امام مجتبى علیه السلام از خاندانى است كه علم آنان اكتسابى نيست بلكه موهبتى از جانب حق تعالى است .
از ايـن رو شـرط سنى در آنان لحاظ نمى شود و هر گاه نيازمند به دانستن چيزى باشند از آن آگاه خواهند شد.
داستانهايى از كودكى آن حضرت در اظهار علوم ثبت و ضبط است كه ايـن مـخـتـصـر را گـنجايش آنها نيست . خبر دادن از انگيزه آمدن اعرابى نزد پيامبر و شرح سـفـر او، پـاسـخ بـه مـسـائل قـيـصـر روم ، پـاسـخ بـه مـسـائل خضر، برخى از داوريها در حيات پدر، بحثهاى گوناگون تفسيرى و بيان مفاهيم اخـلاقـى ((تحف العقول 228، بحارالانوار 78 / 101، حلية الابرار 1/500ـ 518.)) ، تـعـليـم وضو در كودكى به پيرمرد، همه و همه نشانگر علم و آگاهى بى پايان او در كودكى و بزرگسالى است .
در كـودكـى در مـحـضـر پـيـامبر صلّى اللّه عليه و آله حاضر مى شد، آياتى را كه تازه نـازل شده بود و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بر مردم مى خواند مى شنيد و حفظ مى كرد و به خانه آمده ، براى مادر باز مى گفت ....
حضور ذهن و حاضر جوابى از نشانه هاى بارز علم الهى آن حضرت بود. اينك چند نمونه :



دانش بيكران


نقل قول


شبکه های اجتماعی
لینک های مهم
درباره ما
پست الکترونیکی مدیریت سایت : info@shahrequran.ir