ترجمه و شرح (و بعض حملته في فلكک و نجيته و من امن معه من الهلکه برحمتک)

[ملکوت]

---

ترجمه و شرح دعاي ندبه (3)

(و بعضي را هم (چون حضرت نوح عليه السلام) در کشتي خود،
او و کساني که با او ايمان آوردند، نشاندي و به وسيله ي رحمت خود نجاتشان دادي).

شرح- حضرت نوح عليه السلام طبق آيه ي قرآن که مي فرمايد: «... فلبث فيهم الف سنة الا خمسين عاما...»- عنکبوت آيه ي 14- يعني: نهصد و پنجاه سال در ميان قوم خود بوده، و به تبليغ و ارشاد مشغول بوده است، و در اين مدت فقط عده کمي به او ايمان آوردند. که مي فرمايد: «... و ما آمن معه الا قليل»- هود آيه ي 40- و چون نوح پيغمبر از ايمان و هدايت آنان مأيوس گشت، و آنان در شرک و گمراهي خود باقي بودند. و ديگران را هم گمراه مي کردند. عاقبت درباره آنان نفرين کرد.

در کتاب کافي از حضرت امام محمد باقر عليه السلام روايت شده که فرمود: «نوح پيغمبر 950 سال ميان قوم خود به طور نهان و آشکار آنان را دعوت به حق مي کرد، و چون دعوت او را قبول نکردند، و سرکشي کردند، حضرت نوح هم از خدا ياري خواست و گفت: «... اني مغلوب فانتصر»- سوره ي قمر آيه ي 10- (من مغلوب و شکست خورده ام از تو ياري مي خواهم). خداوند عزوجل هم به او وحي فرمود و گفت: «... انه لن يومن من قومک الا من قد آمن...»- سوره ي هود آيه ي 36-

(غير از آناني که به تو ايمان آوردند کس ديگري از قوم تو هرگز ايمان نخواهد آورد) آنگاه نوح عليه السلام چنين گفت: «رب لا تذر علي الارض من الکافرين ديارا * انک ان تذرهم يضلوا عبادک و لا يلدوا الا فاجرا کفارا»- نوح آيات 26 و 27- (و نوح گفت پروردگارا از اين کافران کسي را بر روي زمين باقي مگذار، که اگر از آنان کسي را باقي گذاري، بندگانت را گمراه مي کنند. و فرزندي هم جز بدکار و کفار از آنان متولد نمي شود).

در مجلد 5 بحار ص 88 (1) از أبي الصلت هروي نقل شده که گويد: از حضرت رضا عليه السلام پرسيدم: «چرا خداوند عزوجل در زمان نوح عليه السلام همه را غرق کرد، در صورتي که در ميان ايشان اطفال و کساني بودند که گناهکار نبودند؟ آن حضرت در جواب فرمود: اطفال در ميانشان نبود، چون خداوند حدود چهل سال آنان را عقيم کرده بود، و نسلشان منقطع شده بود. و خداوند با عذاب خود کسي را که گناه نکرده، هلاک نمي کند. و اما آنان را بواسطه تکذيبشان به پيغمبر خدا غرق نمود. و سايرين را هم به جهت سکوتشان و راضي بودن به تکذيب مکذبين غرق نمود. و هر کس بعمل کسي راضي باشد و سکوت کند هر چند حاضر هم نباشد، همانند شخص حاضر و انجام دهنده عمل است».