عبرتهای عاشورا

[ملکوت]

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/02439502443662015471.gif

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/79310295521648492907.gif




عبرتهای عاشورا

(سید احمد خاتمی)

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/31861164178054703604.jpg

[ملکوت]

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/31861164178054703604.jpg


یکی از جهات مربوط به حادثه عاشورا، عبرت های عاشوراست. عاشورا غیر از درس، یک صحنه عبرت است. انسان باید در این صحنه نگاه کند تا عبرت بگیرد.
عبرت بگیرد یعنی چه؟

یعنی خود را با آن وضعیت مقایسه کند و بفهمد در چه حال و وضعی قرار دارد. چه چیزی او را تهدید می کند و چه چیزی برای او لازم است. این را عبرت می گویند.
مثلا هنگامی که شما از جاده ای عبور می کنید و اتومبیلی را می بینید که واژگون شده یا تصادف کرده و آسیب دیده و مچاله شده و سرنشینانش نابود شدند، می ایستید و به آن صحنه نگاه می کنید، چرا؟ برای این که عبرت بگیرید. برای این که بر شما معلوم بشود که چه جور سرعت و حرکت و چه جور رانندگی به این وضعیت منتهی می شود.
این هم نوع دیگری از درس است اما درس از راه عبرت گیری. حال می خواهیم این را یک قدری بیش تر بررسی کنیم.




http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/31861164178054703604.jpg

[ملکوت]

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/31861164178054703604.jpg


اولین عبرت

اولین عبرتی که در قضیه عاشورا ما را متوجه خود می کند این است که ببینیم چه شد که پنجاه سال بعد از درگذشت پیغمبر صلی الله علیه و آله جامعه اسلامی به آن حد رسید که کسی مثل امام حسین علیه السلام ناچار شد برای نجات جامعه این چنین فداکاری بکند.
یک وقت این فداکاری بعد از گذشت هزار سال از صدر اسلام است یا یک وقت در قلب کشورها و ملت های مخالف و معاند با اسلام است، این یک حرفی است اما این که حسین بن علی علیه السلام در مرکز اسلام، در مدینه و مکه (مرکز وحی نبوی) با وضعیتی مواجه شود به طوری که هرچه نگاه کند ببیند چاره ای جز فداکاری نیست (آن هم فداکاری خونین و با عظمتی)، این قابل تأمل است . مگر چه وضعی بود که حسین بن علی علیه السلام احساس کرد که اسلام فقط با فداکاری او زنده می ماند و الا از دست می رود؟ عبرت این جاست.....




http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/31861164178054703604.jpg

[ملکوت]

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/31861164178054703604.jpg


ما باید نگاه کنیم و ببینیم که چه شد که فردی مثل یزید بر جامعه اسلامی حاکم شد؟
جامعه اسلامی که رهبر و پیغمبرش در مکه و مدینه پرچم ها را می داد دست مسلمان ها و آن ها می رفتند تا اقصا نقاط جزیرة العرب و مرزهای شام، امپراتوری روم را تهدید می کردند و سربازان دشمن نیز از مقابلشان فرار می کردند و مسلمین پیروزمندانه برمی گشتند (مثل ماجرای تبوک)
جامعه اسلامی که در مسجد و معبر آن، صوت تلاوت قرآن بلند بود و شخصیتی مثل پیغمبر صلی الله علیه و آله با آن لحن و نفس، آیات خدا را بر مردم می خواند و مردم را موعظه می کرد و آن ها را در جاده هدایت با سرعت پیش می برد. چطور شد که همین جامعه، همین کشور و همین شهرها آن قدر از اسلام دور شدند تا کسی مثل یزید بر آن ها حکومت کرد؟ چرا باید وضعی پیش بیاید که کسی مثل حسین بن علی علیه السلام ببیند چاره ای ندارد جز این فداکاری عظیم، که در تاریخ بی نظیر است. چه شد که آن ها به این جا رسیدند؟ این همان عبرت است. ما باید این را امروز مورد توجه دقیق قرار بدهیم. ما امروز یک جامعه اسلامی هستیم. باید ببینیم آن جامعه اسلامی چه آفتی پیدا کرد که کارش به یزید رسید.





http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/31861164178054703604.jpg

[ملکوت]

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/31861164178054703604.jpg


چه شد که بیست سال بعد از شهادت امیرالمؤمنین علیه السلام در همان شهری که ایشان حکومت می کرد سرهای پسران امیرالمؤمنین علیه السلام را بر نیزه کردند و در آن شهر گرداندند!
کوفه همان جایی است که امیرالمؤمنین علیه السلام توی بازارهای آن راه می رفت، تازیانه بر دوش می انداخت و مردم را امر به معروف و نهی از منکر می کرد. فریاد تلاوت قرآن در آناء اللیل و اطراف النهار، از مسجد و تشکیلات آن بلند بود. این همان شهر است که حالا دخترها و حرم امیرالمؤمنین علیه السلام را به اسارت در بازار آن می گردانند. چه شد که ظرف بیست سال به این جا رسیدند؟
جواب، این است :
رسیدند که یک بیماری وجود دارد که می تواند جامعه ای که در رأس آن کسی مثل پیغمبر اسلام صلی الله علیه و آله و امیرالمؤمنین علیه السلام بوده است را در ظرف چند ده سال به آن وضعیت برساند. پس این یک بیماری خطرناکی است و ما هم باید از این بیماری بترسیم. امام بزرگوار ما اگر خود را شاگردی از شاگردان پیغمبر صلی الله علیه و آله محسوب می کرد، سر فخر به آسمان می سود. افتخار امام ما کجا و پیغمبر صلی الله علیه و آله کجا؟
جامعه ای را که پیغمبر صلی الله علیه و آله ساخته بود، بعد از مدت چند سال به آن وضع دچار شد و لذا جامعه ما خیلی باید مواظب باشد که به آن بیماری دچار نشود. عبرت این جاست. ما باید آن بیماری را بشناسیم و آن را یک خطر بزرگ بدانیم و از آن اجتناب کنیم.





http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/31861164178054703604.jpg

[ملکوت]

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/31861164178054703604.jpg


[پیام فوری عاشورا]





به نظر من امروز پیام عاشورا از دیگر درس ها و پیام های عاشورا برای ما فوری تر است . ما باید بفهمیم چه بلایی بر سر آن جامعه آمده که سر حسین بن علی علیه السلام، آقازاده اول دنیای اسلام و پسر خلیفه مسلمین علی بن ابی طالب علیه السلام، در همان شهری که پدر او بر مسند خلافت می نشسته است گردانده شد و آب از آب هم تکان نخورد.

ببینیم چگونه از همان شهر افرادی آمدند به کربلا و او و اصحابش را با لب تشنه به شهادت رساندند و حرم امیرالمؤمنین علیه السلام را به اسارت گرفتند. حرف در این زمینه زیاد است. من در پاسخ به این سؤال یک آیه از قرآن را مطرح می کنم. قرآن جواب ما را داده است. قرآن درد و بیماری را به مسلمین معرفی می کند. آن آیه این است که می فرماید:

«فخلف من بعدهم خلف اضاعوا الصلوة و اتبعوا الشهوات فسوف یلقون غیا» .
دو عامل، عامل اصلی این گمراهی و انحراف عمومی است:

یکی دور شدن از ذکر خدا که مظهر آن صلوة و نماز است. یعنی فراموش کردن خدا و معنویت و جدا کردن حساب معنویت از زندگی و فراموش کردن توجه و ذکر و دعا و توسل و توفیق از خدای متعال و توکل بر خدا و کنار گذاشتن محاسبات خدایی از زندگی.

عامل دوم «اتبعوا الشهوات» است یعنی دنبال شهوترانی ها و هوس ها و در یک جمله «دنیا طلبی» رفتن و به فکر جمع آوری ثروت و مال بودن و التذاذ و به دام شهوات دنیا افتادن و اصل دانستن این ها و فراموش کردن آرمان ها.
این درد اساسی و بزرگ است و ما هم ممکن است به این درد دچار بشویم.



http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/31861164178054703604.jpg

[ملکوت]

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/31861164178054703604.jpg

[حفظ آرمان ها، ارزش ها و معیارهای الهی ]


اگر در جامعه اسلامی ما آن حالت آرمان خواهی از بین برود یا ضعیف بشود و هر کسی به فکر این باشد که کلاه خودمان را از معرکه به در ببریم تا در دنیایمان از دیگران عقب نیفتیم، دیگری جمع کرده است و ما هم برویم جمع کنیم و خود و مصالح خود را بر مصالح جامعه ترجیح بدهیم، معلوم است که وضع به این جا خواهد سید.

