«خدا ! مگه تو بابا نداری؟ چرا بابای منو گرفتی؟»

[ملکوت]

یادی از سردار شهید محمد حسین باقرزاده






نقل قول:

آرزو دارم دست و پاهايم قطع شود کربلا را ببينم بعد شهيد شوم./ پروردگارا زیبا ترین شکل معامله با خودت را نصیبم گردان. /بعد از شهادتم به همسرم بگوئیدكه مردانه جنگيدم وكشته شدم

رزمندگان شمال/این نوشته ها افسانه نیست ،بلکه قسمتی از تاریخ است ،تاریخی در همین نزدیکی در کنار ما شاید ،همسایه ما کوچه ومحله ها مان ،همانها که غبار فراموشی مظلومانه آنها را از قلوب پاک دهه پنجاه و شصتی مردم ما می زداید ،ابر فراموشی و وادادگی مطامع دنیائی ،اما قلم کاغذ ودفتر و همه ی اشیاء این عالم ،آنها را ازیاد نخواهند برد ،روزی که ما برای دنیا جان خواهیم داد ،مردانی بودند که برای حکومت قرآن وپرستش خداوند برروی کره خاکی جان خود را هدیه پیشگاه الهی کردند مردانی همچون سردار باقرزاده که چشم بروی هر آنچه تعلق بود بست و به آسمان پرکشید ،از همین کوچه پس کوچه های شهرمان ،همین نزدیکی.
روایتی از حیات این مرد آسمانی در سالروز شهادتش تقدیم مخاطبان می شود: