فَتَلَقَّىٰ آدَمُ مِن رَّبِّهِ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ ۚ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ﴿٣٧﴾
فَتَلَقَّىٰ= (ف) حرف عاطفه؛ (تَلَقَّىٰ) فعل مضارع مرفوع، مفرد مذکر غایب، (ل ق ی) معتل ناقص یایی، ثلاثی مزید باب تفعل، معلوم، متعدی، تَلَقََّىُ(اعلال قلب)
تَلَقَّىٰ
آدَمُ =اسم علم و فاعل و مرفوع
مِن رَّبِّهِ = حرف جاره + اسم مجرور + ه ضمیر متصل و مضاف الیه محلا مجرور متعلق به فتلقی
كَلِمَاتٍ = اسم جمع مونث و مفعول و محلا منصوب
فَتَابَ =(ف) حرف عاطفه، فعل ماضی مفرد مذکر غایب، (ت و ب) معتل اجوف واوی، ثلاثی مجرد، معلوم، لازم
تَوَبَ(اعلال قلب)
تَابَ+ فاعل هو مستتر
عَلَيْهِ ۚ= جارو مجرور ایضا و متعلق به تاب
إِنَّهُ= مشبه بالفعل + ه ضمیر متصل و اسم ان و محلا منصوب
هُوَ =ضمیر فصل و عماد
التَّوَّابُ= صیغه مبالغه و خبر ان و مرفوع
الرَّحِيمُ= ضیغه مبالغه و خبر دوم ان و مرفوع



آیه 37 البقره( تجزیه و ترکیب)

(اعلال قلب)
نقل قول


شبکه های اجتماعی
لینک های مهم
درباره ما
پست الکترونیکی مدیریت سایت : info@shahrequran.ir