نظام اسلامی با ایمان ها، با همت های بلند، با مطرح شدن و اهمیت دادن و زنده نگه داشتن شعارها به وجود می آید و حفظ می شود و پیش می رود.
معلوم است کم رنگ شدن شعارها، بی اعتنایی به اصول اسلام و انقلاب و همه چیز را با محاسبات مادی فهمیدن و مطرح کردن، جامعه را به آن جا پیش خواهد برد که به چنان وضعی برسد. به همین دلیل آن ها به آن وضع دچار شدند.

یک روز برای مسلمین پیشرفت اسلام و رضای خدا و تعلیم دین و معارف اسلامی و آشنایی با قرآن و معارف آن مطرح بود، دستگاه حکومت و اداره کشور، دستگاه زهد و تقوا و بی اعتنایی به زخارف دنیا و شهوات شخصی بود، نتیجه آن هم حرکت عظیمی بود که مردم به سمت خدا کردند. در چنان وضعیتی کسی مثل علی بن ابی طالب علیه السلام، خلیفه مسلمین و کسی مثل حسین بن علی علیه السلام، شخصیت برجسته می شود. چرا که معیارها در وجود این ها بیش از دیگران است.




http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/31861164178054703604.jpg

[ملکوت]

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/31861164178054703604.jpg
[حفظ آرمان ها، ارزش ها و معیارهای الهی 2 ]




وقتی معیار ،خدا، تقوا، بی اعتنایی به دنیا و مجاهدت در راه خدا باشد کسانی به صحنه عمل می آیند که این معیارها را دارند. این ها سر رشته کارها را به دست می گیرند و جامعه، جامعه ای اسلامی خواهد بود.

اما وقتی که معیارهای خدایی عوض بشود، هر کسی که دنیا طلب تر، شهوتران تر و برای به دست آوردن منافع شخصی زرنگ تر و با صدق و راستی بیگانه تر است، سر کار می آید. آن وقت نتیجه این می شود که امثال عمر بن سعد و شمر و عبید الله بن زیاد می شوند رؤسا و مثل حسین بن علی علیه السلام به مذبح می رود و در کربلا به شهادت می رسد. این یک حساب دو دوتا چهارتاست.




http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/31861164178054703604.jpg

[ملکوت]

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/31861164178054703604.jpg

حفظ آرمان ها، ارزش ها و معیارهای الهی 3



کسانی که دلسوزند نباید بگذارند معیارهای الهی در جامعه عوض بشود. اگر معیار تقوا در جامعه عوض شد معلوم است که باید خون یک انسان با تقوایی مثل حسین بن علی علیه السلام ریخته شود.

اگر زرنگی و دست و پا داری در کار دنیا و پشت سر هم اندازی و دروغگویی و بی اعتنایی به ارزش های اسلامی ملاک قرار گرفت، معلوم است که کسی مثل یزید باید در رأس کار قرار بگیرد و کسی مثل عبید الله باید شخص اول کشور عراق بشود.




http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/31861164178054703604.jpg

[ملکوت]

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/31861164178054703604.jpg


[انقلاب ما، انقلاب ارزش ها بود]



همه کار اسلام این بود که این معیارها را عوض کند. همه کار انقلاب ما هم همین بود که در مقابل معیارهای باطل و غلط مادی جهانی بایستد و آن ها را عوض کند. دنیای امروز، دنیای دروغ، زور، شهوترانی و دنیای ترجیح ارزش های مادی بر ارزش های معنوی است. دنیا این است . مخصوص امروز هم نیست. قرن هاست که معنویت در دنیا رو به افول و ضعف بوده است. قدرتمندها تلاش کردند معنویت را از بین ببرند.


صاحبان قدرت، پول پرست ها و سرمایه دارها یک نظام و بساط مادی در دنیا چیدند که در رأس آن قدرتی مثل قدرت آمریکاست که از همه دروغگوتر، فریبکارتر، بی اعتناتر نسبت به فضایل انسانی و بی رحم تر نسبت به انسان هاست. چنین قدرتی در رأس است و دوستان او هم در مراتب بعد قرار می گیرند. این وضع دنیاست.





http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/31861164178054703604.jpg

[ملکوت]

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/31861164178054703604.jpg


انقلاب اسلامی یعنی زنده کردن دوباره اسلام. زنده کردن «ان اکرمکم عند الله اتقاکم» (1) و انقلاب آمد تا این بساط و این تربیت غلط جهانی را بشکند و یک تربیت جدیدی درست کند .

