مشاعره عاشورایی(مسابقه ای با جایزه)

[گل مريم]

سلام دوستان و بزرگواران شهر نورانی قرآن

در این تاپیک به مشاعره شعرهای عاشورایی و محرم میپردازیم. إن شاءالله

توجه: به سه نفر از دوستانی که در مشاعره شرکت فعالی داشته باشند در پایان ماه محرم به قید قرعه جایزه تعلق میگیرد.

[غزال رمیده]

هست محرّم حرم اهل دل
باعث اندوه و غم اهل دل

سال اگر ماه محرّم نداشت
خلقت حق حضرت آدم نداشت

تعزیه گردان خدای ازل
کرد عزا را به شجاعت بدل


امیر عاملی

[گل مريم]

لبت حدیث کسا را به اشتباه انداخت

نگاهت آینه ها را به اشتباه انداخت

[غزال رمیده]

ترسم اینجا شمر ، شمشیرت زند
مثل اصغر ، حرمله تیرت زند

ترسم اینجا پیش چشم دخترت
دشمنت از تن جدا سازد سرت

[گل مريم]

تنها میان مردم بیعت فروش شهر
‏انبوه کینه دور و برش را گرفته بود
‏دلواپس غریبی امروز خود نبود
‏اما دلش به خاطر فردا گرفته بود
‏دیدی که از ارادت دیرینه ی حسین
‏یک کوفه زخم در بدنش جا گرفته بود؟
‏با سنگ پای بیعت او مهر می زدند
‏باور نکرد از همه امضا گرفته بود
‏این شهر خواب بود و ندانست قدر او
‏او شب برای مردمش احیا گرفته بود
جرمش چه بود؟ نسبت نزدیک با علی
‏أن شعله ها برای همین پاگرفته بود

[تسلیمی]

داد میزد: حسین آقا جان

راهِ خود کج نما کنون برگرد

تا نبیند به کربلا زینب

پیکرت رابه خاک وخون برگرد

[گل مريم]

در بارگاه قدس، كه جاى ملال نيست
سرهاى قدسيان، همه بر زانوى غم است
جن و ملك، بر آدميان، نوحه مى‏كنند
گويا، عزاى اشرف اولاد آدم است
خورشيد آسمان و زمين، نور مشرقين
پرورده ‏ى كنار رسول خدا، حسين

[ملکوت]

نقش پیکار تو، در صفحة تاریخ جهان
می‌درخشد، چو فروغ سحر از ساحل شب
پرتواش بر همه کس تابد و می‌آموزد
پایداری و وفاداری، در راه طلب

چهر رنگین شفق، می‌دهد از خون تو یاد
که ز جان، بر سر پیمان ازل ریخته شد
راست، چون منظرة تابلوی آزادی‌ست
که فروزنده به تالار شب آویخته شد

[گل مريم]

در دهانی که پر از خون شده ... بی هیچ خبر

نیزه ای آمده و ذکر خدایا افتاد

عرق مرگ نشسته است به پیشانی او

بر سر سینه کسی آمده با پا افتاد

[گل مريم]

در سوگ حسین سال ها می گرییم
در تاسوعا عاشورا می گرییم
او گریه کند به حال ما حق دارد
من در عجبم که ما چرا می گرییم

[غزال رمیده]

معرکه ماند و علمی بی‌سوار
ناله و فریاد غمی بی‌شمار

آب که از مشک اباالفضل ریخت
آینه از اشک اباالفضل ریخت

آینه‌ها جلوة ساقی شدند
هر چه شکستند ایاغی شدند

امیرعاملی