مادر ! مشهد كجاست؟

[ملکوت]

نام شفا يافته: زهره رضائيان
سن 6 ساله – از بندر امام خميني
نوع بيماري: سرطان خون ALL

دختر، بر بالاي امواج دستها به پرواز درآمده بود، گويي مثل مرغكي بر امواج بر تلاطم درياه زنان هلهله ميكشيدند و مردان با چشمان بارانيشان، دختر را در نگاه داشتند، آسمان آبيتر از هميشه بود، آبيتر از دريا.
پرنده از بالاي سرش گذشت و خود را آرام به دريا زد. خورشياد در امواجي دورتر فرو ميرفت، و خونش سينه صاف دريا را سرخ كرده بود. پرنده با ماهي كوچكي به منقار، از موج بالا آمد، و در سرخي غروب پركشيد و دختر نشسته بر ساحل همه اين تصاوير را ديد. موجي تا زانوانش را به آغوش برد؛ به خود آمد و از جا برخاست. خورشيد در دريا غرق شده بود كه او شتابان به سوي منزل دويد. زن چاي را جلوي مرد گذاشت و پرسيد:
دكترا چي گفتن؟
مرد نگاه خستهاش را به زن دوخت و گفت:
بايد ببريمش آزمايش.


زن، گوشه هاي روسري اش را به صورت كشيد و گريست:
چي به سر دخترم اومده؟
مرد، چاي را در نعلبكي ريخت، و در حالي كه حبهاي قند به دهان ميگذاشت، گفت:
دل با خدادار، زن.
دختر در چارچوب در ايستاد و سلام كرد. مرد آخرين جرعه چايش را سركشيد و به صورت دختر، خنديد:
سلام دخترم كجا بودي تا اين موقع؟
دختر خودش را به آغوش خسته او انداخت و موهاي بلندش همچون خرمني مواج بر بازوي پدر ريخت.
رفته بودم ساحل.