دانش امام باقر علیه السلام

[گل مريم]

دانش امام باقر عليه السلام نيز همانند ديگر امامان از سر چشمه‏ ى وحى بود،آنان آموزگارى نداشتند و در مكتب بشرى درس نخوانده بودند،«جابر بن عبد الله‏»نزد امام باقر (ع) مى ‏آمد و از آنحضرت دانش فرا مى ‏گرفت و به آن گرامى مكرر عرض مى‏ كرد:

اى شكافنده‏ ى علوم! گواهى مى‏ دهم تو در كودكى از دانشى خدا داد برخوردارى ^{(علل الشرايع شيخ صدوق ج 1 ص 222 چاپ قم )} .


«عبد الله بن عطاء مكى‏»مى ‏گفت:هرگز دانشمندان را نزد كسى چنان حقير و كوچك نيافتم كه نزد امام باقر عليه السلام،

«حكم بن عتيبه‏»كه در چشم مردمان جايگاه علمى والايى داشت در پيشگاه امام باقر چونان كودكى در برابر آموزگار بود ^{(ارشاد شيخ مفيد ص 246 چاپ آخوندى )} .


شخصيت آسمانى و شكوه علمى امام باقر (ع) چنان خيره كننده بود كه‏«جابر بن يزيد جعفى‏»به هنگام روايت از آن گرامى مى‏ گفت:
«وصى اوصياء و وارث علوم انبياء محمد بن على بن الحسين مرا چنين روايت كرد...» ^{(ارشاد شيخ مفيد ص 246 چاپ آخوندى )}


مردى از«عبد الله عمر»مساله ا‏يى پرسيد و او در پاسخ درماند،به سئوال كننده امام باقر را نشان داد و گفت: از اين كودك بپرس و مرا نيز از پاسخ او آگاه ساز.
آن مرد از امام پرسيد و پاسخى قانع كننده شنيد و براى‏«عبد الله عمر»بازگو كرد،عبد الله گفت:اينان خاندانى هستند كه دانششان خداداد است ^{(مناقب ابن شهر آشوب ج 3 ص 329 چاپ نجف )} .