اگر تربیت جهان، تربیت مادی باشد، معلوم است که افرادی شهوتران، فاسد، روسیاه و گمراه مثل محمد رضا باید در رأس کار باشند و یک انسان با فضیلت و منور مثل امام بایستی یا در زندان و یا در تبعید باشد. در چنان وضعیتی در جامعه جای امام نیست. وقتی زور، فساد، دروغ و بی فضیلتی حاکم است، آن کسی که دارای فضیلت، صدق، نور، عرفان و توجه به خداست جایش یا زندان هاست و یا در مقتل و مذبح و گودال قتلگاه است.

وقتی کسی مثل امام بر سر کار آمد یعنی ورق برگشت. شهوترانی، دنیا طلبی و وابستگی و فساد در انزوا رفت و تقوا، زهد، صفا و نورانیت، جهاد، دلسوزی برای انسان ها، رحم و مروت و برادری و ایثار و از خود گذشتگی روی کار آمد. امام که روی کار می آید یعنی این خصلت ها و این فضیلت ها روی کار می آید. این ارزش ها مطرح می شود.





http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/31861164178054703604.jpg

[ملکوت]

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/31861164178054703604.jpg



ما این فاصله خیلی کمتر بشود و فضیلت ها و صاحبان فضایل زودتر به مذبح بروند.
نباید بگذاریم چنین چیزی پیش بیاید. باید در مقابل انحرافی که ممکن است دشمن بر ما تحمیل بکند، بایستیم. عبرت گیری از عاشورا این است. نگذاریم روح انقلاب و فرزندان انقلاب در جامعه منزوی بشوند.


«سایت حوزه»


http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/31861164178054703604.jpg
اگر این ارزش ها را نگه داشتید نظام امامت باقی می ماند. آن وقت امثال حسین بن علی علیه السلام دیگر به مذبح برده نمی شوند. اما اگر این ها را از دست دادیم چه؟ اگر روحیه بسیجی را از دست دادیم چه؟ اگر به جای توجه به تکلیف و وظیفه و آرمان الهی به فکر تجملات شخصی خودمان افتادیم چه؟

اگر جوان بسیجی، مؤمن و با اخلاص را که هیچ چیز نمی خواهد جز میدانی برای مجاهدت در راه خدا، در انزوا قرار دادیم و یک آدم پر رو، افزون خواه، پر توقع و بی صفای بی معنویت را مسلط کردیم چه؟ در این صورت همه چیز دگرگون خواهد شد. اگر بین رحلت نبی اکرم صلی الله علیه و آله و شهادت جگر گوشه اش در صدر اسلام پنجاه سال فاصله بود، ممکن است در روزگار ما این فاصله خیلی کمتر بشود و فضیلت ها و صاحبان فضایل زودتر به مذبح بروند. نباید بگذاریم چنین چیزی پیش بیاید. باید در مقابل انحرافی که ممکن است دشمن بر ما تحمیل بکند، بایستیم. عبرت گیری از عاشورا این است. نگذاریم روح انقلاب و فرزندان انقلاب در جامعه منزوی بشوند.

[ملکوت]

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/31861164178054703604.jpg


عبرتهای عاشورا در نگاه بلند رهبری

مقام معظم رهبری، با اندیشهای ژرف و دانشی وسیع، درسها، پیامها و عبرتهایی از مدرسهی عاشورا مطرح نموده و جان تشنهی شنوندگان را از درسهای سازنده و الهامآفرین عاشورا سیراب مینماید.
نوآوری، طراوت بیان، خلوص، عامل بودن و زمان آگاهی سبب گشته، دُرهای صید شده از آموزههای عاشورایی زیر نور خورشید آگاهی بدرخشند، چشمها را خیره كرده و از جان برآمده بر جان نشینند.

در دوران سیاه ستم شاهی، كه اختناق یزیدی نفسها را در سینهها حبس كرده بود و ضرورت مبارزهای حسینی از هر جهت احساس میشد، در مراسم تاسوعا و عاشورای حسینی از سویی غبار تحریف از چهرهی مكتب عاشورا میزداید و از دیگر سو پیام عاشورا را چنان ترسیم مینماید كه راه مبارزه را روشن و فروخفتگان را بیدار و عاشقان كربلا را به آنجا میبرد كه چون یاران امام حسین علیهالسلام نه از خیل دشمن میترسند و نه از قساوت قساوتپیشگان هراسی به خود راه میدهند.




http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/31861164178054703604.jpg

[ملکوت]

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/31861164178054703604.jpg



پس از به بارنشستن آموزههای حسینی در مقطعی از زمان و پیروزی اعجاب برانگیز انقلاب اسلامی ایران، این آموزهها و درسها در قالبی دیگر، به صورتی متین و راهگشا مطرح میشوند و راه زیستن را به پیروان نهضت حسینی، با تكیه بر آموزههای عاشورا میآموزد.
در طول جنگ تحمیلی كه درسهای عاشورا و نهضت حسینی اوج یافته و الهام بخش ملتی بزرگ و حماسه آفرین میگردد، در خطابهها و تحلیلهایی استوار، درس ایمان، فداكاری، ایثار، شهادتطلبی، بصیرت، دشمنشناسی، مقاومت و صبر را فرا روی نسل انقلاب ایران میگشاید.

این درسها اثری شگرف در مردان و زنان این مرز و بوم به جای مینهد كه خود از آن چنین میگویند: در شب هفتم یكی از برادران شهید در اهواز شركت كردم. میان این جوانها حتی مردان میان سال، وقتی نگاه بر چهرهی آنها میكردم با همهی دل احساس میكردم كه دارم شهدای كربلا را زنده در مقابل خود میبینم. این حماسه آفرینان جهان امروز، این كسانی كه حاضرند گرسنگی بكشند و مقاومت بكنند و اما آنچه را كه به نظرشان خلاف رضای خداست انجام ندهند.[1]




http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/31861164178054703604.jpg


http://www.ayehayeentezar.com/clear.gif (http://www.ayehayeentezar.com/newreply.php?do=newreply&p=189049)

[ملکوت]

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/31861164178054703604.jpg



و مشاهدات خود از شهادتطلبی، بزرگترین درس عاشورا در آن شرایط سرنوشت ساز، را این گونه ترسیم میكند: وقتی ملتی حرفی ندارد كه شهید بدهد و شهید بشود، هیچ قدرتی در مقابل او تاب مقاومت نخواهد آورد.[2]

ملت ایران با فراگرفتن همین درسها، در صحنههای گوناگون مبارزه، در جبهههای مقاومت و ایثار و در سایر میدانها، حماسه آفریدند و صحنههایی افتخارآمیز و ماندنی در تاریخ شكوهمند ایران اسلامی ایجاد نمودند. سرانجام در پرتو این مقاومتها، رشادتها، ایثارها و جانفشانیها، نظام مقدس جمهوری اسلامی به درختی تنومند و سترگ، كه از بادها و طوفانها باكی نداشت، تبدیل گردید.

همهی اینها به بركت درسهای به یادماندنی و مكرر عاشورا بود كه در ایران زمزمه گردیده و به الگوی بینظیر مقاومت بدل شد. در شرایط كنونی و در سالی كه با درایت رهبر معظم انقلاب به نام عزّت و افتخار حسینی نامیده شده، عبرتهای عاشورا سازندهترین گزینه است كه رهآوردی گرانسنگ را در پی دارد. با توجه به عبرتهاست كه میتوان از تكرار تاریخ و سلطهی جباران و منافقان جلوگیری كرد. بدین روی به تبیین این بخش از رهنمودهای رهبر فرزانهی انقلاب میپردازیم.




http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/31861164178054703604.jpg

[ملکوت]

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/31861164178054703604.jpg


عبرت

نخست لازم است كه مفهوم عبرت را توضیح دهیم. عبرت اسم نوع از مصدر عبور، به معنای گذر از آب و مانند آن و یا اسم مصدر از اعتبار است. كاربرد عبرت در جایی است كه از امر قابل مشاهدهای، به امری غیرقابل مشاهده دست یابیم،[3] به گونهای كه بتوانیم برای شناخت آن به امر مشاهده استدلال كنیم.

عبرت از حوادث تاریخی یعنی عبور از ظاهر آنها و دست یافتن به پیامی كه در درونشان نهفته است و رسیدن به سنتهای حاكم بر تاریخ و به كار بستن آنها، به عبارت دیگر عبرت یعنی تجربهی تاریخ و دست یافتن به آگاهیهایی كه حوادث تاریخ از آن حكایت میكند. گرچه جوامع بشری در ادوار مختلف و اقوام گوناگون ویژگیهایی مختص به خود را دارند، ولی در اصول كلی و بنیادی به نقاط مشتركی میرسند كه از آن به سنن تاریخی و قوانین حاكم بر آن یاد میشود. خداوند در قرآن به همین قوانین اشاره مینماید: «قد خلت من قبلكم سُنَنٌ فسیروُا فِی الأرض فانظروُا كیف كان عاقبة المكذبینَ»[4] پیش از شما ملتهایی با روشها و طریقههایی بودهاند؛ در زمین گردش كنید، بنگرید سرانجام آنها كه وعدههای خدا را تكذیب كردند چه شد؟





http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/31861164178054703604.jpg

