روايت شجاعت و کياست امام حسن مجتبي ( علیه السلام )

[صبور]

روايت شجاعت و کياست امام حسن مجتبي ( علیه السلام )

نويسنده: سيد جواد حسيني

پيشواي دوم جهان تشيع، اولين ثمره زندگي مشترک علي (ع) و فاطمه (ع) در نيمه ماه مبارک رمضان سال سوم هجري در «مدينة الرسول» ديده به جهان گشود. (1) وقتي خبر ولادت امام مجتبي به گوش پيامبر گرامي اسلام رسيد، شادي و خوشحالي در رخسار مبارک آن حضرت نمايان شد. مردم شادي کنان مي آمدند و به پيامبر (ص) و علي و زهرا (ع) تبريک مي گفتند، رسول خدا در گوش راستش اذان و در گوش چپش اقامه گفت. (2)
پيامبر اکرم (ص) در روز هفتم ولادت، گوسفندي را عقيقه (و قرباني) کرد و در هنگام کشتن گوسفند، اين دعا را خواند: «؛بسم الله، [اين] عقيقه اي است از جانب حسن، خدايا! استخوان عقيقه در مقابل استخوان حسن، و گوشتش در برابر گوشت او. خدايا! عقيقه را وسيله حفظ محمد و آل محمد قرار ده». (3)
سپس پيامبر اکرم (ص) موهاي سر او را تراشيد و فاطمه زهرا (ع) هم وزن آن به مستمندان «درهم» نقره سکه دار انفاق نمود. (4) از اين تاريخ آيين عقيقه و صدقه به وزن سر نوزاد مرسوم شد بنا به گفته مرحوم سيد محسن امين در کتاب امام حسن و امام حسين (ع) مراحل مختلف زندگي امام حسن (ع) را مي توان به اين صورت بيان کرد. هفت سال و شش ماه در زمان جدش رسول الله (ص) سي سال تا شهادت پدر بزرگوارش، شش ماه و پنج روز حکومت ظاهري تا صلح با معاويه، نه سال و نه ماه و سيزده روز از هنگام صلح تا شهادت در سال 50 هجري با توطئه معاويه بر اثر مسموميت در سن 48 سالگي به درجه شهادت رسيد و در قبرستان «بقيع» در مدينه مدفون گشت.