واژه ‏شناسى‏ در آیات حجاب

[گل مريم]

بسم الله الرحمن الرحیم


كلماتى در آيات حجاب و نصوص مربوط به پوشش به كار گرفته شده است كه بازشناسى دقيق آنها بى ‏گمان به روشن شدن آيات كمك شايانى خواهد كرد.
از اين رو ابتدا به بررسى اين واژه‏ه ا مى‏پردازيم و سعى مى‏كنيم مفهوم دقيق آنها را در پرتو آگاهيهاى عرضه شده در معجم‏ها بازشناسيم.


زينت‏


از جمله واژه‏ه ايى كه در آيات حجاب بكار رفته و بازشناسى دقيق مفهوم و مصداق آن در تعيين حدود پوشش، نقش اساسى دارد واژه زينت است. زينت بى‏ گمان به معناى زيبايى است در مقابل شين به معناى زشتى، و ننگ و رسوائى.

آنچه بايد با تفحص در اقوال لغويان بدان رسيد، اين است كه: زينت زيبائى به نحو مطلق يا زيبائى خاصى است مثلا زيبائى طبيعى يا...

اينك از كهن‏ ترين متن لغوى شروع مى‏كنيم:

خليل بن احمد فراهيدى مى‏گويد:

الزين نقيض الشين... و الزينة، جامع لكل ما يتزين به.

زيبائى نقيض زشتى است... و زينت هر آنچه را كه بواسطه آن آراسته شود در بر دارد( العين، ج 7، ص 387 ).

سخن وى نشانگر آن است كه زينت مطلق زيبايى و آرايه است، هر آنچه با آن آراسته مى ‏شود و تزيين مى‏ گردد.

احمد بن فارس، معناى اصلى آن را نيكوئى و زيبائى دانسته مى‏ نويسد:
زينت دال بر نيكوئى هر چيز است در مقابل آن زشتى قرار دارد وقتى به زمين گفته مى ‏شود مزين شده كه بواسطه گياهانش به گونه ‏اى آراسته شده باشد( معجم مقاييس اللغه، ج/ 3، ص 41. ).