سلام قرآن دوستان عزیز قبول باشه عبادات شما عزیزان. امروز نهمین روز از ماه مبارک رمضان هست.
و ادامه آیات سوره بقره را شروع می کنیم.
إِنَّ الَّذِینَ كَفَرُوا سَوَاءٌ عَلَیْهِمْ أَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لَا یُؤْمِنُونَ ﴿٦﴾ همانا کسانی که کفر ورزیدند یکسان است بر ایشان، چه بیــم دهی ایشان را یا بیم ندهی ایشان را، ایمان نمی آورند.
ببینیم چه نکاتی در این آیه وجود دارد.
(إنَّ) از حروف مشبهة بالفعل هست و (الذین) که اسم موصوله در محل نصب قرار دارد و اسم (إنَّ) میشود. و خبرش مرفوع و (سواءٌ) هست. در اینجا (کفروا) خبر (إنَّ) نمیشود. چون صله هست و محلی از اعراب ندارد و نقش نمیپذیرد.
و (علیهم) جارو مجرور متعلِّق هست به (سواءٌ) مصدر.
(أَ) همزه استفهام هست و میتوان به معنای چه ترجمه کرد.
(أم) حرف عطف هست. عطف به همزه استفهام
خَتَمَ اللَّـهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ وَعَلَىٰ سَمْعِهِمْ ۖ وَعَلَىٰ أَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِیمٌ ﴿٧﴾ مـهر زد خدا بر دل ها و بر گوش هایشان و بر چشمانشان پرده ایست. و برای ایشان رنج خیلی بزرگی است.
توضیح در مورد واژه های این آیه:
«ختم» مانند «طبع»، به معناى «مهر نهادن» است. ختم هر چيز، پايان آن است، و ختم كتاب يعنى تمام كردن آن. مهر را نيز به همين دليل «خاتم» مى گويند.
واژه «سمع» گرچه مفرد آمده، منظور از آن دستگاه شنوايى است و به اين دليل مفرد آمده كه مصدر است؛ و ممكن است با حذف مضاف باشد، يعنى «مواضع سمعهم»؛ يا بدان جهت كه مضاف اليه جمع است، مفرد هم معناى جمع مى دهد. در ادبيات عرب، نظير اين مورد، بسيار است.
«غشاوه» بر وزن «عمامه»، به معناى «پرده و پوشش» است.
«قلب» در لغت به مفهوم «وارونه شدن» آمده است؛ و از آنجا كه قلب انسان همواره با دريافتها و انديشه هاى گوناگون، دگرگون مى شود، اين واژه را درمورد آن بكار مى برند.
گاهی این سؤال پیش می آید که:
چرا در ميان همه اعضا و اندامها، تنها از گوش و چشم و قلب نام برده شده است؟
پاسخ: بدان دليل كه اين اعضا يا بسان قلب، خود فرودگاه دانش و آگاهى اند و يا همانند چشم و گوش، ابزار مهمّ شناخت و فراگيرى اند.1
خب در این آیه (علی ابصارهم غشاوة) جمله اسمیه هست و (علی ابصارهم) خبر مقدم و (غشاوةٌ) مبتدای مؤخر.
توضیحی کوتاه در مورد مبتدا و خبر
همانطور که میدونید، مبتدا یک کلمه هست و مفرده (مفرد در مقابل جمله ولی میتونه مثنی و یا جمع باشد.)هست و اول جمله می آید و علامت آن مرفوع و خبر توضیحی است که برای مبتدا می آید و ممکنه یک کلمه، یک جمله(اسمیه یا فعلیه) و یا شبه جمله(جارو مجرور یا ظرف) باشد و علامت آن نیز مرفوع هست.
که گاهی اوقات مثل این جمله خبر ابتدا و مبتدا بعد خبر می آید.
1) مجمع البیان
نقل قول
شبکه های اجتماعی
لینک های مهم
درباره ما
پست الکترونیکی مدیریت سایت : info@shahrequran.ir