روشنى عالم از نور حضرت زهرا (س)

[گل مريم]

بسم الله الرحمن الرحیم


ابن ‏مسعود نقل مى‏كند كه، ديدم على بن ابى‏طالب عليه‏ السلام را كه مشغول نماز است و در ركوع و سجودش مى ‏گويد: «اللهم بحق محمد صلى اللَّه عليه و آله و سلم عبدك، اغفر للخاطئين من شيعتى»
پروردگارا، به حق بنده‏ ى مقربت محمد صلى اللَّه عليه و آله و سلم خطاكاران از شيعيان مرا ببخش.


از نزد او خارج شدم و به محضر رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم شرفياب شدم. ايشان را در حال نماز يافتم. ديدم كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم در نماز خود مى‏ گويد:

«اللهم بحق على عليه‏السلام عبدك اغفر للخاطئين من امتى»
خداوندا، خطاكاران از امت مرا، بحق على عليه‏السلام بنده‏ ى مقربت ببخش.


از آنچه ديده بودم، در من وحشت و ترديد بزرگى ايجاد شد. وقتى نماز رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم به پايان رسيد، خطاب به من فرمودند:
اى پسر مسعود، آيا كافر شدى بعد از آنكه ايمان آورده بودى؟
عرض كردم، ابداً چنين نيست يا رسول‏ اللَّه، بلكه ديدم على عليه ‏السلام را كه خداوند را به حق شما طلب مى‏ كرد و شما را ديدم كه خدا را به حق على عليه ‏السلام مى‏ خوانديد. پس ترديد كردم كه كداميك از شما نزد خداى عزوجل برتريد.


پيامبر صلى اللَّه عليه و آله و سلم فرمودند: اى پسر مسعود، بنشين.
پس من در مقابل، رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم نشستم.