان و همه دوستان
که باشند مغموم اندر ميان

شود همّ و غم ِّ همه برطرف
بَدَل مي شود همّ و غم بر شعف

چو خواهد کسي حاجتي از خدا
در آن حلقه حاجات گردد روا

پس از مصطفي شير يزدان علي
که دل گردد از نام او منجلي

قسم خورد بر ذات پروردگار
که شد شيعه با اين خبر رستگار

سعادت به دنيا و عقبا به است
که تأييد آن با رَبِ کعبه است

مخور "پيروي" غم ز روز جزا
برو در پناه حديث کسا

((التماس دعا))

[مهاجر]

بسمالله الرحمن الرحیم

اللهم صل علی محمد و آل محمد

بانی روضه ی این جلسه بنده ی حقیر میباشم به نیت از جوان سیدی که دچار مشکل شده

ولذا متوسل به مادرش حضرت زهرا می شویم تا انشاالله گره از مشکلاتش باز شود

السلام علیک ایتها الصدیقه الشهیده

التماس دعا از همگی

.

گريز اول
على‏عليه السلام هر وقت وارد خانه مى‏شد و به زهراعليها السلام نگاه مى‏كرد، تمام غم و غصه‏هايش بر طرف مى‏شد. اگر بيرون خانه مردم به او سلام نمى‏كردند يا اگر اميرالمؤمنين سلام مى‏كرد و آن‏ها جواب نمى‏دادند، اگر غريب و تنها شده بود، اگر بيرون خانه يار و همدم و همزبانى نداشت؛اما وقتى وارد خانه مى‏شد با ديدن حضرت زهراعليها السلام و مهربانى و هم دردى ودلدارى‏هاى او آرامش مى‏يافت. آرى، هميشه ديدن زهراعليها السلام مايه‏ى آرامش اوبود؛ اما يك وقتى رسيد كه با ديدن حضرت فاطمه‏عليها السلام آه از نهاداميرالمؤمنين‏عليه السلام برخواست؛ صورت كبود است؛ پهلو شكسته است. با غسل حضرت زهراعليها السلام يكايك مصائب گذشته را مرور كرد؛ بازو ورم كرده است؛ سينه ضرب ديده است؛ يا اميرالمؤمنين‏عليه السلام! بدن حبيبت را با دلى شرحه شرحه غسل دادى.پهلو و سينه را شكسته يافتى، صورت و بازو را كبود ديدى؛ اما به هر حال بدن به ظاهرسالم بود؛ امّا زينب كبرى‏عليها السلام وقتى آمد مقابل بدن حبيبش، ديد بدن برادرقطعه قطعه است و سر در بدن ندارد. خم شد و لب‏هايش را بر رگ‏هاى بريده‏ى برادرگذاشت.
آهى كشيد از دل و با ديده‏ى پر آب
با بضعه‏ى رسول خدا كرد اين خطاب
مادر بيا كه بى كس و تنها حسين توست
تنها ميان لشكر اعدا حسين توست
مادر بيا ببين كه در اين دشت مرگ بار
بى يار و بى پناه و هم آوا حسين توست
اين پاره پاره تن كه فتاده به روى خاك
از تشنگى به حالت اغما حسين توست
اين نازنين بدن كه ندارد براى من
يك جاى بوسه درهمه اعضا حسين توست

گریزهای مداحی،محمدهادی میهن دوست،ص123.

گريز دوم

حضرت هيچ وقت چيزى ازامام على‏عليه السلام درخواست نمى‏كرد كه در توان او نباشد و شرمنده شود.فرمود:"اى ابوالحسن! از خداى خود شرم داشتم، چيزى از تو بخواهم و تو را به چيزى تكليف كنم كه قدرت آن را ندارى".* با تمام سختى‏ها و مشكلات و كم و زيادخانه‏اش مى‏ساخت و از نظر فكرى و روحى همفكر و مشوق اميرالمؤمنين‏عليه السلام بود.پشتوانه و تكيه گاهى براى ادامه‏ى مبارزات اميرالمؤمنين‏عليه السلام و درمانى براىرفع كوفتگى‏هاى جسم و جان او بود. چنان كه على‏عليه السلام درباره‏ى زهرامى‏فرمود: »وقتى به خانه مى‏آمدم و به زهرا نگاه مى‏كردم، تمام غم و اندوهم برطرف مى‏شد"*. هيچ گاه بارى بر دوش اميرالمؤمنين‏عليه السلام نمى‏گذاشت؛ بلكه باربردار و كمك كار او بود. ...
بى بى جان! تمام عمر كمك كار اميرالمؤمنين بوديد وبارى به دوش على‏عليه السلام نگذاشتيد؛ پس چطور دلتان آمد، تابوتتان را بر دوشاميرالمؤمنين بگذاريد؟ ديدن تابوت براى على كمر شكن است، چطور زير تابوت شما رابگيرد؟...
هر چه سختى ديده، با آن ساختى
درد را بر خويش، درمان ساختى
هر چه بار از دوش من برداشتى
جای آن، تابوت خود بگذاشتى

*.

* مناقب خوارزمى، ص256.

گريز سوم

اسماء! كمك كن.وقتى نماز على‏عليه السلام است. امشب اميرالمؤمنين‏عليه السلام بايد نماز بخواند.يا اميرالمؤمنين! غسل دادن را رها كن. وقت نماز آيات است. ...

- مگر چه خبر شده؟ زلزله آمده است يا خورشيد و ماه گرفته؟ نماز آيات براى چه؟ زهرا جان! تو بگو چه خبر شده است؟ چرا على بايد نمازآيات بخواند؟

الا لعنت الله علی القوم الظالمین
برای براورده شدن حاجات و آمرزش اموات
بخوانید فاتحه با صلوات

دعا برای جوان سید فراموش نشود

[فاطمه]

یا عبدالله بن حسین (ع)

بازویـش شـد سپرِ تیـغ و به لـب وا اُمّاه

یـازده سـاله چه مـردی شده مـاشاالله