مشاعره عاشورایی(مسابقه ای با جایزه)

[گل مريم]

سلام دوستان و بزرگواران شهر نورانی قرآن

در این تاپیک به مشاعره شعرهای عاشورایی و محرم میپردازیم. إن شاءالله

توجه: به سه نفر از دوستانی که در مشاعره شرکت فعالی داشته باشند در پایان ماه محرم به قید قرعه جایزه تعلق میگیرد.

[گل مريم]

از نگاه زینب کبری خجالت میکشید

او صدا میزد امان نامه گرفتم قوم و خویش

اوصدا میزد بیا... آقا خجالت میکشید

او صدا میزد که باجان خودت بازی نکن

حیدر کرببلا... اما خجالت میکشید

یوسف ام البنین با کوهی از شرمندگی

در کنار یوسف زهرا خجالت میکشید

هضم این مطلب برایش سخت بود - از بچه ها

تاغروب روز عاشورا خجالت میکشید

تشنه بود اما به روی خود نمی آورد - خب

هرچه باشد از غم فردا خجالت میکشید

بچه ها از تشنگی در خیمه لَه لَه میزدند

ساقی آب آور تنها خجالت میکشید

فکر وذکرش بود پیش طفل معصوم رباب

روزوشب با نغمه ی لالا... خجالت میکشید

هَمُّ غَمَّ اش بود تا آب آورد در خیمه ها

غصه اش این بود از مولا خجالت میکشید

***

مشک سویی دست سویی پیکرش سویی دگر

از صدای خنده ی اعدا خجالت میکشید

تا صدا زد "یا اخا ادرک اخا..." ، آقا رسید

اوخجل گردیده بود آنجا خجالت میکشید

علیرضا خاکساری

[صبور]

در دشت بلا قحطی ایمان شده است
هر دیو و ددی نماد انسان شده است!

مردان همه سر به نیزه ها بخشیدند
سالار زنان بی سرو سامان شده است

[گل مريم]

تو شمعی و گرمای تو پروانه پرور



مشکت به دوشت بود و اشکم را گرفتی
ماهی و از خورشید هم غم را گرفتی
بی شک یداللهی که پرچم را گرفتی
دادی دو دستت را دو عالم را گرفتی

[صبور]

یاد آور لحظه های دردند عمو

شبهای اسیری ام چه سردند عمو

دیشب سر نی فقط سرت را دیدم

آغوش تو را چه کار کردند عمو؟!

[گل مريم]

وقتی عطش مشام حرم را دچار کرد

آثار زخم را به جگر آشکار کرد

شیری گرفت در کف خود جان مشک را

اسبی دوید و صاحب خود را سوار کرد

آنقدر نافذ است نگاهش که با نگاه

هر کس که در مقابلش آمد شکار کرد

فریاد می کشید یکی در میان جمع

از دست چشم های تو باید فرار کرد

با نعره ی تو لرزه به جان ستم نشست

باید به این دلاوریت افتخار کرد

ناباورانه از سر بازو بریده شد

دستی که نهر علقمه را بی قرار کرد

پشتم شکست و ماه دچار خسوف شد

طوفان گرفت و روز مرا شام تار کرد

ای ماه من امید به خیمه رسیدنت

یک دشت را به راه تو چشم انتظار کرد

وقتی گرفت داغ تو جان رقیه را

دیگر نپرس با دل زینب چه کار کرد

در دست ها به جای النگو طناب شد

از گوش ها نصیب عدو گوشوار کرد

هادی ملک پور

[monir]

دل‌ها ز شرار غم کباب است
بر چرخ صدای «آب آب» است
در دست سکینه جـام خـالی
خجلت زده از علی رباب است
مظلوم حسین جان مظلوم حسین جان

[غزال رمیده]

تصویر سبز صورت او سرخ شد ولی
خندید لحظه ای که شد اماج نیزه ها

خنجر به روی حنجرش امد ولی سرش
رفت و نشست بر سر مواج نیزه ها

گودال نیست تخت سلیمان کربلاست
حالا که میشود سر او تاج نیزه ها

[غزال رمیده]

آب را گِل نکُنید

شاید از دور علمدارِ حسین
مشکِ طفلان بر دوش
زخم و خون بر اندام
می رِسَد تا که از این آب روان
پُر کُنَد مشکِ تهی
بِبَرَد جرعه یِ آبی برساند به حرم
تا علی اصغرِ بی شیرِ رباب
نَفَسَش تازه شَوَد
و بخوابد آرام

آب را گِل نکُنید

که عزیزانِ حسین
همگی خیره به راهند که ساقی آید
و به انگشتِ کَرَم
گره کورِ عطش بگشاید

آب را گِل نکُنید

که در این نزدیکی
عابدی تشنه لب و بیمارست
در تب و گریه اسیر
عمه اش این دو ، سه شب
تاسحر بیدارست

آب را گِل نکُنید

که بُوَد مهریه ی مادرشان
نه همین آب
که هر جایِ دگر رودی و نهری جاریست
مهر زهرای بتولست.
از اینست که من می گویم:

آب را گل نکنید
آب را گل نکنید . . .
یاسر قربانی

[گل مريم]

درخیمه صدای آب آب افتاددر سینه زینب اضطراب افتادیک دست میان راه آب افتادیک دست به عشق آفتاب افتادیکباره عمود آهنین امداز ماه قبیله ای نقاب افتاد

شاعر: سيد ميلاد حسيني

[غزال رمیده]

در چشم فرات عکس ماه افتاده است
یک هاله به رنگ اشک و آه افتاده است


آن دست بنازم که جلوتـر از پــــــــا
در راه وصال حق به راه افتاده است

سعید سلیمانپور