امام حسين عليه السلام و تربيت فرزند

[گل مريم]

تـربـيت صحـيح فرزندان از ضرورى تـرين وظايف والدين بـه شـمار مى آيد. انجـام دادن اين وظيفـه مهم, حـسـاس و ظريف بـدون تـكيه برديدگاههاى صاحب نظران آگاه و مطمئن ممكن نيست.
ما معتقديم كه معصومان(عليهم السلام)در همه ابعاد هدايتى و تـربـيتـى الگوهايى كامل و مطمئن بـه شمار مى آيند و تـكيه بـرديدگاهها و رفتـارهاى تربيتى آنان در مسير تحقق وظيفه خطير تربيت فرزندان, بهترين ره توشه است.
معصومان( عليهم السلام)همه نور واحد بـوده, هدف مشترك داشتند; ولى به اقتضاى گوناگونى موقعيتها در سيره تربـيتى آنان ديدگاهها و رفتارهاى تـربـيتـى گوناگون بـه چشم مى خورد. كنار هم نهادن مجموعه ديدگاهها و رفتارهاى تربـيتى آنان الگويى كامل از نظام تربيتى اسلام عرضه مى كند.

در ميان معصومان(عليهم السلام)امام حسين(ع)از موقعيت ويژه اى برخوردار است و اين موقعيت به زندگى و سيره تربـيتـى آن حضرت بـرجستـگى خاصى بـخشيده است.
اين مقاله بـرآن است تا نكاتى از سيره تربـيتى آن حضرت را در دو بخش ارائه كند.

بخش اول برخى نكات تربيتى است كه تا پيش از حادثه كربـلا تحقق يافته و به ما رسيده است و بخش دوم نگاهى مستقل بـه حادثه عظيم كربلا و بيان نكات تربـيتى آن.
ذكر اين نكته مفيد مى نمايد كه از بـخش پـايانى عمر شريف حضرت يعنى زمان تـحقق حادثـه كربـلا نكات تربيتى بيشتـرى در دستـرس داريم. سبـب اين امر دو چيز مى تـواند باشد:

نخست آنكه حـادثـه كربـلا بـه خـاطر بـى نظير بـودن آن بـيش از سـاير حـوادث مورد تـوجـه سـيره نويسـان و مورخـان واقـع گرديد و بنابراين, اسناد بيشترى از آن در دسترس است كه مى توان از لابـلاى آن نكات تربيتـى بـيشتـرى كشف كرد;
و ديگر آنكه در اين مقطع از عمر شريف حـضرت, فرزندان و اهل بـيت او بـه طور مسـتـقيم همراهش بودند و در نتيجه زمينه بروز نكات تربـيتى بـيشترى فراهم بـوده است;
و شايد اين امر, يكى از اسـرار پـافشارى امام بـر حـضور اهل بـيت در كربـلا بـوده است.

از اين رو, شايسته است پـژوهشگران عرصه تربيت اسلامى فرصت را غنيمت شمرده, حادثه كربلا را بـاتوجهى عميق تر از منظر تربـيت بـنگرند و نكات تربـيتى سودمندى را از آن استخراج كنند.