[ملکوت]

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/31861164178054703604.jpg



و به عبرت و پند گرفتن از تاریخ و تأمل در زندگی پیشینیان برای كشف سنن حاكم بر تاریخ ارشاد میفرماید:
«لقد كان فی قصصهم عبرة لاُولِی الألباب»[5]
در سرگذشت ایشان برای صاحبان خرد(خردمندان) عبرت است.

مقام معظم رهبری به همین تأكید و سفارش مینماید: «قرآن به ما میگوید كه از گذشته تاریخ درس بگیرید. حالا ممكن است بعضیها بنشینند، فلسفه بافی كنند كه گذشته برای امروز نمیتواند سرمشق باشد. این حرفها را بعضیها میگویند. میخواهند اینها را با شیوههای فلسفی ـ به خیال خودشان ـ درست كنند، نمیتوانند! كاری به آنها نداریم. قرآن صادق مصّدق است و ما را به عبرت گرفتن از تاریخ دعوت میكند.»[6] در خصوص حادثهی كربلا و نهضت امام حسین علیهالسلام عبرتگیری به چه معنا است؟





http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/31861164178054703604.jpg

[ملکوت]

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/31861164178054703604.jpg



رهبر انقلاب معنای عبرتگیری از عاشورا را چنین تصویر مینماید:

«عاشورا به غیر از درس، یك صحنه عبرت است. باید انسان در این صحنه نگاه كند تا عبرت بگیرد. یعنی چه عبرت بگیرد؟ یعنی خود را با آن وضعیت مقایسه كند، بفهمد در چه حال و وضعیتی است. چه چیز او را تهدید میكند و چه چیز برای او لازم است. این را عبرت میگویند. یعنی شما از جادهای عبور كردید، یك اتومبیلی را دیدید كه واژگون شده یا تصادف كرده و آسیب دیده است، مچاله شده و سرنشینانش نابود شدهاند، میایستید و نگاه میكنید، برای اینكه عبرت بگیرید. معلوم شود كه چه جور سرعت و حركتی، چه جور رانندگیای به این وضعیت منتهی میشود. این هم نوع دیگری درس است. اما درس از راه عبرتگیری.»[7] این رویكرد به عاشورا بیشتر وقتی ثمر بخش است كه حاكمیت اسلامی در جامعه به وجود آمده باشد و عوامل قهقرایی كه به صورت سلولهای فاسد و مفسد در آمدهاند از درون جامعه شروع به فعالیت كنند. هدف این است كه چهرهی این عوامل ترسیم شود تا نحوهی عملكرد آنها شناخته شود و برای جلوگیری از تكرار تاریخ و از میان رفتن ثمرهی مجاهدتها، فعالیت آنها در نطفه خفه شود.





http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/31861164178054703604.jpg

[ملکوت]

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/31861164178054703604.jpg




رهبر انقلاب عبرتها را در همین راستا ارزیابی میفرمایند:

«در مباحث مربوط به عاشورا سه بحث عمده وجود دارد: یكی بحث علل و انگیزههای قیام امام حسین علیهالسلام است... بحث دوم بحث درسهای عاشورا است... بحث سوم درباره عبرتهای عاشورا است، كه چند سال قبل از این، ما این مسأله را مطرح كردیم كه عاشورا غیر از درسها، عبرتهایی هم دارد. بحث عبرتهای عاشورا مخصوص زمانی است كه اسلام حاكمیت داشته باشد. حداقل این است كه بگوییم عمدهی این بحث مخصوص به این زمان است، یعنی زمان ما و كشور ما، كه عبرت بگیریم.»[8]
پندآموزی و عبرتگیری از هر حادثهای به میزان اهمیت آن حادثه و آثار آن در حیات اجتماعی انسان، در طول تاریخ، بستگی دارد. بعد از واقعهی بعثت خاتم پیغمبران، حادثهای به عظمت و آثار عاشورا در جهت احیای بعثت و در نتیجه تأثیر در زندگی بشر پدید نیامده.





http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/31861164178054703604.jpg





http://www.ayehayeentezar.com/clear.gif (http://www.ayehayeentezar.com/newreply.php?do=newreply&p=189815)